دارک ترین بیماری های روانی

فرض کنید از یک بیماری روانی رنج میبرید که باعث می­شود فکر کنید نزدیکترین فرد به شما یک متظاهر است که قصد آسیب زدن بهتان دارد یا باعث می شود متقاعد شوید که کتاب خوردنی است یا بدتر از همه تبدیل به مرده­ی متحرک شوید. ترسناک است، این حقیقت که 450 میلیون نفر در سراسر دنیا از بیماری روانی رنج می­برند غیر قابل انکار است. درحالی­که بعضی از اختلالات روانی، مانند افسردگی، به­ طور طبیعی اتفاق می­افتد، بعضی دیگر محصول آسیب مغزی یا سایر صدمات و جراحات است.

سندرم آلیس در سرزمین عجایب آلیس در سرزمین عجایب، یکی از زیباترین فیلم‌هایی است که از دوران کودکی خود به یاد داریم. داستان دختری زیبا که قدم در سرزمینی عجیب می‌گذارد و ماجراهای هیجان‌انگیزی را تجربه می‌کند. احتمالا تعجب خواهید کرد اگر بدانید که سندرمی به همین نام در دنیا وجود دارد و مبتلایان به آن، از مشکلاتی مشابه مشکلات آلیس رنج می‌برند. سندرم آلیس در سرزمین عجایب که با نام سندرم تاد هم شناخته می‌شود، یکی از عجیب ترین بیماری های روانی در دنیا سبب می‌شود که محیط پیرامون فرد بیمار، پریشان و نامعقول به‌نظر برسد؛ به‌عنوان مثال مبتلایان به این سندرم، اشیاء را بسیار بزرگ‌تر یا کوچک‌تر از اندازه‌ی واقعی‌شان تصور می‌کنند و حتی صداهای اطراف را نیز بسیار بلندتر یا ضعیف‌تر از واقعیت می‌شنوند.

بونتروپی افرادی که از اختلال روانی بسیار نادر اما ترسناک بونتروپی رنج می­برند باور دارند که گاو هستند و اغلب این باور تاجایی پیش می­رود که مانند گاو رفتار می­کنند. حتی گاهی این افراد در مزرعه و کنار دیگر گاوها مشاهده می­شوند که چهار دست و پا راه می­روند و طوری علف می­چرند که انگار عضو واقعی گله هستند. به­ نظر می­رسد این افراد نسبت به عملکرد خود آگاه نیستند و این امر باعث شده محققان به این باور برسند که این اختلال عجیب روانی ناشی از رویا یا حتی هیپنوتیزم است. جالب است بدانید که به باور برخی در انجیل هم به این بیماری اشاره شده زیرا مسخ شدن پادشاه بخت ­النصر و علف خوردن او مثل گاو نر را توصیف می­کند.

سندرم دست بیگانه اگرچه سندرم دست بیگانه اغلب در پی­رنگ داستان­های ترسناک مورد استفاده قرار می­گیرد، ولی صرفا محدود به دنیای تخیل نمی­شود. افراد مبتلا به این اختلال ترسناک، ولی خوشبختانه نادر، کاملا کنترل دست یا یک عضو بدن خود را از دست می­دهند. در اغلب موارد عضو غیر قابل کنترل بدون اختیار فرد ذهن را تحت سلطه­ ی خود در می ­آورد و این افراد گزارش داده­ اند که عضو «بیگانه» تلاش می­کند خود فرد یا دیگری را خفه کند، لباس را پاره کند یا تا جایی بدن را بخاراند که خون بیاید. در اغلب موارد سندرم دست بیگانه در بیماران مبتلا به آلزایمر یا کروتزفلد جاکوب یا درنتیجه­ ی جراحی مغز هنگام شکافته شدن دو نیمکره ظاهر می­شود. متاسفانه، این سندرم هیچ درمانی ندارد و افراد مبتلا به آن اغلب دستان خود را مشغول نگه می­دارند یا از دست دیگر خود استفاده می­کنند تا دست بیگانه کنترل شود.

توهم کاپگراس نام این اختلال برگرفته از نام یک روان­پزشک فرانسوی، جوزف کاپگراس، است که به نظریه­ ی توهم همزاد علاقه داشت. فرد در این اختلال روانی باور دارد که جای اطرافیان او با متظاهران عوض شده است. به­ علاوه، معمولا این متظاهران قصد دارند به فرد صدمه بزنند. مثلا، یک خانم 74 ساله مبتلا به توهم کاپگراس کم­کم به این باور رسید که یک متظاهر جای همسرش را گرفته و می­خواهد به او آسیب برساند. اختلال کاپگراس نسبتا نادر است و اغلب بعد از بروز آسیب به مغز یا در کسانی­که دچار زوال عقل، شیزوفرنی یا صرع هستند دیده می­شود.

توهم کوتارد توهم کوتارد با علاقه ­ی طبیعی به سریال مردگان متحرک و دیگر عناصر گرایش فعلی به دنیای زامبی­ ها فرق می­کند. فرد مبتلا به این اختلال ترسناک معتقد است که به معنای واقعی کلمه مرده­ی متحرک یا شبح است و بدنشان دارد می­پوسد یا تمام خون و اندام داخلی خود را از دست داده. احساس پوسیدگی بدن بخشی از توهم است و تعجبی نیست که بسیاری از افراد مبتلا به توهم کوتارد دچار افسردگی شدید می­شوند. در بعضی از موارد، این توهم باعث می­شود فرد خودش را از گرسنگی بکشد. نخستین بار یک عصب­ شناس به نام جولز کوتارد در سال 1880 این اختلال ترسناک را معرفی کرد. البته خوشبختانه، ثابت شده که توهم کوتارد به ­شدت نادر است. مشهورترین مورد توهم کوتارد در هائیتی اتفاق افتاد و مردی در آن­جا کاملا باور داشت که در اثر ایدز جان خود را از دست داده و در جهنم به سر می­برد.

اختلال تجزیه­ ی هویت اختلال تجزیه ­ی هویت (DID)، که در گذشته اختلال چندشخصیتی نامیده می­شد، یک بیماری روانی وحشتناک است که در فیلم و سریال بسیار به آن برمی­خوریم اما به­ شدت اشتباه درک شده است. به­ طور کلی، کم­تر از 1% از افراد مبتلا به اختلال تجزیه­ ی هویت 3-2 شخصیت دارند (و گاهی بیشتر). این افراد مرتبا بین شخصیت­های خود در گردشند و ممکن است چند ساعت یا چند سال روی یک شخصیت ثابت بمانند. ممکن است هر زمان و بدون هشدار قبلی بین هویت­های خود جابه­ جا شوند و متقاعد ساختن فرد به این که مبتلا به این اختلال است تقریبا غیر ممکن می ­باشد. به­ همین­ دلیل، افراد مبتلا به اختلال تجزیه ­ی هویت نمی­توانند زندگی عادی داشته باشند و معمولا در تیمارستان زندگی می­کنند.