★«چرا نوجوانی انقدر مزخرفه؟»

یه سنیه که نه دیگه بچه حساب میشی، نه واقعا بلدی مثل یه بزرگسال با همه‌چی کنار بیای. از یه طرف می‌خوای مستقل باشی، از یه طرف خودت هم نمی‌دونی دقیقا چی می‌خوای. ولی جالب‌تر از همه اینه که مغزت هم توی همین سال‌ها داره کلی تغییر می‌کنه.

مثلاً یکی یه جواب خشک میده: «اوکی.» و مغزت شروع می‌کنه: ناراحته؟ ازم بدش میاد؟ من کاری کردم؟ چرا این‌طوری جواب داد؟ 😭 این فقط خیال‌بافی نیست. مغز نوجوان نسبت به نشانه‌های اجتماعی و احساسی حساس‌تره و سیستم‌های مربوط به پاداش و هیجان هم توی این دوره تغییرات زیادی دارن. برای همین بعضی اتفاق‌ها ممکنه واقعاً شدیدتر از چیزی که به نظر می‌رسن حس بشن.

چرا نظر بقیه این‌قدر مهم شده؟ یه زمانی لباس می‌پوشیدی و می‌رفتی بیرون. الان ممکنه قبلش ده دقیقه فکر کنی: «این خوبه؟ مسخره نیست؟ اگه فلانی ببینه چی؟» چون یه اتفاق مهم داره می‌افته: داری کم‌کم هویت خودت رو می‌سازی. و طبیعیه که توی این مرحله، نظر بقیه و اینکه بین آدم‌ها پذیرفته میشی یا نه، اهمیت بیشتری پیدا کنه. مغزت داره یه جورایی جایگاهت رو توی دنیای اجتماعی پیدا می‌کنه.

چون یه سؤال بزرگ داره توی سرت شکل می‌گیره: «من کی‌ام؟» و برای جوابش ناخودآگاه به بقیه نگاه می‌کنی. کی از من جذاب‌تره؟ کی باحال‌تره؟ کی موفق‌تره؟ من کجای این ماجرا هستم؟ بعد هم می‌ری اینستاگرام و می‌بینی یکی زندگی‌ش فوق‌العاده‌ست... در حالی که تو داری کل زندگی خودت رو با چند تا عکس انتخاب‌شده از زندگی اون مقایسه می‌کنی. طبیعیه که آخرش حس کنی عقب موندی.

یه مدت یه سبک موسیقی رو بدون اون نمی‌تونی. بعد یهو: «من واقعاً چرا این گوش می‌دادم؟» 💀 این تغییرها توی نوجوانی خیلی عجیب نیستن. علایق، ارزش‌ها، رابطه‌ها و تصویری که از خودت داری هنوز دارن شکل می‌گیرن. قرار نیست ۱۵ سالگیت دقیقاً همون آدمی باشی که ۱۸ سالگیت هستی. تو داری خودتو امتحان می‌کنی.

ولی از اون طرف، همه جواب می‌خوان. «چه رشته‌ای می‌خوای؟» «قراره چی کاره بشی؟» «هدفت چیه؟» و تو: «داداش من هنوز نمی‌دونم هفته بعد چه حسی دارم 😭» ولی واقعاً قرار نیست توی این سن جواب همه‌چیز رو بدونی. اتفاقاً یکی از بخش‌های مهم نوجوانی همینه؛ امتحان کردن، اشتباه کردن، تغییر نظر و دوباره انتخاب کردن.

پس آره... نوجوان بودن بعضی وقت‌ها واقعاً مزخرفه. چون همزمان باید با تغییرات بدن، احساسات، دوستی‌ها، خانواده، مدرسه، آینده و هزار تا چیز دیگه کنار بیای. ولی پشت خیلی از این اتفاق‌ها، یه مغز در حال رشده که هنوز داره یاد می‌گیره چطور احساساتش رو کنترل کنه، تصمیم بگیره و خودش رو بشناسه. پس دفعه‌ی بعد که با خودت گفتی: «چرا من این‌طوری‌ام؟» شاید جوابش این نباشه که مشکلی داری. شاید فقط... داری بزرگ میشی.