فرشته‌های‌زمینی ؛

به‌قدری‌خوشحالم‌که‌گریه‌کفاف‌نسست.

ما‌باهم‌تواین‌یازده‌سال؛ راهی‌رو‌طی‌کردیم‌که‌هیچکس‌نکرد.‌ سختی‌هایی‌رو‌کشیدیم‌که‌هیچکس‌نکشید. چیزایی‌که‌میتونست‌یه‌گروه‌معمولیونابودکنه... ولی‌اکسوی‌ما‌قوی‌موند.

اینقدرصادقانه‌و‌پاک‌موندن‌و‌فقط‌عشق‌ورزشیدن‌به‌فناشون‌که‌هیچکس‌نتونست‌زمینشون‌بزنه! ما‌خانواده‌‌ای‌بودیم‌که‌هیچوقت‌رها نکردیم‌دست‌همو. اکسوی‌بزرگ! اسطوره‌و‌الگوِکیپاپ‌که‌متواضعانه‌نشون‌داداستعدادِواقعی‌چیه‌و‌چجوری‌باید.خرجش‌کرد، واسه‌بار‌یازدهم‌متولد‌شده. افسانه‌ی‌موسیقی‌جهان‌که‌توتاریخ‌موندگاره‌و‌ماهم‌قسمتی‌ازون‌تاریخیم... )))

یازدده‌سال‌گذشت‌از‌روزی‌ک‌یکصدا‌فریاد‌زدیم‌"‌وی‌آر‌وان"‌و‌قصه‌ی‌قشنگ‌زندگیمونو‌همراه‌شروع‌کردیم؛ یازده‌سالی‌ک‌هرروزش‌با‌خنده‌و‌گریهاشون‌شریک‌بودیم.

اری؛ یادت‌نره؛ خانواده‌ِ‌بزرگِ‌اکسو×اکسوال؛ سیلوراوشن‌ِاکسو؛ همیشه‌پشت‌هم‌دیگه‌ن! فریاد‌بزنید"ما‌یکی‌هستیم"ِاکسو‌رو، فریاد‌بزنید‌"اکسو‌سارانگهه‌جا"رو!