یه تئوري افسانه ای هست که میگه: دوست صمیمی که خیلی دوسش داریم تو زندگی قبلی جزوی از خونوادمون بوده
علم روانشناسی میگه تو راهیو انتخاب میکنی که توش موفق تری و حس خوبی بهش داری. و این راه یه راه جدید و خوبه اما ادمای اطرافت همش سعی دارن تورو ازش دور کنن و نزارن به هدفت برسی. پس رو هدف و موفقیتت تمرکز کن و به حرفای منفی کسی اهمیت نده.
از نظر روانشناسی : از دست دادن شخصی میتواند تمرکز و بهره وری شما را تا هفتاد درصد کاهش دهد.
شاید از خودتون بپرسید چرا اکثر رابطهها بعد از ۳ ماه تموم میشه؟ علم روانشناسی در جوابش میگه: "آدما تا ۳ ماه میتونن خودشون رو خوب نشون بدن بعد از ۳ ماه دیگه خود واقعیشون رو لو میدن."
از نظر روانشناسی: وقتی که در رویاهاتون میمیرید و از خواب با شدت بیدار میشید و به اصطلاح ( ازخواب میپرید) به این علته که مغز نمیدونه بعد از مرگ چه اتفاقی رخ میده.
از لحاظ روانشناسی؛ مغز شما نمی تونه فرق بین خیال و واقعیت رو تشخیص بده. یعنی چی؟ یعنی شما چه تو یه موقعیت احساسی قرار بگیرید چه بهش فکر کنید، واکنش مغز کاملاً یکسانه. پس خیلی حواستون باشه به چی و تا چه اندازه فکر می کنید. البته گاهی وقتام این می تونه یک نعمت باشه؛ مثلاً صد بار خاطره ی مورد علاقتون با فرد مورد علاقتونو مرور کنید و عین صدبارم کلی حس خوب بگیرید. نتیجه هم داریم:-)
زندگی قبلی یا بعدی وجود نداره 😐💔
آنها هم چنان به راه غلط خود ادامه میدهند تا زمانی که مرگ یکی از آنان فرارسد، میگوید: «پروردگار من! مرا بازگردانید. شاید در آنچه ترک کردم و کوتاهی نمودم، عمل صالحی انجام دهم!» ولی به او میگویند: چنین نیست! این سخنی است که او به زبان میگوید و اگر بازگردد، کارش همچون گذشته است! و پشت سر آنان برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند سوره مومنون۹۹_۱۰۰