زندگی کجاست!|🌀🧸

درود بر فرشتگان زیبای خاله ونوس🧚🏻‍♀✨ بعد از مدت زیادی خاله ونوس تصمیم گرفته که یه پست بذاره و هدفش از این پست این نیستش که لایک یا کامنت مثبت بگیره.هدفش اینه حتی به یه نفر هم که شده کمک کنه.🚶🏻‍♂🔆 این پست جنبه‌ی اطلاعات عمومی یا علمی نداره. درباره‌ی موضوعیه که می‌دونم چند وقته خیلی‌هامون گرفتارشیم و خب شاید من کسی باشم که بتونم کمک کنم حتی یکم که شده از این وضعیت خلاص بشیم.✅💆🏻‍♀

خب، راستش نمی‌دونم دقیقاً از کجا شروع کنم. فقط می‌دونم این موضوعی نیست که مختص چند نفر باشه.👥️🫆 شاید خیلی‌هاتون موقع خوندن این پست، حس کنین یکی داره از حال و روز خودتون حرف می‌زنه؛ انگار یکی بالاخره تونسته چیزی رو که مدت‌هاست توی دلتونه، به زبون بیاره.🤝🏻😩 می‌خوام یه چیزی رو هم بگم؛ من برای نوشتن این پست سراغ هیچ مقاله، منبع یا هوش مصنوعی‌ای نرفتم. این حرف‌ها چیزاییه که خودم حسشون کردم و دلم خواست باهاتون به اشتراک بذارم.🤓🎯 نمی‌خوام اینجا از کلمات قلمبه‌سلمبه استفاده کنم یا جوری بنویسم که انگار دارید یه متن رسمی می‌خونید. فقط می‌خوام حرف دلم رو بزنم، همون‌طوری که اگه روبه‌روم نشسته بودین، براتون تعریف می‌کردم.🗣😭 شاید نتونم همه‌چیز رو درست و قشنگ توضیح بدم، ولی امیدوارم بتونین حسی رو که پشت این حرف‌هاست، بفهمین.🫡💘

می‌دونم خیلی وقته که حس می‌کنین فقط زنده‌این، نفس می‌کشین و روزهاتون می‌گذرن، بدون اینکه واقعاً از زندگی لذت ببرین. راستش رو بخواین، توی این حس تنها نیستین و شاید خیلی‌های دیگه هم دارن همین روزها رو می‌گذرونن.🤧✊🏻 نمی‌خوام بگم مقصر همه‌چی خودتونین، یا گوشی، یا هر چیزی که ممکنه بقیه بهتون بگن. فکر می‌کنم ماجرا خیلی پیچیده‌تر از این حرفاست.😮‍💨✋🏻 شاید بعد از یه اتفاق، حالا این اتفاق می‌تونه جنگ باشه، کرونا، مشکلات اقتصادی یا حتی یه اتفاق کاملاً شخصی، احساس کرده باشین که زندگی دیگه اون معنای قبلی رو نداره. انگار یه چیزی تغییر کرده و دیگه نمی‌تونین مثل قبل از روزهاتون لذت ببرین.🙂🕳 شاید حس کنین تبدیل شدین به یه تماشاگر؛ تماشاگر زندگی بقیه از پشت صفحه‌ی گوشی. زندگی‌هایی که توی شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم، زندگی‌هایی که ادیت شدن و فقط قشنگ‌ترین قسمت‌هاشون رو بهمون نشون می‌دن. زندگی‌هایی که حتی نمی‌دونیم چقدرشون واقعیه و چقدرشون فقط چیزیه که صاحب اون صفحه می‌خواد ما ببینیم.📱🖐🏼 اما شاید دردناک‌تر از این، تماشای زندگی خودمونه... اینکه ببینیم روزهامون دارن می‌گذرن، لحظه‌هامون دارن یکی‌یکی تموم می‌شن و ما انگار فقط از دور داریم تماشاشون می‌کنیم. لحظه‌هایی که می‌تونستن برامون خاطره بشن، روزهایی که می‌تونستیم جور دیگه‌ای بگذرونیمشون، یا حتی ساده‌ترین کارهایی که شاید یه زمانی خوشحالمون می‌کردن، اما حالا جاشون رو به ساعت‌ها اسکرول کردن دادن.😶🪾 و شاید یه روز به خودمون بیایم و ببینیم چقدر دلمون برای همون روزهای معمولی تنگ شده؛ روزهایی که اون موقع حتی فکرش رو هم نمی‌کردیم یه روز آرزومون بشن.😔💤

