من می‌خوام از این جهنمی که ناخواسته توش گیر افتادم دور بشم و برای خودم زندگی کنم ولی تلاشی براش نمی‌کنم و همینم منو آزار می‌ده چون نمی‌دونم بهش عادت کردم یا قبول کردم که نمی‌تونم

‌ ‌

همش سعی می‌کنم بنویسم ولی کلمات نمی‌تونن رنجمو بیان کنن. انگار که فقط سکوت می‌تونه حالمو توصیف کنه

یادت نره زندگی. یه وقت یادت نره زنده ای.

زخمایی که تو نمی‌زنی زشتن.

___________