زندگی با طعم بچگی!

سلام علیکم حال و احوالتون چطوره امید وارم که حالتون خش باشه💞 خوش آمدید به یکی دیگر از پست های تئو؛ اما این بار نه در دسته ادبیات و داستان بلکه در دسته سرگرمی!

اونقدری که مراقب چشم های عروسکم بودم مراقب چشم های خودم نبود-

اون زمان لباس ها هم اوخشون می‌گرفت. والا

پتو زیادی براشون گرمه، بدون پتو هم که سرده پس باید ملحفه بزارم. «مامان این ملحفه ی من کو؟!»

چجوری لولو خورخوره نبرده بودش؟

آخرشم میومدم خونه لالا میکردیم یادمون هم میرفتم که به یه عروسک بنده خدایی قول داده بودیم...

مادر که نبود فوق تخصص جراحی عروسک هام بود