کابوس های شیرین پارت ۱۲

خب ممکنه ماجرا براتون خیلی عجیب شده باشه ،، خب همین هم خوبه ،، فقط یادتون باشه واقعیت توهم ،، بزن بریم داستان رو بخونیم . بریم ببینیم .

بعد میبل . میبل : آه ،، جورنال شماره ی ۱ رو توم کردم برم جورنال ۲ بخونم . مادر میبل : میبل ،، چند دقیقه ی مدرسه شروع میشه نمیری . میبل : الان حرکت می کنم . میبل جورنال هارو برداشت گزاشت تو کیفش و رفت مدرسه . میبل : یه روز بدون دیپر شروع شد ،، چند روز دیگه امتحان های آخر ترم هم شروع میشه ،، پس با کله بریم تو ،، هورا ( با بی حوصلگی گفت ) . میبل رفت تو کلاس ،، کیفش رو گذاشت کنار و کتابش رو در آورد . میبل : بزن بریم . معلم داشت در مورد امتحانات ترم آخر میگفت ،، اما میبل اصلا گوش نمی کرد و داشت به نیمکت قبلی دیپر نگاه می کرد ،، بعد سریع زنگ تفریح خورد . میبل : ها؟ ،، چه سریع زنگ تفریح خورد .

بعد جورنال ۲ براداشت و کیفش رو بست و گذاشت یه گوشه و رفت بیرون ،، بعده ۱۰ دقیقه زنگ خورد و میبل برگشت تا جورنال رو بزاره تو کیفش که... میبل : چرا کیفم بازم ؟ . میبل رفت کیفش رو دید جورنال ۳ داخلش نبود ،، بعد همه جا رو گشت اما نبود . میبل : کسی یه کتاب مثل این ندیده ؟ . یکی بچه ها اشاره کرد به بیرون ،، میبل رفت بیرون رو دید . میبل : وای نه ،، بچه های نهم جورنال ۳ گرفتن و میخوان آتیشش بزنن . میبل سریع رفت تا قبل از اینکه بندازنش تو آتیش بگیرتش ،، بعد کابوس . دیپر : بچه ها یه چیز جالبم درباره ی جورنال هام بگم . سایفرا : بگو .

دیپر : من جورنال هامو جوری درست کردم که وقتی یکی مثله بیل سایفر بخواد نابودش کنه ،، بتونه تغییر شکل بده . کیل : منظورت رو نمیفهمم . پیشه میبل . میبل : جورنال ۳ . میبل داشت میرفت جورنال ۳ رو بگیر ،، اما بهش نرسید و داخل آتش سوخت . میبل : نهههههه! . یهو آتش بالا اومد ،، و جورنال هم داخلش بود . میبل : چه اتفاقی داره میوفته ؟ . جورنال اصلا نمی سوخت ،، یهو جورنال ۱ و ۲ از کلاس اومدن و رفتن پیشه جورنال ۳ و داشتن باهم یکی میشدن و نورانی شده بودن و به شکل یه انسان گرفته بودن . آروم و آروم جورنالی هایی که شبیه انسان شده بودن اومدن روی زمین ،، میبل کامل داخل تعجب بود .

میبل : تو..تو..کی هستی ؟ . بعد جورنال شروع به حرف زدن کرد « سلام میبل نشناختی منم همون جورنال ،، فقط از حالت کتاب به انسان در اومدم » میبل کاملا تو شُک بود . میبل : تو جورنالی ،، اما خیلی فرق داری . یه پسر مو آبی با چشم های سبز رنگ با لباس های آبی ( همون طور در عکس میبینین ) ،، بچه های سال بایی که از دیدن صحنه پا به فرار گذاشته بودن و خیلی ها از پنجره کلاس بیرون رو داشتن میدیدن . میبل : خب می تونی دوباره کتاب بشی ،، الان سره زبون ها میریم . جورنال : ممکن نیست ،، چون وقتی انسان بشم دیگه به شکل کتابیم نمیشم .

میبل : خب ،، باید ژبیعی رفتار کنم ،، مثل بچه های عادی میرم به درسم میرسم ،، تو هم بیا . میبل جورنال رو گرفت و رفت کلاس ،، همه ی بچه های کلاس هنگه قضیه شده بودن ،، که جورنال یه چیزایی داشت زمزمه میکرد ،، یهو روح رده ده احضار شده ،، و داشت میرفت طرفه بچه ها . جورنال : عادی رفتار ( حالت وحشتناک و ترسناک ) کنین تا بلایی سرتون نیاد . بعد بچه ها داشتن عادی رفتار میکردن و جورنال روح رده ده رو برگردوند و میبل خودش سکته میزد . جورنال : آفرین ( با شیرین زبونی ) .

زنگ میخوره و میبل و جورنال رفتن خونه . میبل : وایسا ،، مامانو بابا نمیدونن کی هستی ،، حالا چه خاکی تو سرم بکنم . جورنال رفت در زد . میبل : چیکار می کنی ؟ ،، بدبخت شدم . بعد مادر میبل در رو باز کرد . مادر میبل : اوه ،، سلام جورنال . میبل : جانننن؟! . جورنال : بس کن میبل ،، نویسنده به مامان و بابا بعضی چیز هارو گفته و ازم خبر دارن . میبل : یعنی الان ،، مامان و بابا تو رو میشناسن . مادر میبل : آره . جورنال : حالا بیا توو . میبل : چرا هر لحظه اوضاع راز آلود تر میشه .

بعد کابوس . تد : ارباب ،، یعنی شما جورنال جوری درست کردین که بتونه انسان بشه . دیپر : آره . تد : این فوق العادست ،، ارباب شما شگفت انگیزین . دیپر : شاهکاری نکردم ،، فقط جورنال قبلی عمو فورد رو با جورنال خودم یکم قاطی کردم و با غیر عادی بودن بعد کابوس ،، همچین کاری کردم . ویل : ارباب ،، وقتش نیست به میبل سر بزنین . دیپر : نمی تونم من فقط ویرانی نامشخص رو دوباره به وجود میارم و الان که... ویل : اما نه بیل سایفری وجود داره و... دیپر : راستش ،، اون روز که افتادم داخل دریاچه ارواح داشتم میمردم که ،، واقعا شد ،، و الان دیگه کاملا بیل سایفرم .

پیشه میبل ،، میبل تو اتاق نشسته بود ،، و ناراحت بود ،، جورنال اومد پیشش . جورنال : میبل ،، تو به خاطر نویسنده ناراحتی ؟ . میبل : آره ،، اون الان ۲ ماه رفته و اثری ازش نیست ،، خیلی دلم براش تنگ شده . جورنال : راستش ،، نویسنده می تونه بیاد . میبل : چچچییی؟؟!! . جورنال : اون میتونه بیاد ،، ولی دوباره ویرانی نامشخص به وجود میاد به خاطر همین . میبل : اما...به خاطر همین تا رفت ویرانی هم تموم شد . جورنال : آره .

میبل : کاش میشد بعد کابوس و زمین رو باهم یکی کنیم که اینم اصلا فکر خوبی نیست . بعد کابوس ،، دیپر خواست یه دروازه ویرانی باز کنه اما پشیمون شد و ولش کرد . دیپر : فکر احمقانه ایه ،، ولش می کنم ،، بهتره نرم ،، میبل خیلی دوست دارم ،، همین جات امنه برای من خوبه .

اگه ذهنتون تا اینحا سالم موند و می تونین ،، چه بهتر ،، خب تا پارت بعد خداحافظ .