اکتبر ¹⁹¹²🫂🤎

وقتی من میخوام شما رو ببرم تو دنیای کلاسیک ولی شما حمایت نمیکنید😍😍😍😍😍

‌‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

وقتی به اون دنیایی که توی نقاشی بود رفتی ، مجلس های رقص ، لباس های اشرافی، آهنگ‌های کلاسیک ، صدای پیانو از چند کیلومتری شنیده می‌شد و در قلب همه به نرمی می‌نشست ، کسی که می‌نواخت روحش را سپرده بود به کلاویه های پیانو، توی دنیای خودش و پیانو بود نگاهش کردم" شاهزاده یونگی" بود ، شخصی دیگر در آن سمت می‌رقصید، رقص در خون هایش جاری بود ، شاهزاده ی رقص بود ، " شاهزاده هوسوک " شاهزاده ای در آن طرف قصر بود فهمیدم اون کیست اون" شاهزاده جین" بود چون همه به زیباییش غبطه می‌خوردند، روی بالکن رفتم و در باغ قصر در جایی زیبا نزدیک رود و همینطور روی رود قوها شناور بودند و کسی بود که مثل الهه ها به رقص در می آمدو باله می‌رقصید به شکلی زیبا ، مسحورش شده بودم ، اون "شاهزاده جیمین "بود ، نوری به چشمم خورد که از نگاه کردن دست برداشتم ، در آن طرف باغ شخصی بود که روی چمن دراز کشیده بود و کتاب می‌خواند و باغی پر از پروانه و صدای گنجشک ها ، پر از گل و بویی سرشار از عشق بود دقیق تر نگاه کردم ، اون "شاهزاده نامجون" بود ، به قصر برگشتم اما نه یک لحظه اون کیست ، از بالکن شخصی را دیدم که داشت ویولن میزد با اینکه یکم دور بودم ازش اما میتونستم ببینمش و بشنوم که چگونه بی نقص و زیباست و همینطور ویولنی که می‌زند ، مثل الماس می درخشید ، درخشش آفتاب به پوست زیبایش می‌خورد و درخشش را بیشتر میکرد حالا فهمیدم اون "شاهزاده تهیونگ" بود. همینطور در حال نگاه کردن بودم که یک نفر رد شد به دنبالش رفتم ، آنقدر در تصوراتم گم شده بودم اما خواستم گونه اش را نوازش کنم در حالی که نباید این کار را می کردم ، اما دستم را خواند و به سمت جلو هل داد چشمانم از تعجب گرد شده بود ، تو کی هستی؟ اینجا چیکار میکنی؟ گم شده ای؟ خیلی طولانی خیره شده بودی بهش ، به نقاشی هایی که دور تا دورش بودن نگاه میکردی ، و اون نقاشی که تو از طریقش وارد شده بودی، بهش نگاه کردی اون کسی نیست جز" شاهزاده جونگکوک "، کسی صدایش زد و گفت همینجا بمان تا برگردم و رفت ، وقتش بود که برگردی چون نباید کسی تو رو میدید روی کاغذ نوشتی برایش " دوباره به دیدنت می آیم" .‌..🫂🤎🥂📜