اتفاقاتی که آن‌قدر عجیب‌اند، شبیه داستان ساختگی به نظر می‌رسند!

در این تست با ۶ اتفاق واقعی و باورنکردنی از تاریخ، علم و جهان آشنا می‌شوید؛ اتفاقاتی که بیشتر شبیه داستان و فیلم‌اند تا واقعیت.

سیلی از شیره که یک شهر را درنوردید! سیل بزرگ ملاس بوستون: وقتی خیابان‌ها واقعاً شیرین شدند! ۱۵ ژانویه ۱۹۱۹، مردم محله North End بوستون ناگهان صدای مهیبی شنیدند. یک مخزن عظیم نگهداری ملاس ــ شیره‌ای بسیار غلیظ و شیرین ــ از هم شکافته بود. حدود ۲.۳ میلیون گالن ملاس با سرعت زیادی وارد خیابان‌ها شد. موجی از مایع غلیظ میان ساختمان‌ها حرکت کرد، سازه‌ها را تخریب کرد و مردم و حیوانات را گرفتار خود کرد. ملاس برخلاف آب بسیار چسبناک بود و همین موضوع فرار و عملیات نجات را دشوارتر می‌کرد. در این فاجعه ۲۱ نفر کشته و حدود ۱۵۰ نفر زخمی شدند. بررسی‌های بعدی مشکلات جدی در طراحی و ساخت مخزن را آشکار کرد و پرونده حقوقی بزرگی نیز علیه شرکت مالک آن شکل گرفت. این حادثه بعدها به نمونه‌ای مشهور از اهمیت استانداردهای مهندسی و نظارت ایمنی تبدیل شد.

دریاچه‌ای که بدون فوران، مردم را خفه کرد فاجعه دریاچه نیوس: قاتلی که دیده نمی‌شد شب ۲۱ اوت ۱۹۸۶، اتفاق وحشتناکی در اطراف دریاچه نیوس در کامرون رخ داد. این دریاچه در منطقه‌ای آتشفشانی قرار دارد و طی سال‌ها مقدار زیادی گاز دی‌اکسیدکربن در آب‌های عمیق آن جمع شده بود. ناگهان حجم عظیمی از این گاز از دریاچه آزاد شد. چون CO₂ از هوای معمولی سنگین‌تر است، ابر گاز در امتداد زمین و دره‌های اطراف حرکت کرد و اکسیژن قابل تنفس را کاهش داد. مردم بعضی روستاها تقریباً هیچ فرصتی برای واکنش نداشتند. بیش از ۱۷۰۰ نفر جان باختند و تعداد زیادی حیوان نیز تلف شدند. بعد از فاجعه، دانشمندان سامانه‌هایی برای خارج کردن کنترل‌شده گاز از آب دریاچه ایجاد کردند تا احتمال تکرار چنین حادثه‌ای کاهش پیدا کند.

روزی که یک جزیره از دل دریا متولد شد! سورتسی: جزیره‌ای که دانشمندان تولدش را دیدند در نوامبر ۱۹۶۳، در نزدیکی سواحل جنوبی ایسلند، ماهیگیران متوجه دود و بخار عظیمی شدند که از سطح اقیانوس بلند می‌شد. اما این فقط یک فوران معمولی نبود؛ یک آتشفشان زیر آب در حال ساختن زمین جدید بود! فوران‌ها ادامه پیدا کردند و مواد آتشفشانی آن‌قدر روی هم انباشته شدند که جزیره‌ای جدید از سطح آب بیرون آمد. این جزیره Surtsey نام گرفت و فعالیت‌های آتشفشانی سازنده آن تا سال ۱۹۶۷ ادامه داشت. دانشمندان دسترسی انسان‌ها به جزیره را به‌شدت محدود کردند تا ببینند یک اکوسیستم تقریباً از صفر چگونه شکل می‌گیرد. به مرور بذرها، قارچ‌ها، گیاهان، حشرات و پرندگان به آن رسیدند. به همین دلیل سورتسی مثل یک آزمایشگاه طبیعی عظیم است که نشان می‌دهد حیات چگونه یک قطعه زمین کاملاً جدید را تصرف می‌کند. این جزیره اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

