چرا مغز نوجوان‌ها عاشق شبکه‌های اجتماعی می‌شود؟

شبکه‌های اجتماعی بخش بزرگی از زندگی نوجوان‌ها شدن اما چرا گاهی فقط برای چند دقیقه وارد گوشی میشیم و ناگهان می‌بینیم ساعت‌ها گذشته ؟ پاسخ این سؤال فقط عادت یا نداشتن اراده نیست چون مغز نوجوان در دوره‌ای قرار داره که نسبت به پاداش ، هیجان ، توجه و تأیید دیگران حساس‌تر هست و شبکه‌های اجتماعی دقیقا از همین ویژگی‌ها استفاده میکنن . در این ارائه بررسی میکنیم که مغز نوجوان چگونه به لایک ، نوتیفیکیشن و تأیید دیگران واکنش نشان میده و چرا شبکه‌های اجتماعی تا این حد برامون جذاب‌ هستن ..

مغز نوجوان هنوز در حال ساخته‌شدن هست : نوجوانی فقط دوره‌ی تغییرات ظاهری نیست چون مغز هم در این دوره تغییرات مهمی داره و یکی از قسمت‌هایی که هنوز به بلوغ کامل نرسیده ، قشر پیش‌پیشانی هست که بخشی که در کنترل تکانه‌ها ، برنامه‌ریزی ، تصمیم‌گیری و کنترل رفتار نقش داره هستش . در مقابل ، سیستم‌های مربوط به پاداش و انگیزه در نوجوانی میتونن حساسیت بالایی داشته باشن . پژوهش‌های جدید این ترکیب رو یکی از ویژگی‌های مهم رشد مغز در نوجوانی میدونن و شبکه‌های اجتماعی دقیقاً پر از پاداش‌های کوچک و سریع هستن .

مغز نوجوان به تأیید اجتماعی حساس‌تر هست : لایک ، کامنت ، دنبال کننده و حتی اینکه چه کسی استوری ما رو دیده ، نوعی بازخورد اجتماعی هستن . در نوجوانی ، نظر دوستان و همسالان میتونه اهمیت زیادی پیدا کنه ، چون فرد در حال شکل دادن به هویت اجتماعی خودش هست . شبکه‌های اجتماعی این بازخورد رو به شکل دائمی و قابل مشاهده در اختیار مغز قرار میدن . حتی یک پژوهش طولی روی نوجوانان نشون داده که عادت به چک کردن شبکه‌های اجتماعی با تغییرات در حساسیت عصبی نسبت به پاداش‌ها و تن.بیه‌های اجتماعی در طول زمان ارتباط داشته . البته این نتیجه به‌ تنهایی ثابت نمیکنه که شبکه‌های اجتماعی مستقیماً باعث این تغییرات شدن .

نمیدونی دفعه بعد چه چیزی می‌بینی : این یکی از جذاب‌ترین قسمت‌های این موضوع هست چون فرض کنید هر بار که اینستاگرام رو باز می‌کنی دقیقاً یک چیز تکراری ببینی ، اما وقتی نمیدونی ویدیوی بعدی چیه ، مغز با یک جریان غیرقابل‌پیش‌بینی از اطلاعات و پاداش مواجه میشه و برای همین جمله‌ی فقط یکی دیگه میتونه بارها تکرار بشه .

الگوریتم‌ها هم ماجرا رو جذاب‌تر می‌کنن : شبکه‌های اجتماعی متوجه میشن که چه چیزی رو تا آخر می‌بینی و چه چیزی رو رد می‌کنی و روی چه چیزی توقف می‌کنی و چه چیزی رو لایک می‌کنی و چه چیزی رو جست‌وجو می‌کنی و بعد محتوای بیشتری شبیه همون چیزی که احتمالاً توجهت رو جلب می‌کنه نشون میده و یه چرخه‌ی دائمی شکل میگیره .

مقایسه اجتماعی ، بخش خطرناک‌تر ماجرا : فرض کن یک نوجوان وارد شبکه اجتماعی میشه و پشت سر هم یه مهمونی ، موفقیت ، بدن بی نقص و چهره بی نقص رو میبینه، اما زندگی واقعی خودش رو با این تصاویر مقایسه میکنه . مشکل اینجاست که ما معمولاً پشت صحنه زندگی دیگران رو نمی‌بینیم و فقط قسمت انتخاب‌شده رو می‌بینیم . پژوهش‌های جدید نشون میدن که نوع استفاده اهمیت زیادی داره ، برای مثال : مقایسه اجتماعی میتونه ارتباط میان استفاده زیاد از شبکه‌های اجتماعی و مشکلاتی مثل اضطراب یا خلق پایین رو تقویت کنه .

شبکه اجتماعی برای نوجوان فقط سرگرمی نیست : برای یه فرد بزرگسال ، شبکه اجتماعی ممکنه بیشتر وسیله‌ی سرگرمی یا خبر گرفتن باشه . اما برای یه نوجوان میتونه بخشی از محیط اجتماعی واقعی زندگیش باشه ، مثلا دوستمون آنلاین هست یا یه نفر استوری گذاشته یا یکی پیام داده ، پس خاموش کردن گوشی گاهی فقط به معنی قطع سرگرمی نیست ، ممکنه احساس کنی داری از اتفاقات اجتماعی اطرافت عقب میمونی و این همون چیزی هست که به اون ترس از دست دادن میگیم .