تاریکی درکنار روشنایی

تاریکی و نور چون دو لبه ی شمشیری هستند که جدایی ناپذیرند اما در کنار هم چیزی جز زخم نمی زایند. و فقط بودنشان در تعادلی میسر است که خودتان می یابید. نمیتوان یکی را ترجیح داد چون بدون دیگری معنا ندارد. نمیتوان هردو را انتخاب کرد چون ممکن نیست.

بنظرم روشنایی در تاریکی چون یک روشنایی کوچیک می‌تونه زندگی رو متحول کنه و با جرقه‌ای انبار باروت امید رو روشن کنه مثل این‌که در گمراهی مسیرت رو پیدا کنی و به‌سمت قلمروی روشنایی‌ها قدم برداری اما تاریکی و روشنایی آدم رو به پوچی می‌رسونه دیدگاه‌ات رو‌ نسبت به تک‌تک چیزهایی که سال‌ها برات واضح و روشن بودن تغییر می‌ده .

تاریکی چون تا وجود نداشته باشه به میزان نور درونمون پی نخواهیم برد؛ درست مثل وجود سختی ها تو زندگی که تا نباشه قدر راحتی ها نمی دونیم و متوجه میزان ارتباطمون با خدا نمیشیم و پس بله برای شناخت دنیا و خودمون به تاریکی ها نیاز داریم همون جور که به نور نیاز داریم. مثل علامت یین و یانگ توی شرق آسیا که یانگ نماد زندگی و نوره و یین مرگه و تاریکی و هردو وقتی در تعادل باشند زندگی به وجود میاد که نه سراسر شره نه سراسر خیر؛ بلکه مرکب این دو. خدا از ترکیب وجود این دو برای تعادل دنیا استفاده کرده.

من به خدا خیلی دوست داشتم شرکت کنم.اما خیلی کتابی گفتی،نفهمیدم

تاریکی یا روشنایی؟ شاید بگویم تاریکی و سکوت شب، شاید بگویم روشنایی و پویایی روز.... تاریکی فقط عدم وجود نور هست. و روشنایی، فقط با دیدن و فهمین تاریکی معنی دارد. هیچ یک بدون دیگری معنی ندارند. انتخاب من تعادل هست.

تاریکی و روشنایی یک مفهوم نسبی نیست ؛ هرگز توضیح دقیقی براش وجود نداره پس چطور میتونم طرف یکیشون رو بگیرم یا انتخاب کنم؟

تاریکی ظلمت چالش برانگیز دنیا است. تاریکی سکوت و آرامش است. تاریکی ژرفای دره است که اگر به آن بنگری به تو خیره می‌شود. بدون تاریکی چه از زندگی ما می‌ماند جز یکنواختی؟ تاریکی است که ما را با خود روبرو می‌کند و به فکر وا می‌دارد تا از آنچه در خود و دیگران می‌بینیم بر حذر باشیم. چیزی زیباتر از معنای پنهان در ژرفای تاریکی دنیا هم مگر هست؟

تاریکی نه کسی منو میبینه نه من کسی رو ... ( عکس:من وقتی بعد مدت ها از این جمله ها میگم👆)

تاریکی و روشنی متضاد نیستن مکملن! نمیشه از بینشون انتخاب کرد اگه زیاد تو تاریکی غوطه بخوری ممکنه هرگز نتونی راه برگشت به نور رو پیدا بکنی و اگه مفهوم تاریکی رو از یاد ببری نور هم برات بی معنی میشه

تاریکی. زیرا جغدی بیش نیستم

قطعا تاریکی . درون تاریکی ، می توانی بدون ترس از اینکه کسی تو را ببیند خودت باشی . نیازی به تظاهر نداری. شب تو را مانند مادری مهربان به آغوش می کشد . در آغوش امنش رها می شوی ، مدتی برای خودت هستی و نیازی نداری که به ((چه خواهد شد ها))فکر کنی .

تاریکی یا روشنایی؟ فکر نمیکنم بتونیم اونا رو فقد همینطوری بببینم یه استعاره کلیشه ای از دنیای ماست خوبی/بدی ، شب/روز ، ماه/خورشید ، شیطان/فرشته.. اما بین اینا یه حد وسط همیشه هست چیزی که شاید دیده نشه اما همیشه وجود داره.. هیچوقت نمیتونیم یکیش رو با تمام وجود انتخاب کنیم چون زندگیمون با هر دوتاش شکل گرفته..