انفجاری عظیم، اما بدون دهانه برخورد! تونگوسکا: صبحی که میلیون‌ها درخت نقش زمین شدند صبح ۳۰ ژوئن ۱۹۰۸، انفجاری بسیار قدرتمند در منطقه دورافتاده تونگوسکا در سیبری رخ داد. جسمی فضایی با سرعت بسیار زیاد وارد جو زمین شد و پیش از آنکه به سطح زمین برخورد کند، در آسمان منفجر شد. موج انفجار منطقه عظیمی از جنگل را ویران کرد و درختان را در مساحتی حدود دو هزار کیلومتر مربع خواباند. نکته عجیب این بود که دانشمندان بعدها با یک دهانه برخورد عظیم، آن‌طور که از برخورد مستقیم انتظار می‌رود، مواجه نشدند. توضیح پذیرفته‌شده این است که جسم فضایی در یک airburst، یعنی انفجار در هوا، بخش بزرگی از انرژی خود را پیش از رسیدن به سطح آزاد کرده است. تونگوسکا هنوز یکی از معروف‌ترین نمونه‌های تاریخی برای نشان دادن خطر اجرام نزدیک زمین است: برای ایجاد یک فاجعه بزرگ، یک سیارک لزوماً لازم نیست مستقیماً زمین را لمس کند.

پیامی از زمین که میلیاردها سال سفر خواهد کرد صفحه طلایی وویجر: نامه انسان‌ها برای موجودات فضایی! 👽 در سال ۱۹۷۷، ناسا فضاپیماهای Voyager 1 و Voyager 2 را به فضا فرستاد. اما دانشمندان یک چیز بسیار عجیب هم روی هر فضاپیما قرار دادند: یک صفحه گرامافون طلایی. این Golden Record مثل یک کپسول زمانی از سیاره زمین طراحی شده است. روی آن مجموعه‌ای از تصاویر، صداهای طبیعت، موسیقی و پیام‌های انسان‌ها قرار دارد. صدای رعدوبرق، پرندگان و نمونه‌هایی از موسیقی فرهنگ‌های مختلف در آن وجود دارد و سلام‌هایی به ۵۵ زبان نیز ضبط شده است. روی پوشش صفحه حتی دستورهایی نمادین قرار داده شده که هدفشان نشان دادن روش پخش اطلاعات و موقعیت تقریبی زمین است. احتمال اینکه موجودات فضایی روزی آن را پیدا کنند معلوم نیست؛ اما وویجرها در حال خروج به سوی فضای میان‌ستاره‌ای هستند و این صفحه ممکن است بسیار بیشتر از تمدن کنونی بشر دوام بیاورد.

کامپیوتری که دو هزار سال زودتر ساخته شد! مکانیزم آنتیکیترا: فناوری‌ای که نباید برای زمان خودش این‌قدر پیشرفته می‌بود در سال ۱۹۰۱، غواصانی که بقایای یک کشتی باستانی را در نزدیکی جزیره یونانی آنتیکیترا بررسی می‌کردند، تکه‌های برنزی عجیبی پیدا کردند. در ابتدا چندان خارق‌العاده به نظر نمی‌رسیدند؛ اما بررسی‌های بعدی نشان داد داخل دستگاه مجموعه‌ای بسیار پیچیده از چرخ‌دنده‌های برنزی وجود داشته است. این وسیله بیش از دو هزار سال قدمت دارد و برای محاسبات نجومی ساخته شده بود. سازوکار آن می‌توانست حرکت اجرام آسمانی و چرخه‌های نجومی را مدل‌سازی کند و حتی در پیش‌بینی زمان برخی گرفت‌ها کاربرد داشته باشد. امروزه معمولاً از مکانیزم آنتیکیترا به عنوان قدیمی‌ترین نمونه شناخته‌شده یک کامپیوتر مکانیکی یا آنالوگ پیچیده یاد می‌شود. کشف آن نگاه پژوهشگران به سطح فناوری مهندسان یونان باستان را تغییر داد؛ زیرا دستگاهی با چنین شبکه پیچیده‌ای از چرخ‌دنده‌ها برای آن دوره فوق‌العاده پیشرفته بود.