اما آیا تو هم وقتی من ترکت کنم منتظرم می‌مانی؟

من میخواهم منتظر من بمانی اما از واکنش تو خبری ندارم.

اما آیا تو هم وقتی من ترکت کنم منتظرم می‌مانی؟ آیا نبودنم را مثل من، در گوشه‌وکنار روزهایت حس خواهی کرد؟ یا رفتن من فقط یک اتفاق ساده خواهد بود که بعد از چند روز از یادت می‌رود؟

می‌خواهم بدانم اگر یک روز دیگر نباشم، جای خالی‌ام چند بار در میان شلوغی روز چشمت را دنبال خودش می‌کشد. چند بار می‌خواهی چیزی برایم تعریف کنی و تازه یادت بیاید که دیگر آنجا نیستم.

اگر من سکوت کنم، آیا تو صدای نبودنم را می‌شنوی؟ اگر دیگر سراغت را نگیرم، آیا یک‌بار دنبال من می‌گردی؟ اگر تمام راه‌هایی که همیشه من برای برگشتنت باز می‌گذاشتم بسته شوند، آیا باز هم راهی برای رسیدن به من پیدا می‌کنی؟

شاید رفتن من تنها راهی باشد برای فهمیدن اینکه بودنم برایت چه معنایی داشت. گاهی تا کسی نرود نمی‌فهمیم حضورش چقدر آرام و بی‌صدا جزئی از زندگی‌مان شده بود.

و اگر یک روز تو هم منتظرم ماندی، اگر شب‌ها چشمت به در ماند و خبری نیامد، شاید تازه بفهمی انتظار کشیدن چقدر بی‌صدا آدم را خسته می‌کند؛ همان انتظاری که من روزها برای تو کشیدم.