بانگو استری داگز؛انیمه ای در مرز خیر و شر

این پست،تقدیم می‌شود به همه ی کسانی که انیمه بین هستند🤞🏻 این پست،مقدمه ای برای جهانی زیباتر است،جهانی عاری از به سخره گرفته شدن به دلیل علایق. این پست،تقدیم می‌شود به انسان هایی که می‌دانند دنیا شر مطلق و خیر خالص نیست....

قبل از شروع پست،میخوام یه سوال بپرسم. اگه یه آدم تورو از مر.گ نجات بده ولی قبلا خودش قا.تل بوده اون آدم خوبه یا بد؟ اگه یه آدم دنیا رو نابود کنه، ولی هدفش نجات باشه... اون شروره یا قهرمان؟ آیا واقعا انسانی داریم که ش.ر مطلق باشه یا برعکس؟ یا واقعا خیر و ش.ر دو دشمن هستن؟ یا شاید فقط ستون هایی هستن برای این دنیا؟ انیمه بانگو این مفهوم رو به تصویر میکشه. برای من یه شخصیتی مثال بزنید که آدم بدی باشه. احتمالا همه ذهنشون طرف اسم فئودور داستایفسکی میره. اما استپ. آیا ما چيزی در مورد اون میدونیم؟ آیا واقعا هدفش بده؟ اگه نمی‌تونید به این سوال جواب بدید مشکلی نیست. خود کافکا آساگیری هم به این سوال جواب نمیده. زیرا، {خیر و شر،دو دوست هم هستن!}

در این دنیا،اگر یک جمله صادق باشد،آن هم جمله ی: نه گرگ و نه گوسفند است. زیرا در این دنیا،قربانی و مجرم وجود ندارد. در این دنیا،ما از هر کسی بدی و خوبی می‌بینیم. در این دنیا،هر کسی اشتباهی کرده و تاوانی داده. پس هیچ انسانی،خوب و بد خالص نیست! حتی قهرمان هم بدون شرور معنا ندارد!

حالا بیاید با هم چند تا از این شخصیت‌ها رو باز کنیم. ولی قول بدید که تا آخر این پست قضاوت رو بذارید کنار.

دازای اوسامو، مردی که مطمئنم همه ی ما ازش خوشمون میاد. با اون لبخند مرموز،نقشه های بی نقص،خونسردی،و یه قلب... درسته! یه قلب! مردی که از ۱۴ سالگی توی پورت ماف‌.یا بود. مردی که دستش به خو.ن آلوده ست. اما چرا از اون خوشمون میاد؟ این سوال رو از خودتون بپرسید‌. جواب در قلب شماست.

فئودور داستایفسکی، مردی که همه می‌گن شیطان. مردی که همه ازش می‌ترسن. مردی که با یه لبخند، دنیا رو به آتش می‌کشه. ولی صبر کنید... آیا ما واقعاً می‌دونیم فئودور کیه؟ آیا می‌دونیم واقعا چه اتفاقی براش افتاده؟ نه. ما فقط ازش می‌ترسیم. چرا میترسیم؟ چون اون گاهی حقیقت رو میگه؟ کاملا طبیعی. ما از حقیقت بدمون میاد... (قلبم:البته از چپتر ۱۰۸ به بعد این جمله معنا نداره🤣 من:وسط پستمممم!لطفا ساکت!اه به زور دارم فندوم رو راضی میکنم 😑)

نیکولای گوگول: دیوا.نه‌ای که آزادی رو می‌پرسته. مردی که با یه لبخند، خ.ون می‌ریزه. مردی که همه فکر می‌کنن هیچی تو مغزش نیست، ولی در واقع، همه‌چیز هست. نیکولای، عا.شق فئودوره. ولی نه ع.شق معمولی. عش.قی که می‌خواد آزادش کنه. حتی اگه شده با مرگ. آزادی، برای نیکولای، یعنی هیچ‌کس نباید تو قفس باشه. حتی خودش. اما اون واقعا آزاده؟ واقعا دیوا.نه ست؟ نیکولای، دیو.انه نیست. نیکولای، تنهاست. و تنهایی، بدترین نوع دیوا.نگیه.

