تحليل آلبوم جدید هیسونگ؟!

درود و صد درود به چشمای قشنگتون! خب، امروز میخوام آلبوم صاحب یکی از قشنگ‌ترین صداهایی که میتونید بشنوید رو تحلیل کنم. و...من منتقدم، نه تحلیل‌گر، پس اگر یکم خراب کردم، به بزرگی خودتون ببخشید! این آلبوم ۸ ترک داره: Death of me/Not enough/Noise/Ride Or Die/Twilight/Immature/Overflow/Going Home پس...بی معطلی، با من و لی هیسونگ، و همچنین شاهکاری به اسم آلبوم "Death Of Me" همراه باشید!

قبل شروع یه نگاه به کل فضای آلبوم بندازیم! خیلی‌ها از اسم آلبوم ممکنه برداشت تیره و تاری داشته باشن. ولی معنای پشتش عمیق‌تر از این حرف‌هاست: 《واژه‌ی "مرگ" در این عنوان اشاره به مرگ فیزیکی نداره. من اون رو به عنوان شرایطی معنی میکنم که دیگه موسیقی‌ام به گوش کسی نرسه و کسی اون رو به یاد نیاره.》 این یه جورایی حرف خود هیسونگه. پس "Death of Me" یعنی "ترس از فراموش شدن"، این آلبوم درباره‌ی ایستادگی، تغییر و تولد دوباره‌ست؛ نه پایان.

ترک اولمون Death Of Me هست. سبکش پاپ و R&Bئه و یه شروع طوفانی داره. این آهنگ یه بیانیه‌ی محکم درباره‌ی ادامه دادن و تسلیم نشدنه. همچنین به گفته‌ی خودش، یه جورایی راجع به دوران سخت بچگیش اشاره داره. توی کل لیریک یه جورایی داره میگه من آماده‌ی هر اتفاقیم، هیچ‌چیز نمیتونه من رو از راهم بازداره. توی پیش‌کرس، این حرف من تایید میشه: "در لبه‌ی پرتگاه، مسیرم رو پیدا میکنم، برای هر پایانی آماده‌ام." شخصیت در لبه‌ی پرتگاه قرار داره، ولی به جای ترس، آماده‌ی هر پایانی هست. این یعنی دیگه هیچ‌چیز نمیتونه متوقفش کنه. هیسونگ میخواد قدرت رو به رخ همه‌مون بکشه.

ترک دومون "Not Enough" هست. سبکش پاپه با یه بیس سنگین ترپ. این آهنگ درباره‌ی اشتیاق برای فراتر رفتن از محدودیت‌هاست. توی ترک سمپلر، یه مکعب ترک‌خورده و خشک رو میبینیم که ناگهان منفجر و تیکه‌تیکه میشه. این نماد شکستن قفس محدودیت‌ها و عبور از وضعیت فعلیه. کلمات «It’s not enough» با شدت اعتیادآوری تکرار میشن و حس بی‌قراری برای دنیایی وسیع‌تر رو منتقل میکنن. یه جورایی میگه به کم قانع نباش! همیشه برای چیزی بیشتر تلاش کن. پر از اشتیاق و جاه‌طلبیه!

ترک سوممون "Noise" هست. سبکش پاپ و R&B هست با گیتار ریف خشن (Lo-Fi) و نویزهای عمدی که یه بخش جالبشن به نظرم. این آهنگ درباره‌ی مقابله با قضاوت‌ها و حواشی و حفظ مسیر خودشه. استفاده‌ی عمدی از نویز (Noise FX) توی موسیقی تا حس سروصدای ذهنی رو به شنونده منتقل کنه و گیتار ریف با بافت خشن Lo-Fi که حس فضای شهری شلوغ رو تداعی میکنه خلاقیت هیسونگه. این که میگه "به سر و صدای اطراف اهمیت نمیدم، خودم رو به خوبی تنظیم میکنم" یعنی فقط راه خودتو برو! استفاده از تصویر رادیوی تنظیم‌کننده فرکانس توی ترک سمپلر، نشون‌دهنده‌ی اینه که شخص میتونه خودش رو از میون روزمره نجات و به مسیرش ادامه بده. هیسونگ رسما سر اورها و خودش داد کشید: "تو این دنیای پر سروصدا، صدای خودت رو پیدا کن!"

