نگهبان آبی پارت ۲۸ ( وندی )

خوبین ،، چطورین ؟ ،، از اسمش پارت معلومه این پارت درباره ی وندیه ،، منو نبینین که کسی رو نیاوردم چون نقشه ها دارم ،، خب خیلی صحبت کردم ،، بریم ببینیم داستان از چه قراره ،، بریم ببینیم .

ساعت ۵ صبح بود و از بیرون سر و صدا هایی میومد و پسرا بیدار شدن و قیافشون مثل خوش آشاما شده بودن . دیپر : ساعت ۵ صبح اینقدر سر و صدا چرا هست ؟ . ویل : نمیدونم ،، اما من خیلی خوابم میاد ‌. بیل : همه مون خوابمون میاد . دیپر : این صدا بیشتر صدای پای گله . بیل : آره . بعد یهو صدای پای گله ها زیاد شد و زمین لرزه های کوچیکی اتفاق میوفتاد ،، و پسرا رفتن بیرون ،، وقتی رفتن بیرون تعجب کردن . پسرا : آدم گولاخی ها ( همون هایی که نصف آدم و نصف گاو بودن ) دارن میان اینجا . آدم گولاخی ها به طرف کلبه داشتن میومدن . ویل : پناه بگیرین . بعد پسرا به یه طرف پریدن و آدم گولاخی ها از وسط کلبه رد شدن و کلبه رو خراب کردن .

دیپر : دیگه کلبه بی کلبه شدیم وسطه ماه پايیز که فردا پس فردا زمستون میشه . بعد یهو وندی با سرعت میاد و میره دنباله آدم گولاخی ها . وندی : وایسین ،، نباید فرار کنین . پسرا : اون وندی بود ؟! . دیپر : نمیدونم . ویل : حالا اونا رو بیخیال یه فکری به کلبه بکنین . دیپر : حقه با ویله . بیل : غصه نخورین ما سایفریم ،، با یه بشکن همه چیز حل میشه . بعد بیل یبه بشکن میزنه و کلبه درست میکنه دیپر : ایول . بعد دوباره آدم گولاخی ها برمیگردن و دوباره از کلبه رد میشن ولی کلی رد میشن وسط چپ راست نرفتن کلی نابودن کردن کلبه رو ،، دیپر بدبخت داشت هی خاک روی سرش میریخت .

آدم گولاخی ها رفتن داخله جنگل و وندی هم داشت میرفت که دیپر پرید وسط و خیلی اعصبانی هم بود و جلوی وندی رو گرفت . دیپر : وندی ،، تو خونه و مغازه ی عمو منو نابود کردی و اونم ۲ بار حالا باید هم خسارتش رو بدی هم تعمیرش کنی . وندی خوب به دیپر نگاه کرد و یه مشت زد و دیپر خورد به درخت . وندی : وندی ،، دختر آزاده جنگل از هیچ کس دستور نمیگیره . دیپر : که اینطور . بعد دیپر بلند شد و به وندی خواست مشت بزنه که وندی دفاع کرد و خودش دوباره به دیپر مشت زد و دوباره پرتش کرد به درخت . وندی : هیچ کس نمی تونه وندی دختر آزاده جنگل رو شکست بده . بعد وندی تبرش رو گرفت و به سمت دیپر پرت کرد و دیپر با ابعاد بر پرتش کرد طرفه وندی .

بعد وندی تبر رو گرفت و وندی حمله کرد و دیپر جاخالی داد و دسته ی ابعادبر زد تو پای وندی و وندی افتاد ،، و دیپر تبر وندی رو گرفت . دیپر : شکستت دادم . وندی بلند شد ،، دیپر حالت دفاعی گرفت اما... وندی : چه باحال ،، تو با دسته ی شمشیرت زدی به پام و تبرم رو گرفتی تا حالا اینقدر با یه مبارزه کوچولو و ساده بهم خوش نگذشته بود . دیپر : ها ؟؟؟؟ . بعد وندی میره جلوی دیپر و تبرش رو میگیره . وندی : کارت عالی بود . بعد بیل میاد . بیل : اینجا چه خبره ؟ ،، چرا بهم حمله کردین ؟ . وندی : آه ،، برادر زاده ی رئیسه قبلیم استنلی . دیپر : آه ( داخله ذهنش ) اختلال فضا و زمان ، خیلی چیزه بیخودیه .

