mood:)

خب من داشتم یکی از دفترای قدیمیمو نگاه میکردم که چشمم خورد به یه سری از یادداشت هایی که واقع برام جالب بودن

دردی که توی فکرمه خیلی بدتر از درد واقعیه منظورمو که میفهمی ؟

اکثر اوقات آدما میدونن دارن ناراحتت میکنن

میخوام اگاهانه نفرت بورزم و اگاهانه احساس سرمردگی بکنم

درواقع دارم تو بی حسی عجیبی به سر میبرم

اون یه بی حسی خسته بود فقط دنبال سر نخ بود برای دوختن روح گمشدش به کالبدش !

من یک شبه ترس هامو ریختم بیرون و تبدیل به چیزی شدم که همیشه ازش وحشت داشتم

هر اغازی پایان و هر پایانی اغازی داره !

دارم درونت رو از توی چشمات میبینم مثل اسید خورندس

میبینی چه شب ساکتیه ؟ انگار هیشکی تو دنیا نیست... یا... شایدم من تو دنیای هیچکس نیستم .

نه منظورم اینه که... میتونی باطنش رو هم بشناسی ؟ مراقب باش شاید باطن یه فرشته از اتیش باشه

تنها راه خلاصی از این زندگی اینه که بدونی درواقع نه راهی وجود داره نه خلاصی ای

میترسم بنویسم و قبل از تموم شدن جملات از فضای خالی بین کلمات بیفتم پایین

از لحاظ روانی به سکوتی که بعد از رفتن برق برقراره نیاز مندم

شجاع بودن به معنی نترسیدن نیست شجاع بودن یعنی در حین ترسیدن مقاومت کنی

و ذهن من برفراز سکوت سیر میکند

جسما و روحا نیاز دارم فرار کنم

هر ادم زنده ای که توی این سیارست چشم های منحصربه فرد خودشو داره هرکدومشون دنیای خاص خودشونو دارن

فرار کردن از خودت مثل یه هزارتوی بی پایانه هرچی بیشتر میدوی بیشتر گم میشی و به بن بست میخوری

میخوام تا همیشه یادم بمونه چطور بال هامو بریدی

به همه کسایی که شبشون جوری گذشت که انگار زمین روی قلبشون سنگینی میکرد صبح بخیر

من با انواع و اقسام تیک های عصبی پیوند خوردم

انقدر توی تنهاییام با خودم حرف زدم شدم ۲ نفر

_من از زندگیم خوشم نمیاد +پس عوضش کن