⚫تکنیک: "قانونِ سکوتِ فعال" (Active Silence) ⚫ این تکنیک، سادهترین و در همین حال، قویترین ابزارِ روانشناسیِ تاریکه. چون نیاز به هیچ حرکتِ خاصی نداره. فقط سکوت. ولی سکوتِ هدفمند. بخش اول- حتما از خودتون میپرسید، چرا سکوت کار میکنه؟ آدمها از سکوت میترسن. چرا؟ چون سکوت، یعنی عدم قطعیت. و مغزِ انسان، از عدم قطعیت فرار میکنه. وقتی سکوت میبینه، شروع میکنه به پر کردنِ خلأ. با حرف. با حدس. با اعتراف حتی! و اینجا قدرتِ شما میشه، تو ساکت میمونی. و طرف مقابل، خودش، خودش رو لو میده.
بخش دوم: حرکاتِ بدنی. سکوت، فقط زبانی نیست. بدن هم باید ساکت باشه. و این حرکات، باید دقیق باشن: ۱. چشمها: نگاهِ ثابت، بدون پلک زدنِ زیاد چطور: به چشمهای طرف نگاه کن. آروم. بدون خیره شدنِ تهاجمی. فقط نگاه. و پلک رو کم بزن. پلک زدنِ زیاد، نشونهی اضطرابه. تو، اضطراب نداری. پس پلک رو کم بزن.. چرا؟ نگاهِ ثابت، طرف رو تحت فشار میذاره. و فشار، حرف میسازه. مثل این میمونه طرف رو بین دو تا دیوار فشار بدی و اون معذب میشه، البته نه دیوار واقعی. دیوار سکوت.
۲. صورت: بیطرف، بدون لبخند، بدون اخم چطور: صورتت رو آروم نگه دار. نه لبخند. نه اخم. فقط یه صورتِ خنثی. مثل کسی که داره به یه دیوار نگاه میکنه. چرا: صورتِ خنثی، طرف رو گیج میکنه. چون نمیفهمه تو چی فکر میکنی. و گیجی، ترس میسازه. ۳. بدن: ثابت، بدون تکان، بدون دست به هم مالیدن چطور: بدنت رو ثابت نگه دار. دستات رو رو میز یا رو پاهات بذار. آروم. بدون حرکتِ اضافی. بدون بازی با موهات. بدون تکان دادنِ اضافی پا یا تیک های مختلف. چرا؟ بدنِ ثابت، نشونهی کنترله. و کنترل، ترس میسازه. و ترس، احترام.
۴. تنفس: آروم،عمیق، بدون صدا چطور: آروم نفس بکش. از شکم. بدون صدای بلند. بدون نفسِ تند. فقط آروم. مثل کسی که هیچ استرسی نداره. چرا: تنفسِ آروم، بدن رو آروم نگه میداره. و بدنِ آروم، ذهنِ آروم میسازه. و ذهنِ آروم، قدرت داره.
بخش سوم: کلماتِ کم، ولی دقیق. سکوت، یعنی حرف نمیزنی. ولی گاهی باید حرف بزنی. و وقتی حرف میزنی، کم بگو. ولی با این تفاوت که دقیق. ۱. جملههای کوتاه بهجای " من فکر میکنم که شاید بهتر باشه این کار رو بکنیم،" بگو: " این کار رو بکنیم." تموم. چرا: جملهی کوتاه، قدرت داره. جملهی بلند، ضعف رو نشون میده، مثل اینکه از دستپاچگی یا نیاز شما کلمات اضافه به جمله اضافه کنید. ۲. سؤالهای باز بهجای " این کار رو کردی؟" بپرس: " چی شد که این کار رو کردی؟" سؤالِ باز، طرف رو وادار به توضیح میکنه. و توضیح، اطلاعات میده. حتی اگر سوال شما درست نباشه مثلا طرف اون کارو انجام نداده باشه سوال شما کمی ترس آور میشه، مثلا طرف کاری انجام نداده و شما ازش میپرسید با اون حالت "چیشد که همچین کاری رو کردی؟" در بیشتر مواقع طرف از نظر روانی مورد فشار قرار میگیره و حتی گاهی هم روی افراد دروغگو و حیله گر جواب میده و اطلاعاتی دیگه رو لو میدن.
۳. مکثِ قبل از جواب وقتی سؤال میپرسن، مکث کن. نه خیلی. فقط سه ثانیه ثانیه. بعد جواب بده. چرا؟ مکث، یعنی فکر کردهام. و کسی که فکر میکنه، قدرت داره. ۴. تکرارِ حرفِ طرف (آینه) این یکی از قوی ترین سلاح هاست. طرف میگه: " من خیلی عصبانیم." تو بگو: " عصبانیم." تموم. نه بیشتر. چرا: آینه، طرف رو وادار میکنه که احساسش رو توضیح بده. و توضیح، اطلاعات میده. حتی در یکسری مواقع ضروری به گرفتن اطلاع هست با تکرار شدید حرف های طرف از جانب خود طرف کلافگی و رنج میکشه و اعتراف میکنه.
بخش چهارم: کی سکوت رو بشکنی؟ سکوت، بیپایان نیست. یه جایی باید بشکنیش. و اون جا، وقتیه که طرف مقابل، خودش رو لو داده. کاربرد: وقتی طرف مقابل شروع کرد به حرف زدن، تو گوش کن. بذار تموم شه. بعد یه جمله ی کوتاه بگو که نشون بده شنیدی. مثلاً: " فهمیدم." یا " این رو نمیدونستم." بعد دوباره ساکت شو. چرا: جملهی کوتاه، طرف رو وادار میکنه که بیشتر حرف بزنه. و بیشتر حرف زدن، اطلاعات بیشتر. جملات کوتاه اگر در شرایط عاقلانه به کار برده بشن قدرت برتری نسبت به جملات زیادی و احمقانه دارن.
سکوت، قویترین سلاحه. ولی سلاح، وقتی همیشه استفاده بشه، خودش زندان میشه. پس سکوت رو انتخاب کن. نه بهعنوان عادت. بهعنوان ابزار.
عالیییی 🦋✨
من غیر ممکنه چهرم رو خنثی نگه دارم چون از خنده میمیرم
حس باحالی از پستت گرفتم👌🏻💘
خیلی فوق العاده بود...