نوجوان‌ها نیاز دارن درک بشن!

یه پست اوردم مخصوص نشون داده به خونواده‌هاتون

همه فکر می‌کنن مشکلای یه نوجوان الکیه. ولی برای خودشون واقعاً بزرگ و سنگینه. اینکه بگی «بیخیال، چیزی نیست» حالشونو بهتر نمی‌کنه. فقط باعث میشه دیگه حرف نزنن. بعضی وقتا فقط به یه نفر نیاز دارن که گوش بده. نه نصیحت، نه قضاوت. فقط یه نفر که بگه: «می‌فهمم چی می‌کشی.»

وقتی هر بار حرف می‌زنن با دعوا یا قضاوت روبه‌رو میشن، کم‌کم ترجیح میدن همه‌چیزو توی خودشون نگه دارن. در حالی که اونا هم مثل بقیه نیاز دارن درد دل کنن. گاهی فقط می‌خوان شنیده بشن. لازم نیست همیشه جواب همه‌چیزو بدونیم. همین که با حوصله گوش بدیم، یعنی یه جای امن براشون ساختیم.

«ببین بچه‌ی فلانی چقد موفقه!» این جمله بیشتر از اینکه انگیزه بده، دل آدمو می‌شکنه. هر کسی مسیر خودش رو داره. همه قرار نیست مثل هم باشن. مقایسه فقط حس کافی نبودن میاره. تشویق کردن خیلی بیشتر از مقایسه جواب میده. هر نوجوانی حق داره با سرعت خودش رشد کنه.

اگه هیچ‌وقت به یه نوجوان اعتماد نکنیم، چطور یاد بگیره مستقل باشه؟ گاهی لازمه اجازه بدیم خودش تصمیم بگیره. حتی اگه همه‌ی تصمیم‌هاش درست نباشه. اعتماد کردن یعنی باور داشته باشیم از پسش برمیاد. همین اعتماد، اعتمادبه‌نفسش رو هم بیشتر می‌کنه. هیچ‌کس با کنترل شدن رشد نمی‌کنه.

اشتباه کردن یعنی در حال یاد گرفتنی. قرار نیست یه نوجوان همیشه کامل باشه. سرزنش و تحقیر فقط باعث ترس میشه. ولی وقتی فرصت جبران داشته باشه، مسئولیت‌پذیرتر میشه. گاهی یه اشتباه، بهترین درس زندگیه. فقط کافیه کنارش باشیم، نه روبه‌روش.

خیلی وقتا بزرگ‌ترها فکر می‌کنن چون نوجوانن، نظرشون ارزش زیادی نداره. اما اونا هم دوست دارن توی تصمیم‌ها دیده بشن. وقتی ازشون نظر می‌پرسیم، بهشون نشون می‌دیم که براشون احترام قائلیم. لازم نیست همیشه حرفشون درست باشه. مهم اینه که احساس کنن صداشون شنیده میشه. این حس، اعتمادبه‌نفسشون رو بیشتر می‌کنه.

اینکه اتاقشون، وسایلشون یا گوشی‌شون بدون اجازه چک بشه، ممکنه حس امنیتشون رو از بین ببره. نوجوان‌ها هم مثل هر آدم دیگه‌ای به یه فضای شخصی نیاز دارن. رعایت حریم شخصی به معنی بی‌تفاوت بودن نیست. بلکه یعنی بهشون احترام می‌ذاریم. اعتماد، از احترام دوطرفه شروع میشه.

شاید از نظر بقیه یه آهنگ، یه بازی یا یه گروه فقط یه سرگرمی باشه. ولی برای یه نوجوان می‌تونه بخشی از دنیای خودش باشه. وقتی علایقش رو مسخره می‌کنیم، احساس می‌کنه خودش هم پذیرفته نیست. لازم نیست همه‌ی علاقه‌هاش رو دوست داشته باشیم. فقط کافیه بهشون احترام بذاریم. همین احترام، باعث میشه راحت‌تر باهامون ارتباط بگیره.