دوباره برمیگردمp8

سلام به همه. واقعا متاسفم که دیر گذاشتم. لطفا ببخشید چون رد شد داستانم😘

سو: تو... تو... الان منو چی خطاب کردی. تهیونگ: خب شوکه نشو تو ملکه منی. سو: اگر یکبار دیگه بگیش قول میدم که زنده به گورت کنم. تهیونگ: ببخشید حالا تو اون تیکه رو حذف کن. از روی مبل بلند شدم و رفتم نشستم پایین مبل و گفتم: دوشیزه پارک مایلی که برای برند من کار کنی و ملکه ای برای خودت و مردمت باشی. خواهش میکنم منطقی تصمیم بگیر. سو: قلبم میگفت اره ولی مغزم میگفت نه. اکثر مواقع از روی مغزم تصمیم میگرفتم و کم از قلبم روی تصمیم میگرفتم ولی.... ولی اینجا دیگه مغزم نبود که تصمیم میگرفت بلکه قلبم بود.

سرم رو بلند کردم و گفتم: قبول میکنم. تهیونگ: نفس عمیقی کشیدم و گفتم: بهترین انتخاب رو کردی. از روی زمین بلند شدم و کتم رو صاف کردم و  کارتی از داخلش در اوردم و دادم دستش و گفتم: خانم پارک فردا ساعت۱۲:۳۰ دقیقه شما رو در شرکت طراحی برندthv ملاقات خواهم کرد. امیدوارم سرساعت اونجا باشید. سو: به کارت نگاهی انداختم و ادرس رو خوندم. از روی مبل بلند شدم. تهیونگ: خب من باید برم. الان ساعت۵ صبحه. سو: لبخندی همراه با بغض زدم. تهیونگ: انگار اون بازم ناراحت بود. بهش گفتم: همه چیز درست میشه. مگه غم چقدر میتونه توی دلت باشه. یه روز از بین میره و یک احساس خوب مثل شادی داخل دلت ریشه میزنه. فقط خودت باید قبولش کنی. سو: سرم رو بالا و پایین کردم.

تهیونگ: رفتم سمت در‌ و گفتم  خانم پارک فردا شما رو ملاقات خواهم کرد. فعلا. از خونه خارج شدم و رفتم سوار ماشینم شدم و به سمت خونه ام حرکت کردم. ............. سو: ساعت۱۱ بود. سریع اماده شدم موها مو بافتم و به صورت رنگ پریده ام خیلی کم کرم زدم و یکم برق لب زدم. از خونه بیرون رفتم و یک تاکسی گرفتم و ادرس رو دادم و رسیدم. وقتی پیاده شدم نگاهم افتاد به برج های بلنند که با شیشه درست شده بودن و معلوم که خیلی محکم ساخته شدن. چشم افتاد به بلندترین برج. خیلی بلند بود و طراحی زیبایی داشت. چشمم افتاد به اسمی که روی اون برج نوشته شده بود: thvs امکان نداره. اون چطور میتونه اینقدر پولدار بشه. رفتم داخل برج.به سمت صندوق رفتم. سلام.

منشی: سلام خانم. سو: من با اقای کیم باید الان ملاقات کنم. منشی: لطفا کارت عضویت خودتون رو نشونمون بدید. سو: ببخشید چی رو باید نشونتون بدم؟. منشی: کارت عضویت و اگر نداشتینش مجبورم که شما رو از اینجا بیرون کنم. سو: من کارتو ندارم ولی خود اقای کیم بهم پیشنهاد کار داد و گفت: فردا ساعت۱۲:۳۰ به ملاقاتشون برم. منشی: خانم از اینجا برید لطفا. مطمئنم که شما یکی از همون خبرنگارای فضول و اعصاب خورد کن هستید که میخواد به هر طریقی که شده پیش اقای کیم بره. سو: نه اینطور نیست. من واقعا به خواسته اقای کیم اینجا اومدم. منشی: خانم لطفا از اینجا برید وگرنه........ تهیونگ: وگرنه چی؟. سو: یهو اقای کیم با قدم های بلند و اروم به سمت ما اومد. منشی: اقای کیم. تهیونگ: داشتی میگفتی. ادامه بده فکر کن من اینجا نیستم. برگشتم سمت خانم کیم و گفتم: روز بخیر خانم پارک. سو: روز شما هم بخیر جناب کیم. توی مغزم یک شوک وارد شده بود. همش داشتم به این فکر میکردم که اون چه ورود جانانه ای داشت و چطور جواب اون منشی بد اخلاق رو داد. تهیونگ: خانم هان ایشون مهمان ویژه من هستن. چطور میتونی با بی احترامی باهاش صحبت کنید. خانم پارک بابت بی احترامی که بهتون شد ما رو ببخشید.