زیبای من، رهایم نکن

درود، امیدوارم این پست رو دوست داشته باشید✋🏻 خب، حرف دیگه ای نیست..

زیبای من، رهایم نکن. این جهان بدون وجودِ تو برایم هیچ معنایی ندارد. آسمان‌اش، زمین‌اش، گیاهان‌اش، هیچکدام برایم معنایی ندارند.

زیبای من، نرو و مرا در سیاهی این جهان تنها نگذار. مرا با این انسان ها، همانانی که نمی‌دانند نبودت برایم چه معنایی دارد تنها نگذار. آنها نمی‌دانند که نبودت، فقط یک جای خالی در کنارِ من نیست بلکه، همچون برخورد صاعقه‌ای بر کل جهان است، همان قدر دردناک و همان قدر، نابود کننده..

زیبای من، می‌دانی بیشتر از چه چیزی بیم دارم؟ از این بیم دارم که تو بروی و من میان هزاران آدم، هزاران صدا تنها بمانم و هر‌گاه تو را صدا بزنم، پاسخی نشنوم.

آری، از این بیم دارم.. از این بیم دارم بعد رفتنت، جهان تغییری را احساس نکند و بی وقفه ادامه دهد، از این بیم دارم که روزها بگذرند و مردم به زندگی‌شان ادامه دهند، بی آن که بدانند من شب‌ها را با گریستن سَر می‌کنم و صبح‌ها با جایِ خالی تو بیدار می‌شوم. از این بیم دارم، زمانی که رفتی، تمام وجودم در تنهایی خود نابود شود..

حال که فهمیدی رفتنت چطور مرا نابود می‌کند باز هم می‌خواهی بروی؟ باز هم می‌خواهی مرا از آغوش گرمت محروم کنی؟ باز هم دستانم را رها می‌کنی؟