چوی مینسو (سبک ناکامل)

آدم‌ها را همیشه نمی‌شود با اسم و سن شناخت؛ گاهی باید لابه‌لای آهنگ‌هایی که دوست دارند، کتاب‌هایی که می‌خوانند و رویاهایی که پنهان می‌کنند دنبالشان گشت. اگر قرار باشد خودم را در چند خط جا بدهم، شاید شبیه این باشد...

دختری که نوزدهم تیرِ ۱۳۹۲ به دنیا آمد؛ با ذهنی که بیشتر از احساس، به منطق تکیه می‌کند و قلبی که همیشه جایی میان واقعیت و رویا قدم می‌زند.

از پله‌های مدرسه یک قدم زودتر بالا رفتم، اما هنوز برای بعضی چیزها، با حوصله‌ی یک کودک ذوق می‌کنم.

میان صداهای دنیا، گروه‌هایی هستند که روزهایم را رنگی‌تر می‌کنند؛ بلک پینک، بی تی اس، بیبی مانستر، تی اکس تی، استری کیدز، انهایپن، میوو، کیک فیلپ، اکس‌لاو، آیلیت، کورتیس و آن‌هایی که شاید از قلم انداختمشان.

آدمِ خلوت‌هایم؛ آهنگ‌ها، سریال‌ها، کتاب‌ها، زبان‌های تازه، خبرنگاری و نوشتن، همه سهم کوچکی از دنیایی هستند که آرام‌آرام برای خودم ساخته‌ام. و اگر بخواهی با چیزهای ساده خوشحالم کنی، یک توت‌فرنگی، یک سیب قرمز، یک موز که بیش‌ازحد نرسیده؛ یا حتی یک پرس ماکارانی برای شروع کافی‌ست.