یه روز غمگین؟

به آینده فکر می‌کنم؛ آینده‌ای که بیشتر از اینکه امیدوارم کند، مرا می‌ترساند. می‌ترسم سال‌ها بگذرد و من هنوز همان آدم بی‌اعتماد به نفسی باشم که کسی متوجه حضورش نمی‌شود. می‌ترسم هیچ‌وقت فرد مفیدی نشوم، هیچ کاری که ارزش ماندن داشته باشد انجام ندهم و فقط روزها را پشت سر بگذارم. انگار همه بلدند چطور جلو بروند و فقط من کنار ایستاده‌ام و نگاه می‌کنم. با فکر به از دست دادن عزیزانم می‌ترسم؛ از روزی که صداهایشان فقط تبدیل به خاطره شوند.

به این فکر میکنم که چقدر زمان گذراست و به زودی با فرا رسیدن نیمه شب یکی از همین روزا پا میذارم به دنیای آدم بزرگا و میشم یه بزرگسال... چیزی که تمام مدت ازش فراری بودم و هستم ولی نمیشه جلوشو گرفت،میاد و یه روزی هم میگذره.

یعنی میتونم یروزی به ماه برم؟ يعنی میتونم آیدل بشم؟ یعنی خوشبخت میشم؟...

فکر نمیکنم میرم توی گوشی🤳🏻

به تغییرات و حال و هوای درونیم

به خواببببب🤓

تنها چیزی که ازش میترسم روز مرگمه ما نمی‌دونم که چقدر نزدیکه نمی‌دونم تا کی میتونم زندگی کنیم و روزی که مردم مثل the last of us بشن😂(یعنی من هرشب بخاطر همین خوابم نمیبرع)😂

بع حرف های نزدم و کساییکه دلمو شکوندن

چه دنیا تخمه ایه فاز دپ رو روشن کن و به فداییت اجازه بده قربون صدقت بره