خسته بودم...وقت نذاشتم ولی خب...💔

وضعیت ما متولدای 89 اینجوریه که تو جمع نودیا یک چیزی میگیم میگن تو که هشتادی ای تو جمع هشتادیا یک چیزی میگیم میگن تو که نودی ای در کل مظلومیم کسی گردنمون نمیگیره🤌

بعد داداشم میگه چرا مثل جواد خیابانی ای دادا من شخصیتمم پر از تناقضه🗿🙌🏻

معمولا خونه جاییه که باید آرامش اونجا پیدا کرد منم موافقم و گاهی واقعا آرامش داره با این حال بیشتر اوقات وقتی بر می گردم خونه با رفتار کردن طبق انتظارات، درگیری های خانوادگی، فریاد های بی دلیل و بحث های الکی طولانی و عذاب وجدان و خیلی چیزای دیگه روبه رو میشم و اونجاست که یک نفس عمیق میکشم و میگم: "home,sweet home"

در حقیقت از همه متنفر بودم

یکی:چرا انقدر خوابیدن و دوست داری؟ من:

همچین مالی نیست ولی خب...چیطوره؟

عاشق جیبم یعنی دم اونی که برای لباسا و شلوار جیب گذاشت گرم اگه دستمو تو جیب نذارم کلا احساس میکنم یه چی کمه

intj هستم🤝

رابطه ام به مامان و بابام اینجوریه که تو یک خونه کنار هم زندگی میکنیم همو میشناسیم و از هر کسی به هم نزدیک تریم ولی وقتی بهش فکر میکنم میفهمم واقعا همو نمیشناسیم

مدرسه اونقدرام بد نیست مثلا اونقدر درگیرت میکنه که وقتی برات نمیمونه تا فکر کنی،کل دغدغه و فکرت میشه امتحان فردات نه زندگی(بوق) سخت و رو هوا و آینده نامعلومت🗿

شما هم به کوله پشتیتون وابسته‌این کل زندگیتون توشه و همه جا با خودتون میبریدش یا فقط من مریضم؟

درسام تموم بشه؟هاه...وقتی جهنم یخ بزنه

"این خیلی من بود"

افرادی تو زندگیم هستن که دوستشون دارم ولی هر دفعه که میبینمشون و دور هم جمع میشیم اصلا بهم خوش نمیگذره بدتر هر دفعه باعث میشه ذهنم درگیر بشه ناراحت بشم این شرطی سازی که هر دفعه پیششون بودم لذت نبردم باعث شده رفتارم معذب تر و سرد تر بشه... "آره... آدمایی تو زندگیمن که عاشقشونم و در عین حال ازشون متنفرم"

شرح حال ۱۴۰۴/۱۱/۱۶

شرح حال ۱۴۰۴/۱۱/۱۳ امروز توی مدرسه بهم گفتن «تو زیادی تو فکری». کاش می‌دونستن که فکر کردن برای بعضیا راه نفس کشیدنه، نه انتخاب. کاش می‌فهمیدن سکوت بعضی‌ها از این نیست که چیزی برای گفتن ندارن، از اینه که همه‌چیز برای گفتن، زیادی درد داره.