`غیر‌قابل باور`

بعضی چیز ها آنقدر غیر قابل باور است که باور نمیکنی که خواب نیستی.

غیرقابل باور بود که روزی برسد و چیزی که زمانی برایش تمام شب بیدار می‌ماندم، دیگر حتی ارزش یک فکر کوتاه در میان شلوغی روزم را نداشته باشد.

غیرقابل باور بود که آدمی بتواند به نبودن کسی عادت کند؛ همان کسی که زمانی حضورش آن‌قدر پررنگ بود که فکر می‌کردم هیچ روزی بدون او شبیه روزهای قبل نمی‌شود.

اما زمان کار خودش را می‌کند؛ نه با سر و صدا، نه با یک اتفاق بزرگ. فقط آرام‌آرام چیزی را از تو می‌گیرد که فکر می‌کردی برای همیشه درونت باقی خواهد ماند.

یک روز متوجه می‌شوی دیگر دلت نمی‌لرزد، دیگر منتظر خبری نیستی، دیگر با شنیدن اسمش تمام گذشته جلوی چشمت نمی‌آید. و همان‌جا می‌فهمی چقدر بی‌خبر تغییر کرده‌ای.

شاید عجیب‌ترین بخش زندگی همین باشد؛ چیزهایی که یک روز غیرقابل تصور به نظر می‌رسیدند، بالاخره اتفاق می‌افتند و ما، برخلاف تمام ترس‌هایمان، یاد می‌گیریم با آن‌ها زندگی کنیم.