ریونوسکه اکوتاگاوا: مردی که همیشه جدیه. مردی که همیشه سرده. مردی که همیشه ساکته. ولی صبر کنید... آیا آکوتاگاوا واقعاً سرده؟ یا فقط یاد گرفته که احساساتش رو پنهان کنه؟ آکوتاگاوا، از بچگی، تو سایه‌ی دازای بزرگ شده. همیشه مقایسه شده. همیشه دوم بوده. و این، زخمیه که هیچ‌وقت خوب نمی‌شه. همیشه منتظر یه تایید،یه:آفرین. کارت خوب بود. اما چی نصیبش شد؟ اما اون هم دستش به خو.ن آلوده ست. آیا قربانیه یا مجرم؟

آتسوشی ناکاجیما: معصوم‌ترین شخصیت انیمه. پسری که همه‌ی ما دوستش داریم. پسری که قلبش، از طلاست. ولی صبر کنید... آیا آتسوشی واقعاً معصومه؟ آتسوشی، یه ببر رو تو وجودش داره. ببری که می‌تونه دنیا رو به آتیش بکشه. ببری که وقتی بیدار می‌شه، هیچ‌کس نمی‌تونه جلوش رو بگیره. آتسوشی، نجات‌دهنده‌ست یا ویرانگر؟ یا هر دو؟ شاید هر نجات‌دهنده‌ای، یه ویرانگر رو درون خودش پنهان کرده.

چویا ناکاهارا: خ.شن. عصبانی. مردی که با یه کلاه، دنیا رو به چالش می‌کشه. ولی صبر کنید... آیا چویا واقعاً همون‌قدر که نشون می‌ده، قویه؟ چویا، از بچگی، تو پورت ماف.یا بزرگ شده. چویا، یاد گرفته که فقط قدرت مهمه. چویا، یاد گرفته که احساسات، ضعفه. ولی همین آدم، وفاداره. وفادار به پورت ما.فیا. اما آیا وفاداری بده یا خوب؟ چویا، خ.شن نیست. اون فقط یاد گرفته برای زنده موندن،نباید بترسه و کسی که نترسه خش.ن به نظر میاد.

رانپو ادوگاوا: نابغه‌ای که همه‌چیز رو می‌دونه. مردی که با یه نگاه، معماها رو حل می‌کنه. مردی که همیشه یه قدم از همه جلوتره. ولی صبر کنید... آیا رانپو واقعاً می‌دونه چه خبره؟ رانپو، تو یه دنیای پر از رمز و راز زندگی می‌کنه. رانپو، همه‌چیز رو می‌بینه. رانپو، همه‌چیز رو می‌فهمه. اما اون هم روزی بچه بوده. به محبت نیاز داره. خانواده ای که توی تصادف از بین رفتن. کسی که یه عمر فکر میکرده مشکل از اونه. ولی گاهی دونستن همه چیز خوبه؟ رانپو از اون آدماست که شاید بی خیال به نظر برسه اما وقتی پای کسایی که براش مهمن در میان باشه،حتی میتونه یه شی.طان باشه. اون برای محافظت از خانواده اش هر کاری میکنه چون نمیتونه دوباره از دست بده..

کیوکا ایزومی: دختری که همیشه می‌خنده. دختری با لبخند معصوم. دختری با قلب مهربون. ولی صبر کنید... آیا کیوکا واقعاً همون‌قدر که نشون می‌ده، معصومه؟ کیوکا، تو پورت مافیا بزرگ شده. کیوکا دستش به خو.ن ۳۵ نفر آلوده ست اما اون واقعا گناه کاره؟ یا فقط نماد معصومیت در دنیای خشن هست؟ آیا واقعا یه گناه کاره یا بیگناه؟ اون نماد معصومیت از دست رفته ست.

سیگما: مردی به دنبال هویت خود... کسی که به خاطر خانه،بله خانه! همین خانه هایی که ما در آن هستیم! او به دنبال این است! آرامش. چه واژه ای. که برای او معنایی نداشت. او نماد چیز هایی است که ما در پی آن هستیم. سیگما هم به دنبال خانه بود اما در نهایت،به آن نرسید. البته نمیتونیم این نکته رو از یاد ببریم که اون همدست فئودور و همچنین کسی بود که توی ماجرا یتنزل فرشتگان دست داشت. اما اون قربانی بود یا مجرم؟ چرا دلمون براش میسوزه؟

آکیکو یوسانو: زنـی که همیشه خونسرده. زنـی که همیشه لبخند می‌زنه. زنـی که با یه نگاه، همه رو می‌ترسونه. ولی صبر کنید... آیا یوسانو واقعاً همون‌قدر که نشون می‌ده، سرده؟ یوسانو، درمانگر آژانسه. اما قبلا اون به خاطر موهبتش مجبور بود،به افراد رنج و درد هدیه کنه. آیا واقعا این درسته؟