دیپر : من شروع نکردنم . وندی : من کردم ،، چون من عاشقه رقابتم و مخصوصا مبارزه . بیل : خب می تونم بپرسم چرا دنبال آدم گولاخی ها بودی ؟ . وندی : اونا گله ی من هستن ،، من باهاشون همیشه مبارزه می کنن و از من حساب میبرن امروز نمیدونم رم کردن ،، و به خاطر همین دنبالشون بودم و الان به شما ها رسیدم و با این پسر مبارزه کردم و بهم خیلی خوش گذشت . ویل : آها . وندی : راستی اسمت چیه ؟ پسره کلاه کاجی . دیپر : اسمه من دیپ..دیل..دیل سایفره... وندی : خیلی خوشبختم ،، میگم با بیل و ویل نسبتی داری ؟ . دیپر : آ..آره..من بردارشونم... وندی : عه ! ،، یکدونه برادر دیگه داشتین ؟ .

بیل : آ..آره... وندی : پارسال از استنلی اِستِعفا دادم دیگه خبری ازش ندارم ،، حالش خوبه ؟ . ویل : حالش خوبه..خوبه... وندی : راستی کجاست ؟ ،، نمیبینمش . دیپر : عمو استن و برادرش رفتن به سفر برادری خودشون . وندی : آها ،، راستی اون دختره ی رنگ پریده مو زرد داره شما ها رو دید میزنه . بیل و ویل و دیپر : پاسیفیکا . بیل : کجاست ؟ . وندی : پشته بوته ها . بعد بیل رفت پشته بوته ها و گوشه پاسیفیکا کشبد آورد بالا . پاسیفیکا : آآآخخخ ،، درد داره ،، آآآآخخخخ . بیل : اگه ببینم دوباره در حال دید زدن و جاسوسی هستی ،، حسابت رو میرسم .

بعد بیل پاسیفیکا گرفت و سوار لامایی که ماله پاسیفیکا بود کرد و پشته لاما رو محکم زد و لاما رم کرد و به سرعت از اونجا رفت . بیل : پاسیفیکا ی عوضی و فضول . بیل رفت پیشه بقیه . بیل : ببخشید تنها گذاشتمونتون باید یه کاری می کردم . ویل : اشکال نداره ،، خودمون میدونیم پاسیفیکا چقدر کنه ،، همیشه میاد و ما یطوری میندازیمش بیرون . دیپر : آره ،، حق با ویله . یهو از جنگل صدای آدم گولاخی ها اومد و کلاغ ها داشتن فرار میکردن و غار غار میکردن . وندی : اوه مثله اینکه که باید برم .

دیپر : میخوای بری . وندی : آره ،، باید آدم گولاخی هارو بگیرم و باهاشون مبارزه کنم ،، ولی خیلی بهم خوش گذشت که باهات مبارزه کردم دوباره میام باهات مبارزم کنم . دیپر : هر وقت دلت خواست بیا خونه خودته . وندی : حتما . بعد وندی رفت طرف جنگل یه نگاهی به پسرا کرد . وندی : موفق باشین ،، خداحافظ . بعد به سرعت داشت از اونجا میرفت . دیپر : خداحافظ . یهو یه چیزه مهم یادش اومد . دیپر : وایسا ،، وایسا نرو ،، خسارت رو باید بدی ،، خدااااااااااااااااا . ویل : غصه نخور داداشم ،، ما سایفر هستیم ،، با یه بشکن همه چیز رو حل می کنیم .

بعد ویل یه بشکن میزنه و کلبه درست میشه . دیپر : ایول . یهو آدم گولاخی ها دوباره میان و این دفعه کلبه رو با خاک یکسان میکنن ،، و دیپر بدبختم داشت گریه می کرد . دیپر : من مامانم رو میخوام .

خب امیدوارم لذت برده باشید ،، کامنت فراموش نشه ،، موفق باشین ،، خسته هم نباشید ،، دوستون دارم ،، تا پارت های دیگر خداحافطه همگیتون ،، خداحافظ .