ترک چهارممون "Ride Or Die" هست. سبکش آلترناتیو راک با اِلِمان‌های هایپرپاپه. این آهنگ درباره‌ی اعتماد، وفاداری و همراهی تا پایانه. این رو به تموم طرفدارهای قدیمیش(انجین:>) تقدیم کرده. هیسونگ توی کل آهنگ میگه: "تو همراهمی تا آخرش، تا پایان زمان پیش میریم." صدای راک خام با المان‌های هایپرپاپ مدرن و انرژی بالا و ریتم تند که حس حرکت و تعهد رو منتقل میکنه. روایت ام‌وی به جای تمرکز بر یه رابطه‌ی عاشقانه، به ارتباط با خود و سفر درونی اشاره داره و حس تنهایی و نامرئی‌بودن رو به تصویر میکشه. روی جاده دراز کشیده و صورتش زخمیه که نماد سقوط و شکسته. هالوسیناسیون از دوستانی که قبلا همراه بودن اشاره به دوران بودن با انهایپنه. تلاش برای ارتباط با مردم که نادیده گرفته میشه تنهایی یه سولو آرتیسته. هیسونگ میخواد بگه که: "شما تا تهش بهم وفادار بودید، منم هستم."

ترک پنجممون "Twilight" هست. سبکش پاپه، کاملا ملایم و رویایی. این ترک خیلی عاشقانه‌ست از لحاظ لیریک. هرچند خیلی قشنگه، اما سردرگمی هم به همراه داره. یه جورایی مثل لحظه‌ای که نمیدونی روز تموم شده یا شب شروع شده. این آهنگ درباره‌ی بلاتکلیفی و سردرگمی در دورانی از زندگیه که راه درست رو نمیتونی پیدا کنی. مثل بین دو راهی موندن. خودش گفته این ترک شوکه کننده‌ترین و همچنین یه ترک نرم و روان که طرفدارها رو مجذوب میکنه معرفی کرده. اون داره سعی میکنه تا یاد بده: "عشق درسته و بلاتکلیفی طبیعیه، مهم اینه که درحال حرکت باشی!"

ترک شیشممون "Immature" هست. سبکش آلترناتیو راکه. این آهنگ درباره‌ی پذیرش نقص‌ها و ناقص بودنه. اینجا شخصیت صادقانه اعتراف میکنه که کامل نیست: "من هنوز دارم یاد میگیرم...هنوز کامل نشدم!" و البته یه ارتباط با نوجوونا داره، این آهنگ به همه میگه که اشکال نداره کامل نباشی. بزرگی یعنی پذیرش نقص‌هات! هیسونگ اینجا باز نصیحتمون میکنه: "اگه خودتو صادقانه بپذیری، رشد میکنی."

ترک هفتممون "Overflow" هست. سبکش الکتروپاپ احساسیه با ملودی‌های تپنده. درباره‌ی چرخه‌ی خسته‌کننده‌ی یه رابطه‌ست که به پایان رسیده، ولی شخص نمیتونه رهاش کنه. میخواد بگه خوب نیست، یه زخمی توی دلشه. جزیره‌ی کوچیک و خالی نماد تنهایی و گیر کردن در یه نقطه هست و زخم عمیق نشون‌دهنده‌ی دردی که هرچقدر سعی کنی، التیام پیدا نمیکنه. تلاش برای اندازه‌گیری زمان متوقف‌شده نشون‌دهنده‌ی ناتوانی در تغییر گذشته‌ست. و وقتی در پایان میگه: "متاسفم، بذار تموم شه." یعنی دیگه نمیتونه این بار رو حمل کنه. شاید بهترین نتیجه‌گیری اینه که: "گاهی پذیرش پایان، بهترین راهه."

ترک هشتممون "Going Home" هست. سبکش دریم پاپه و آخرین ترک آلبومه. این آهنگ درباره‌ی دلتنگی برای خونه و آرامشه. پایان آلبوم با این ترک، حس بازگشت به ریشه‌ها و رسیدن به آرامش بعد از همه‌ی ماجراها رو منتقل میکنه. و یادتونه گفتم هیسونگ یکم این آلبوم رو از بچگیش الهام گرفته؟ این ترک هم همینطور. میخواد بگه بعد از هر طوفانی، آرامش هست. به خونه‌ات برمیگردی. و اینجور آلبوم رو به پایان میرسونه که: "آرامش و دلتنگی، یه امید به پایان خوش میسازن."

احساس میکنید کم اوردین؟! Not Enough از قضاوت دیگران خسته شدین؟! Noise به فکر یه تغییر بزرگ هستین؟! Death of Me دلتنگ خونه یا آرامشین؟! Going Home دوست دارین قضاوت نشین؟! Immature یه رابطه تموم شده و نتونستین رهاش کنین؟! Overflow بلاتکلیف و سردرگمین؟! Twilight میخواین به کسی بگین که تا تهش باهاشید؟! Ride or Die