"کیمچی ترشی کره ای"

طرز تهیه،تاریخچه، خواص و نکاتی برای نگهداری کیمچی🥬✨

مواد لازم مقدار کلم چینی ۱ عدد متوسط نمک درشت نصف پیمانه آب به مقدار لازم فلفل کره ای ۳ تا ۴ قاشق غ خ سیر له‌شده ۵ حبه زنجبیل ۱ قاشق چ خ پیازچه ۴ عدد ترب سفید یا هویج خلالی ۱ پیمانه شکر ۱ قاشق چ خ سس ماهی (اختیاری) ۲ قاشق غ خ سویا سس ۱ قاشق غ خ ( اختیاری) نکته: اگر فلفل قرمز کره ای در دسترس ندارید، می‌توانید از ترکیب فلفل قرمز معمولی و پودر پاپریکا استفاده کنید تا طعمی نزدیک به نسخه‌ی اصلی کیمچی داشته باشید.

طرز تهیه: 1.آماده‌سازی کلم کلم چینی را به چهار قسمت مساوی تقسیم کنید و بین لایه‌هایش نمک درشت بپاشید. سپس آن را داخل یک ظرف بزرگ بگذارید و کمی آب اضافه کنید تا برگ‌ها مرطوب شوند. کلم را حدود دو ساعت در همین حالت نگه دارید تا نرم شود. پس از آن چند بار با آب سرد بشویید تا نمک اضافی از بین برود و در نهایت آب آن را کامل بگیرید. این مرحله اهمیت زیادی دارد، چون شوری بیش‌ازحد می‌تواند طعم کیمچی را تلخ کند. 2. تهیه خمیر ادویه در یک کاسه‌ی بزرگ، فلفل قرمز کره ای، سیر له‌شده، زنجبیل، شکر و سس ماهی(یا سس سویا)را با هم مخلوط کنید تا خمیری غلیظ و خوش‌عطر به دست آید. اگر دوست دارید کیمچی‌تان تندتر باشد، مقدار فلفل را کمی بیشتر بریزید. 3. ترکیب با سبزیجات در این مرحله، پیازچه، ترب سفید یا هویج خلالی‌شده را به خمیر ادویه اضافه کرده و با دست (ترجیحاً با دستکش) خوب مخلوط کنید تا همه‌ی مواد به‌طور کامل به خمیر آغشته شوند. سپس برگ‌های کلم را یکی‌یکی باز کرده و از مخلوط ادویه بین لایه‌ها بمالید تا کاملاً پوشیده شود. 4. تخمیر کیمچی کلم‌های آغشته به ادویه را داخل یک ظرف شیشه‌ای تمیز بریزید و با دست فشار دهید تا هوای بین آن‌ها خارج شود. سپس درِ ظرف را ببندید و آن را در دمای اتاق (۲۰ تا ۲۲ درجه) برای ۲ تا ۳ روز قرار دهید تا تخمیر آغاز شود. بعد از این مدت، ظرف را در یخچال بگذارید تا تخمیر به‌آرامی ادامه پیدا کند. معمولاً بعد از ۵ تا ۷ روز، کیمچی خانگی آماده خوردن است. هرچه مدت نگهداری بیشتر شود، طعم آن ترش‌تر و عمیق‌تر می‌شود. نکته:در موقع پر کردن شیشه با کیمچی، حداقل به اندازه یک بند انگشت، شیشه خالی باشد. چون در زمان تخمیر، سطح کیمچی بالا می آید.

روش‌های سرو کیمچی: کیمچی را می‌توانید به‌صورت سرد یا گرم سرو کنید. این غذا در آشپزی کره ای کاربردهای فراوانی دارد. چند روش متداول استفاده از آن عبارت‌اند از: •به‌عنوان پیش‌غذا در کنار برنج یا نودل •به‌عنوان افزودنی در ساندویچ یا برگر برای طعمی تند و متفاوت •در سوپ‌ها و خوراک‌های آسیایی مثل کیمچی‌جگه (سوپ کیمچی) •در تهیه‌ی برنج کیمچی (Kimchi Bokkeumbap) در کره، خیلی از خانواده‌ها حتی در وعده‌ی صبحانه هم کیمچی می‌خورند. ترکیب آن با برنج ساده و تخم‌مرغ نیمرو یکی از محبوب‌ترین صبحانه‌های خانگی کره ای است.

نکات مهم برای نگهداری کیمچی: •از ظرف شیشه‌ای درب‌دار استفاده کنید تا طعم و بوی کیمچی حفظ شود. •ظرف را در یخچال و دور از نور مستقیم قرار دهید. •اگر بوی ترش آن زیاد شد، نگران نباشید؛ این نشانه‌ی تخمیر طبیعی است. •کیمچی تا چند ماه قابل نگهداری است و حتی با گذشت زمان خوش‌طعم‌تر می‌شود.

