کتابایی که درس جدیدی به من دادن!

ما درس ها زیادی از کتابا گرفتیم ولی توی این تست می خوام درباره ی یک درس مهم با ما میدن صحبت کنم.

می خوام چهار تا کتاب بهتون معرفی کنم که واقعا منو به فکر فرو بردن. این کتاب ها درباره ی افرادی هستت که شاید از نظر ظاهری با ما فرق دارن اما توانایی ها و احساسات شون با ما فرقی نداره حتی می تونن بهتر از ما باشن.☺

کتاب من جوکم یه مجموعه 4 جلدی است که داستان پسری به نام جیمی را تعریف می کند که در یک تصادف خانواده اش را از دست داده و خودش هم روی صندلی چرخدار می نشیند. اما اصلا ناامید نمی شود چون جیمی یک استعداد جالب دارد! جیمی می تواند یک استنداپ کمدین عالی باشد. من عاشق این کتابم و بار ها خوندمش. داستان در کنار طنز بودن درس های زیادی به آدم میده و شما رو در خودش غرق میکنه.

کتاب بیرون ذهن من درباره ی دختری به نام ملودی است که روی ویلچر می نشیند و تقریبا بیشتر قسمت های بدنش فلج است حتی دست هایش را هم نمی تواند تکان دهد. او حتی نمی تواند حرف بزند! با خوندن این کتاب با دنیای این دختر 10 ساله همراه می شیم و درک می کنیم که او هم مثل ما انسان است و احساسات دارد و می تواند مشکلاتش را حل کند

کتاب چیزی درباره جرجی! جرجی یک پسر کلاس چهارمی است که فقط 80 سانت قد دارد! برای همین همه او را یک کوتوله حساب می کنند. البته جرجی زندگی خوبی داشته و یک دوست خوب به نام اندی دارد. اما باز هم کسانی هستند که او را مسخره می کنند. این کتاب به من یاد داد که قد انسان ها ملاک ناتوانی شون نیست بلکه این فقط ظاهر آدم رو نشون میده و جرجی استعداد با وجود ناتوانی اش در ساز زدن، استعداد های شگفت انگیزی دارد.

کتاب اعجوبه ( در برخی ترجمه ها شگفت انگیز و شگفتی هم نوشته شده) آگی با صورتی عجیب به دنیا آمده و خیلی از افراد از دیدن او وحشت میکنند. او سال ها پیش با مادرش در خانه درس خوانده اما امسال قرار است به مدرسه برود. در مدرسه بیشتر افراد از او دوری می کنند اما چند نفر هستند که رفتار دوستانه ای با آگی دارند. اگی ماجراهایی زیادی را در مدرسه تجربه می کندو نشان می دهد که اصلا صورتش دلیل بر هیولا و وحشتناک بودنش نیست

خب این 4 تا کتاب رو حتما پیشنهاد می کنم بخونید و اگر کتاب دیگه ای در این مورد خوندین، معرفی کنید. نظرتون درباره ی این نوع کتاب ها چیه؟☺🥰

یکی از چیزایی که من بهش فکر کردم اینه که در تمام این کتاب ها که در کشور های خارجی اتفاق افتادن، بچه ها با هر ظاهر و توانایی و حتی نقص در عضو هاشون همه در یک مدرسه درس می خونن. اما در کشور ما به دلیل مناسب نبودن مدارس برای برخی از این افراد و قوانین اشتباه، یک نقص عضو یا عقب ماندگی باعث میشه اون ها رو استثنایی حساب کنن و در یک مدرسه جداگانه جمع شون کنن. مثلا هیج مکانی مخصوصا مدارس برای افراد ویلچری مناسب سازی نشده. این واقعا ناراحت کننده ست. برای همینه که خیلی از ما اونا رو عجیب فرض می کنیم و بهشون خیره میشیم. چون یاد نگرفتیم. چون اونا رو از آدمای عادی جدا فرض میکنیم و باهاشون آشنا نیستیم. امیدوارم در این زمینه در کشور تغییراتی صورت بگیره و دیگه هیچ کس در هیچ جای دنیا بخاطر ظاهرش مسخره نشه.

شما چی فکر می کنین. دوست دارم نظرات تون رو بدونم😍☺🌎🍄 حتما کامنت بذارین