تاریکی تاریکی یعنی تنها بودن تنها بودن یعنی داشتن یه نفر کنار خودت تو تاریکی ما میتونیم هر چیزی که بخوایم باشیم شاید نتونیم به رویامون برسیم اما حسرتی هم توی دلمون نداشته باشیم که من نتونستم بهش برسم و صحنه ای که ارزومون بود رو بازسازی کنیم توی تاریکی زیبایی خاصی هست فقط باید بهش توجه کنی تو تاریکی ارامشی هست که روشنایی با اون همه سر و صداش جلوش ساکت میشه فقط باید در تاریکی خودت باشی ممنون

روشنایی به درد آدمی میخوره که حالش خوبه خوشحاله و تاریکی برای کسی که غمگینه روشنایی فوق العاده اس چون بهت امید میده و تاریکی اجازه میده خودتو خالی کنی حالا تاریکی یا روشنایی خب تاریکی بدون روشنایی هیچ برتری نداره و همین طور روشنایی بدون تاریکی انگار هر کدوم از نظرت بد باشه خوبی اون یکیو نشون میده پس هیچ کدوم چون تاریکی بدون روشنایی معنی نداره و روشنایی بدون تاریکی

تاریکی و روشنایی در کنار هم معنا پیدا میکنن اگه تاریکی نبود روشنی معنایی نداشت و برعکس، همون‌طور که زندگی مطلق سیاه یا سفید یا حتی خیر و شر نیست،انتخاب بین تاریکی و روشنایی نیز معنایی نداره!اگه شب سیاه و تاریک نبود،درخشش و روشنایی ماه به چشم نمیومد!

مسئله این نیست که ما چیو انتخاب کنیم.مسئله اینه که این دوتا باید در تعادل باشن..هر کدوم که بیشتر بشه تعادل بهم میخوره.ینفر تاریکیو میخواد ینفر روشنایی.و اینکه هر دو کنار هم باشن نه بر ضد هم.

خب زیاد به این موضوع فکر کردم......خب ....اگر....به دلیل اینکه .....یکی رو از دیگری بیشتر دوست داریم اون رو انتخاب کنیم ...خیلی مسخرس...چون..اگر...به فرض..چون ..تاریکی رو دوست داریم...بگیم تاریکی....فرض کنید کل جهان تاریک بشه...اون وقت ..چیزی کنار تاریکی هست که بشه تاریکی رو بهش ترجیح داد ؟ نه ....پس....اگر کنار هم باشند....حد اقل حق انتخاب هم به وجوذ میاد

من تاریکی را انتخاب می‌کنم، چون به من یاد داده که چگونه در غیابِ نور، خودم باشم. و این، بزرگ‌ترین هدیه‌ای که روشنایی هرگز نمی‌تونست به من بده. و در نهایت: من نه به تاریکی، نه به روشنایی، بلکه به سفرِ میانِ اونها وفادارم. همون‌طور که شب و روز، دو رویِ یک سکه‌ هستند، تاریکی و روشنایی هم دو رویِ وجودِ من هستند. و من، هر دو را با تمامِ وجودم می‌پذیرم. «تاریکی، به من یاد داد که چگونه از روشنایی قدردانی کنم. و روشنایی، به من نشان داد که تاریکی، هرگز پایانِ راه نیست.»

تاریکی رو انتخاب میکنم. اینقد که روشن بودیم ازمون سواستفاده کردن و وظیفه‌مون دونستن...بزار یکم تاریک بشیم برا بعضیا که قدرمونو بدونن

روشنایی ‌،، چون از تاریکی خوشم نمیاد میترسم جن بیاد شصت پامو گاز بگیره 🤣

تاریکی یا روشنایی؟! چه فرقی میکنه وقتی که هیچ کدوم بدون اون یکی معنی نداره؟ تاریکی بدون روشنایی بی معنیه و روشنایی هم بدون تاریکی همینطور

روشنایی:روشنی ، نور ، خوشبختی ، شانس ، تخیل ، اما همش خرافاته تاریکی : چیزی که بحث رو عوض می‌کنه ، غم ، اما برعکس روشنایی واقعیت زندگیه تیره و تار هیچی اون چیزی که میخوای نیست! تا کی تو رویا باشم و روشنایی رو انتخاب کنم صد درصد تاریکی و واقعیت دیگه رویا بسه!

هردو مکمل همدیگرند... روشنایی روز بدون تاریکی معنایی ندارد؛ تاریکی شب هم بدون روشنایی بی معناست!

تاریکی چون میتونی با خیال راحت لالا کنی :> کسایی که عاشق خوابن قطعا میگن تاریکی.