ایلیا من خودم به سر ندارم دیگر هوای سامان؛
گردون کجا به فکر سامان من بیفتد .
گودال
لینک کوتاه
توجه!
محتوای این بخش توسط کاربران تولید میشود. پیش از انتشار، محتوا بهصورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی میشود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
تنهایی و غم غربت در جانش چنگ انداخت ، غربتی که در میان شهر آشنا گریبانش را گرفته بود. چقدر انسان تنهاست ، مثل پر کاه در هوای طوفانی .