آذرخش(نیستم) گاهی باید روئید از پس آن باران
گاهی باید خندید بر غمی بیپایان.
-سهراب سپهری
لینک کوتاه
توجه!
محتوای این بخش توسط کاربران تولید میشود. پیش از انتشار، محتوا بهصورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی میشود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
خبر به دورترین نقطه جهان برسد
نخواست او به من خسته بی گمان برسد
شkنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت
کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد
چه می کنی اگر او را که خواسته ای یک عمر
به راحتی کسی از راه ناگهان برسد
رها کنی؛بروند و دوتا پرنده شوند
گلایه ای نکنی بغض خویش را بخوری
که هق هق تو مبادا به گوششان برسد
خدا کند که....نه نفرین نمی کنم
نکند به او که عاشق او بوده ام، زیان برسد
+صبح قشنگ آرزوهامون میرسه.
-اما کی؟
+نمیدونم... راستش هیچکس به جز اون نمیدونه...
-خب...این امید بستن به یه چیز توخالی نیست؟
+نه...نیست.
-خب،چرا؟
+چون اینو خودش گفته.فقط باید باورش کنی و بعد همه چیز زیباتر میشه.
یه چیزی بهم ثابت شد...تا هستی هیچکس به یه ورش نیست....ولی تا میخوای بری....همه میگن نرو نرو...و وقتی میری....میشی عزیز دل همه
نه بابا تکرار گذشته چیه
آهان راستی کامنت اول نظرسنجی جدیدم خودم نخواهم بود چه این اک چه اک ژوان
حتی اگه تاابد هم بدون کامنت بمونه خودم اولین کامنت رو توش نمیذارم
از این به بعد فقط اونجام
اینجا بازم منو یاد گریه میندازه
ولی نظرسنجی جدیدم نه
اینجا فراموش نمیشه
اونجا میشه مکان همیشگی
هنوزم تنها تماشاگرای همیشگی خودمم و شایدم اون
باید با ۱۴+۱ نفر رو بشناسم
۱۴ نفر رو تا حدی که شد
۱ نفر رو تا آخر آخر
کاش میتونستم برم منم یجا
از بعد تابستون امسال صدای یهویی و حرکت یهویی منو واقعا سکته میده