سنجش میزان اجتماعی بودن

خوانندگان عزیز، اجتماعی بودن، فقط این نیست که توی مهمانی‌ها وسط مجلس باشی یا بلندتر از همه بخندی. در واقع، این یک توانایی ظریفه برای برقراری ارتباط، درک سیگنال‌های احساسی دیگران و البته، توانایی “خود بودن” در جمع. بعضی‌ها مثل وای‌فای پرسرعت، به هر کسی که می‌رسند سریع وصل می‌شوند؛ بعضی‌ها هم مثل اینترنت دیال‌آپ قدیمی، زمان می‌برند تا وصل شوند ولی وقتی وصل شدند، ارتباط‌شان قطع‌نشدنی است! اجتماعی بودن یعنی پیدا کردن تعادل بین «دنیای درونی خودت» و «هیاهوی دنیای بیرونی» هست!

در یک دورهمی که بیشتر آدم‌ها رو نمی‌شناسی، چه واکنشی داری؟

وقتی توی مدرسه یا محیط آموزشی قراره کار گروهی انجام بدید:

اگر توی خیابان یا مرکز خرید، کسی ازت آدرس بپرسه:

چقدر اهل تماس تصویری یا صوتی با دوستانت هستی؟

وقتی توی جمعی هستی که بحث بالا گرفته و همه دارن نظر می‌دن:

اگه دوستت یه مهمانی دعوتت کنه که هیچ‌کس رو اونجا نمی‌شناسی:

واکنش تو نسبت به غریبه‌ها در محیط‌های عمومی (مثل صف نانوایی یا اتوبوس):

وقتی حالت خوب نیست و ناراحتی، چیکار می‌کنی؟

در شبکه‌های اجتماعی چقدر فعالی؟

چقدر برات مهمه که دیگران درباره‌ت چی فکر می‌کنن؟