چمدان مرموز/پرونده هنوز بازه

🧳 پروندهٔ چمدان مرموز صبح بارانی ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، یک چمدان قدیمی در خیابانی نزدیک برج ایفل پیدا شد. داخل آن، عکس دو دختر با تاریخ ۱۳۹۵، یک بلیت قطار، ساعت دیجیتالی که روی ۲۳:۴۷ مانده بود، یک قطب‌نما، یک کلید و نامه‌ای با مهر قرمز وجود داشت. روی نامه نوشته شده بود: «وقتی فهمیدی تمام شده، برگرد و در را باز کن.» پلیس از روی بلیت فهمید صاحب چمدان سال‌ها پیش به پاریس آمده بود. اما عجیب‌تر از همه، قطب‌نما بود؛ عقربه‌اش به سمت یک ساختمان متروکه اشاره می کرد(ادامش جا نمی شه)😭نمره بده تا همین جا

پاریس، باران، تابلوی نئونی «۲۵ مرداد ۱۴۰۵». آرام چمدانی چرمی یافت. درونش عکسی بود که چهره‌ی یک دختر با وسواس پاره شده بود و تاریخش به ۱۵ مرداد ۱۳۹۵ برمی‌گشت. ساعت دیجیتال سبز ۲۳:۴۷ را نشان می‌داد؛ ۷۷ دقیقه پس از حرکت قطارِ بلیت با ساعت ۲۲:۳۰ و صندلی ۲۷، که مقصدش خالی مانده بود. قطبی‌نما به «گذشته» اشاره داشت و عقربه‌ی بزرگ در خلأ معلق بود؛ انگار زمان ترک خورده بود. نامه‌ای موم‌شده، کلیدی برنزی. آرام کلید را در قفل چرخاند. نامه را باز کرد. دست‌خطی آشنا او را وحشت‌زده کرد؛ نامه از طرف خودِ آینده‌ا

لیلیان در کوچه های مونترال به طرف ایستگاه قطار حرکت می کرد.تازه فهمیده بود خواهر ناتنی اش که در هفت سالگیش ناپدید شده بود به چه شکلی از پیشش رفته. مادرش به خاطر حسادت به همسر دوم پدرش،باعث دزدیده شدن خواهر بی گناه او شد. او می خواست جلوی این اتفاق را بگیرد و کاترین را نجات دهد. با ساعت جادویی که ارثیه ی مادربزرگش بود ، به گذشته آمده بود.بیست سال پیش.احتمالا الان با کاترین در حیاط خانه مشغول بازی بودند. با سفرش به گذشته،دقیقا در محل زندگی خودش دوباره حاضر شد و حالا باید به پاریس می رفت.