°•°بگذار برود°•°

همه چیز ماندنش خوب نیست بعضی چیزها باید از زندگی ات برود تا بهتر شود.

بگذار برود. همه‌ی آدم‌هایی که می‌روند قرار نیست برگردند، و همه‌ی رفتن‌ها به معنای شکست تو نیستند. گاهی آدمی را باید دوست داشته باشی و در همان حال بگذاری از زندگی‌ات عبور کند. نه چون دیگر دوستش نداری چون فهمیده‌ای بعضی ماندن‌ها فقط شکل دیگری از تمام شدن‌اند. بگذار برود اگر ماندنش تو را از خودت دور می‌کند.

دنبالش نرو. بگذار یک بار هم نبودنت را احساس کند. تو همیشه نباید کسی باشی که بعد از هر خداحافظی برمی‌گردد، در می‌زند، توضیح می‌دهد، می‌بخشد و دوباره جایی برای کسی باز می‌کند که پیش‌تر قلبش را شکسته است. گاهی سکوت آخرین حرفی است که باید گفته شود. نه از سر غرور از سر خستگی. خستگیِ کسی که بارها تلاش کرده یک رابطه را به تنهایی زنده نگه دارد.

بگذار برود. حتی اگر هنوز با شنیدن اسمش چیزی در دلت تکان می‌خورد. حتی اگر بعضی شب‌ها دلت بخواهد فقط یک بار دیگر صدایش را بشنوی. حتی اگر هنوز گوشه‌ای از قلبت برای بازگشتنش چراغی روشن گذاشته باشد. آدم همیشه به خاطر تمام شدنِ دوست داشتن کسی را رها نمی‌کند. گاهی رهایش می‌کند چون می‌فهمد دوست داشتنِ او دیگر به معنای از دست دادنِ خودش شده است. و هیچ آدمی نباید آن‌قدر کسی را دوست داشته باشد که برای نگه داشتنش خودش را از یاد ببرد.

یک روز متوجه می‌شوی چقدر برای ماندنِ کسی جنگیده‌ای که خودش حتی نیم‌قدم به سمتت نیامده بود. آن روز شاید از خودت بپرسی: چرا این‌همه اصرار کردم؟ چرا هر بار که رفت فکر کردم مشکل از من است؟ چرا هر سکوتش را با هزار دلیل توجیه کردم؟ چرا نبودنش را با خاطراتِ بودنش پوشاندم؟ و شاید همان‌جا بفهمی که بعضی آدم‌ها را نباید از دست می‌دادیم؛ باید رهایشان می‌کردیم. چون گاهی چیزی که فکر می‌کنیم از دست داده‌ایم، در حقیقت چیزی است که بالاخره از آن نجات پیدا کرده‌ایم.

پس بگذار برود. در را ببند اما قلبت را سنگ نکن. خاطره‌اش را نگه دار اما زندگی‌ات را در گذشته جا نگذار. اگر روزی دوستش داشتی، آن دوست داشتن را انکار نکن. بعضی آدم‌ها حتی وقتی می‌روند چیزی از خودشان در ما باقی می‌گذارند. یک درس، یک خاطره، یک زخم، یا حتی نسخه‌ای تازه از خودمان. و شاید روزی در یک عصر آرام وقتی دیگر منتظر برگشتنش نیستی، به گذشته نگاه کنی و بفهمی: قرار نبود بماند. قرار بود بیاید، چیزی در تو را تغییر دهد، و برود. و تو... قرار بود بعد از رفتنش یاد بگیری که بعضی درها را نباید دوباره باز کرد.