می‌دونم خیلی وقته که حس می‌کنین فقط زنده‌این، نفس می‌کشین و روزهاتون می‌گذرن، بدون اینکه واقعاً از زندگی لذت ببرین. راستش رو بخواین، توی این حس تنها نیستین و شاید خیلی‌های دیگه هم دارن همین روزها رو می‌گذرونن.💔🕸 نمی‌خوام بگم مقصر همه‌چی خودتونین، یا گوشی، یا هر چیزی که ممکنه بقیه بهتون بگن. فکر می‌کنم ماجرا خیلی پیچیده‌تر از این حرفاست.🍂🪨 شاید بعد از یه اتفاق، حالا این اتفاق می‌تونه جنگ باشه، کرونا، مشکلات اقتصادی یا حتی یه اتفاق کاملاً شخصی، احساس کرده باشین که زندگی دیگه اون معنای قبلی رو نداره. انگار یه چیزی تغییر کرده و دیگه نمی‌تونین مثل قبل از روزهاتون لذت ببرین.🎡🙂‍↕️ شاید حس کنین تبدیل شدین به یه تماشاگر؛ تماشاگر زندگی بقیه از پشت صفحه‌ی گوشی. زندگی‌هایی که توی شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم، زندگی‌هایی که ادیت شدن و فقط قشنگ‌ترین قسمت‌هاشون رو بهمون نشون می‌دن. زندگی‌هایی که حتی نمی‌دونیم چقدرشون واقعیه و چقدرشون فقط چیزیه که صاحب اون صفحه می‌خواد ما ببینیم.☕️🏝 اما شاید دردناک‌تر از این، تماشای زندگی خودمونه... اینکه ببینیم روزهامون دارن می‌گذرن، لحظه‌هامون دارن یکی‌یکی تموم می‌شن و ما انگار فقط از دور داریم تماشاشون می‌کنیم. لحظه‌هایی که می‌تونستن برامون خاطره بشن، روزهایی که می‌تونستیم جور دیگه‌ای بگذرونیمشون، یا حتی ساده‌ترین کارهایی که شاید یه زمانی خوشحالمون می‌کردن، اما حالا جاشون رو به ساعت‌ها اسکرول کردن دادن.🧭🎢 و شاید یه روز به خودمون بیایم و ببینیم چقدر دلمون برای همون روزهای معمولی تنگ شده؛ روزهایی که اون موقع حتی فکرش رو هم نمی‌کردیم یه روز آرزومون بشن.⌛️🌬

