شعر و ادبیات
محتوای این بخش توسط کاربران تولید میشود. پیش از انتشار، محتوا بهصورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی میشود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
Krol 
میشود من به هوای تو کمی مست کنم؟
بوسه بر چشم تو و هر چه در آن هست کنم؟
می شود چشم ببندی و نگاهم نکنی ؟
من خجالت نکشم آنچه نبایست کنم ؟
بعد ویران شدنم ساخت مرا
اما رفت !
فرض کن بار دگر
زلزله در بم بزند..
مثل تهران که بغل کرده دماوندش را
حلشدن در دل معشوق که ایرادی نیست
به دوست داشتنت مشغولم . . . همانند سربازی که سالهاست ؛ در مقری متروکه ، بی خبر از اتمام جنگ ، نگهبانی می دهد
هرچند جهان،
با تب و آشوب عجین است
آغوش تو،
آرامترین جاے زمین است،
عطـر موهـایت قـرار از شهـر مـیگیـرد بگو
دل ربودن را کدام عطار یادت داده است؟
برف چه شاعرانه مرا دلداری میدهد .
وقتی با دانه های سپیدش
رد پای نبودنت را ،
آرام از خیابان های شهر پاک میکند .
تا فقط کمی مرا
به این زمستان دلبسته کند
آغوش تو آرام کند موج دلم را
دریای درونم طلبش لمس تن توست..
من حواسم به همه جمع، ولی پرت توام...
آنقدر در بغل گرم تو ماندم که هنوز
بوی آغوش تو را میدهد این پیرهنم :)
وای خدای منن چقدر تو خوبییی
بعید میدونم ولی ممنون.