سبک انیمه یعنی داستان بچگانه ؟ بزرگ‌ترین سوءتفاهم جنجالی

وقتی کلمه‌ی انیمه رو می‌شنویم ، بعضی افراد هنوز اون رو با کارتون مخصوص کودکان یکی میدونن و دلیل این تصور هم تا حدی اینه که انیمه مثل سایر انیمیشن‌ها با طراحی و حرکت تصاویر ساخته میشه و در بسیاری از کشورها انیمیشن بیشتر به عنوان سرگرمی کودکان شناخته شده و انیمه یه ژانر نیست بلکه نوعی رسانه و شکل تولید انیمیشنه و بنابراین ، محتوای یه انیمه میتونه بسیار متفاوت باشه و نمیشه فقط از ظاهر انیمیشنی اون درباره سن مخاطب یا موضوع داستان قضاوت کرد . در این پست به طور کامل این سو تفاهم رو برطرف میکنیم .

انیمه چیه ؟ انیمه اصطلاحی هست که برای انیمیشن‌های ژاپنی به کار میره و نکته مهم اینه که انیمه خودش یه ژانر مشخص نیست و ژانر هایی مثل ترسناک یا کمدی یا عاشقانه یا اکشن و علمی‌تخیلی و .. داره ، اما انیمه به شیوه و قالب ارائه اثر مربوط میشه ، پس گفتن اینکه انیمه یعنی داستان بچگانه از همان ابتدا تعریف دقیقی از انیمه ارائه نمیده .

چرا انیمه با محتوای کودکانه اشتباه گرفته میشه ؟ یکی از دلایل اصلی این سوءتفاهم ، ارتباط قدیمی انیمیشن با سرگرمی کودکان هست ، در بسیاری از کشورها مردم از کودکی با کارتون‌هایی مواجه شدن که مخاطب اصلیشون کودکان بوده و به همین دلیل بعضی افراد به‌مرور این تصور رو پیدا کردن که انیمه برای کودکان هست و وقتی با انیمه مواجه میشن همون تصور رو به اون منتقل میکنن ، در حالی که انیمیشن فقط روش روایت و نمایش داستانه و به‌ تنهایی مشخص نمیکنه مخاطب اثر چه سنی داره .

آیا همه انیمه‌ها برای بزرگسالان هستن ؟ به طور کلی نه ، این هم یه برداشت اشتباه دیگه هست و بعضی انیمه‌ها واقعاً برای کودکان ساخته شدن و بعضی دیگه برای نوجوانان و جوانان یا مخاطبان بزرگسال ، بنابراین نمیشه گفت همه انیمه‌ها برای بچه ها هستن ، اما از طرف دیگه نمیشه گفت که همه انیمه‌ها بزرگسالانه و پیچیده‌ هستن چون انیمه یه دنیای بسیار گسترده هست و آثار اون مخاطبان متفاوتی داره .

شونن به معنی بچگانه نیست : یکی از سوءتفاهم‌های رایج درباره انیمه مربوط به کلمه شونن هست ، شونن به طور کلی به آثاری گفته میشه که در اصل برای مخاطبان پسر نوجوان در نظر گرفته شده‌ ، اما مخاطب هدف با کودک بودن یکی نیست و بسیاری از آثار شونن موضوعاتی مثل رقابت ، دوستی ، شکست ، مسئولیت ، جنگ ، فداکاری و رشد شخصیت رو بررسی می‌کنن ، بنابراین اینکه یه اثر در دسته شونن قرار بگیرده ، به این معنی نیست که داستان اون کودکانه یا ساده هست .

ظاهر کارتونی به معنی محتوای کودکانه نیست : یکی از مهم‌ترین نکات این بحث همینه و اگه یه داستان با بازیگران واقعی ساخته بشه ، کسی به دلیل ظاهر اون نمیگه پس حتماً برای بزرگسالانه ، اما وقتی همون ایده با انیمیشن نمایش داده میشه ، بعضی افراد فوری اون رو کودکانه میدونن ، در حالی که روش ساخت یک اثر ، همیشه مخاطب یا عمق محتوای اون رو تعیین نمیکنه . انیمیشن میتونه برای بیان موضوعات جدی مثل هویت ، تنهایی ، اخلاق ، قدرت ، ترس و مسائل اجتماعی استفاده بشه .

تفاوت مخاطب هدف و مخاطب واقعی : یه نکته مهم دیگه اینه که سازندگان ممکنه اثری رو برای گروه سنی خاصی طراحی کنن ، اما در نهایت افراد با سنین مختلف اون رو ببینن ، برای مثال یه اثر ممکنه مخاطب هدفش نوجوانان باشه اما بزرگسالان زیادی اون رو دنبال کنن ، پس باید بین این دو تفاوت بگذاریم : مخاطب هدف = گروهی که اثر بیشتر برای اون طراحی شده . مخاطب واقعی = افرادی که در عمل آن اثر رو تماشا می‌کنن ، این دو همیشه یکسان نیستن .

پس هر انیمه‌ای داستان عمیقی داره ، نه اما این نکته هم مهمه که برای دفاع از انیمه نباید به اشتباه وارد طرف دیگر ماجرا بشیم ، همونطور که کودکانه بودن یه اثر رو نمی‌توان از انیمه بودن اون نتیجه گرفت و عمیق و پیچیده بودن رو هم نمی‌توان فقط از انیمه بودن نتیجه گرفت و در میان انیمه‌ها آثار ساده ، سرگرم‌کننده ، کودکانه ، جدی ، پیچیده و فلسفی هم وجود داره ؛ بنابراین بهتره هر اثر رو بر اساس داستان ، شخصیت‌ها ، موضوع و مخاطب خودش بررسی کنیم ، نه فقط بر اساس اینکه انیمه هست ‌.