گوشی کم‌کم بخش‌های مختلف زندگی‌مون رو تحت تأثیر قرار داده؛ از خوابیدن و غذا خوردن گرفته تا مرتب کردن اتاق، نقاشی کشیدن و نوشتن. کارهایی که شاید قبلاً بدون فکر کردن انجامشون می‌دادیم، ولی حالا حتی شروع کردنشون هم برامون سخته.😵‍💫🧱 شاید قبلاً درس‌هاتون رو خیلی خوب می‌خوندین و معلما ازتون راضی بودن، اما حالا چند وقته که دیگه اون انگیزه‌ی قبلی رو ندارین. شاید از امسال شروع شده باشه، شاید هم چند ساله که این حس رو دارین. شاید دیگه نمی‌تونین مثل قبل تمرکز کنین، یا شاید اصلاً نمی‌دونین برای چی باید این‌همه تلاش کنین.📝🗃 ممکنه حتی آینده‌ی روشنی برای خودتون تصور نکنین، یا گوشی اون‌قدر وقت و تمرکزتون رو گرفته باشه که دیگه فرصتی برای درس خوندن باقی نمونه.🪧🗒 واقعیت اینه که همه عاشق درس خوندن نیستن و قرار هم نیست باشن. شاید استعداد و علاقه‌ی شما توی زمینه‌ای کاملاً متفاوت باشه. اما ساختن آینده‌ای که دوستش دارین، حتی اگه مسیرش از درس و دانشگاه نگذره، معمولاً به تلاش، یاد گرفتن مهارت و داشتن یه برنامه نیاز داره. هیچ مسیری هم تضمین‌شده نیست و هر کسی شرایط و امکانات متفاوتی داره.🩺📍 من این حرف‌ها رو نمی‌زنم که بهتون استرس بدم یا بگم اگه خوب درس نخونین، آینده‌تون خراب می‌شه. اصلاً هدفم این نیست.🫢🐾 فقط دلم می‌خواد اگه یه زمانی درس خوندن براتون راحت‌تر بود، اگه به خودتون و توانایی‌هاتون بیشتر اعتماد داشتین، دوباره کم‌کم اون حس رو پیدا کنین. نه لزوماً اینکه عاشق درس خوندن بشین یا همیشه شاگرد اول باشین؛ فقط بتونین بدون اینکه گوشی تمام وقت و تمرکزتون رو بگیره، برای چیزهایی که براتون مهمن تلاش کنین.🎰📖 قرار نیست به بهترین نسخه‌ی گذشته‌تون برگردین؛ فقط کافیه دوباره برای آینده‌ای که می‌خواین بسازین، جا باز کنین.📙✏️

همون‌طور که اول پست گفتم، هدفم از نوشتن این مطالب این بود که اگه حتی یه نفر هم بین شما هست که از این وضعیت خسته شده و داره اذیت می‌شه، بتونم یه کم بهش کمک کنم.🕯🔍 اینجا قرار نیست بهتون بگم گوشی‌هاتون رو بذارین کنار و بشینین ۲۴ ساعت درس بخونین! یا یه لیست از کارهای تکراری مثل نقاشی کشیدن، نوشتن و کتاب خوندن بهتون بدم و بگم از فردا انجامشون بدین تا زندگیتون تغییر کنه.🎎🎈 نمی‌خوام یه مشت حرف کلیشه‌ای تحویلتون بدم که شاید همون لحظه با خوندنشون انگیزه بگیرین، ولی چند روز بعد همه‌چی برگرده به حالت قبل.🌉🙃 من نمی‌تونم یه روتین مشخص برای همه بنویسم، چون زندگی هیچ‌کدوممون دقیقاً شبیه هم نیست. شرایط، مسئولیت‌ها، امکانات و حتی چیزهایی که خوشحالمون می‌کنن با هم فرق دارن. چیزی که برای یه نفر جواب می‌ده، ممکنه برای یه نفر دیگه اصلاً کاربردی نباشه.🤗🤏🏻 برای همین، به‌نظرم نمی‌شه برای همه یه برنامه‌ی یکسان نوشت و انتظار داشت که همون برنامه زندگی همه رو تغییر بده.👩🏻‍🦯👣 راستش این پست خیلی طولانی‌تر از چیزی شد که فکر می‌کردم و احتمالاً تا اینجا خسته‌تون کردم! 😭 پس نمی‌خوام بیشتر از این طولش بدم. توی پارت دوم می‌خوام درباره‌ی راه‌هایی حرف بزنم که می‌تونن کمک کنن کم‌کم استفاده از گوشی رو کمتر کنیم و دوباره برای زندگی واقعی‌مون وقت داشته باشیم.🤹🏻‍♀️💅🏻 نه اینکه کلاً گوشی رو کنار بذاریم، نه اینکه خودمون رو مجبور کنیم از فردا همه‌چی رو تغییر بدیم؛ فقط می‌خوام ببینیم چطور می‌شه کم‌کم تعادل رو به زندگی‌مون برگردوند.🤳🏻🥺 شاید قرار نباشه گوشی رو از زندگیمون حذف کنیم؛ شاید فقط باید یاد بگیریم نذاریم تمام زندگیمون رو بگیره. 🫂🌱