خواص کیمچی: ۱. تقویت سیستم ایمنی بدن پروبیوتیک‌های طبیعی موجود در کیمچی باعث افزایش باکتری‌های مفید روده می‌شوند و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کنند. مصرف منظم این غذا می‌تواند بدن را در برابر سرماخوردگی و عفونت مقاوم‌تر کند. ۲. بهبود گوارش و کاهش نفخ تخمیر سبزیجات منجر به تولید آنزیم‌های گوارشی مفید می‌شود. این آنزیم‌ها به هضم آسان‌تر غذا کمک کرده و احساس سنگینی بعد از وعده‌های غذایی را کاهش می‌دهند. ۳. کمک به کاهش وزن و تنظیم کلسترول کیمچی کالری کمی دارد و سرشار از فیبر است؛ بنابراین باعث احساس سیری طولانی‌تر می‌شود. تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف منظم آن می‌تواند سطح کلسترول بد (LDL) را کاهش و کلسترول خوب را افزایش دهد. ۴. جوان‌سازی و سلامت پوست آنتی‌اکسیدان‌ها و ویتامین C موجود در کیمچی به مبارزه با رادیکال‌های آزاد کمک کرده و از پیری زودرس پوست جلوگیری می‌کنند. نتیجه‌ی آن پوستی شاداب‌تر و سالم‌تر خواهد بود. ۵. تعادل میکروبی بدن پروبیوتیک‌های کیمچی تنها برای دستگاه گوارش مفید نیستند؛ بلکه بر سلامت پوست، دهان و حتی خلق‌وخو تأثیر مثبت دارند. تعادل میکروبی بدن، کلید سلامت عمومی و آرامش ذهنی است.

تاریخچه کیمچی: •ریشه‌های باستانی (دوران پیش از فلفل) کیمچی در ابتدا به شکل امروز قرمز و تند نبود! پیشینه: حدود ۳۰۰۰ سال پیش، مردم کره برای زنده ماندن در زمستان‌های سرد که کشاورزی در آن‌ها غیرممکن بود، راهی برای نگهداری سبزیجات پیدا کردند. روش اولیه: اولین نسخه‌های کیمچی صرفاً سبزیجات (بیشتر تربچه) بودند که در نمک خیسانده می‌شدند تا خراب نشوند. این روش "جیم‌چائه" (Jimchae) نام داشت که به معنی "سبزیجات غوطه‌ور در نمک" است. •عصر میانه (تغییرات ادویه‌ای) در دوران سلسله‌های گوریو (Goryeo) و اوایل جوسئون (Joseon)، مواد دیگری مانند سیر، زنجبیل و پیازچه به این ترکیب اضافه شدند تا طعم بهتری به آن بدهند. •انقلاب فلفل (قرن ۱۷ میلادی) بزرگترین تحول در تاریخ کیمچی در قرن ۱۷ رخ داد. ورود فلفل: فلفل قرمز تند که از قاره آمریکا به آسیا وارد شده بود، توسط بازرگانان پرتغالی یا ژاپنی به کره رسید. تغییر شکل: کره‌ای‌ها به سرعت از این فلفل در کیمچی استفاده کردند. رنگ قرمز درخشان، طعم تند و خاصیت نگهدارندگی طبیعی فلفل (که مانع از رشد باکتری‌های مضر می‌شد)، کیمچی را به شکل مدرن امروزی درآورد. •کیمچی کلم چینی (قرن ۱۹) کلم چینی که ما امروز می‌شناسیم و در کیمچی استفاده می‌کنیم، تا قرن ۱۹ در کره رایج نبود. قبل از آن، بیشتر از تربچه استفاده می‌شد. پس از رواج کلم چینی، "بائچو کیمچی" (Baechu-kimchi) که همان کیمچی کلم معروف است، به محبوب‌ترین نوع تبدیل شد. •چرا کیمچی اینقدر در کره مهم شد؟ فرهنگ "کیمجانگ" (Kimjang): این یکی از مهم‌ترین سنت‌های کره‌ای است که در لیست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت شده است. در فصل پاییز، خانواده‌ها و جوامع دور هم جمع می‌شوند تا مقدار زیادی کیمچی برای مصرف تمام زمستان تهیه کنند. این کار نماد همکاری، خانواده و آمادگی برای بقا در زمستان است. کیمچی در واقع یک "تکنولوژیِ غذاییِ کهن" است که به مردم کره کمک کرد در شرایط آب و هوایی سخت زمستان، از ویتامین‌ها و پروبیوتیک‌های سالم بهره‌مند باشند.