بازی : برگشتیم تستچی قدیم؟ (زنده میمونی؟)

این تست کاملا جهت فانه و قصد توهین نداره. درود، چطورید؟🦈 داخل این تست قراره چند تا گزینه انتخاب کنید. نتیجه ها همه شخصی سازی شده برای همین اگه از نتیجه یه گزینه خوشتون نیومد برنگردید و یکی دیگه رو انتخاب کنید تا در نهایت ببینید چه اتفاقی تو نتیجه خاص شما میوفته! ( به زبون ساده گزینه یک رو انتخاب کردی اسلاید بعد دیدی گزینه یک چی میشه دوستش نداشتی برنگرد گزینه دو رو انتخاب کن ) ( راهنمایی : همیشه بهترین گزینه، بهترین نتیجه رو نمیده! ) موفق باشید🦈

یه روز عادی از خواب بیدار شدی که بار دیگه به شهر تستچی سر بزنی. چون اینجا پیشرفته هست یه پورتال داره که سه سوته تو رو به تستچی منتقل میکنه. مثل هر روز وارد اون پورتال میشی و از داخل شهر تستچی سر در میاری. ولی صبر کن... یه چیزی فرق کرده... اینجا چرا همه چی بهم ریخته شده؟ از دور یکی رو میبینی که به سمتت میاد، اپراتور؟ اون اینجا چیکار میکنه؟ مگه نباید تو تخت سلطنتی باشه؟ اپراتور آشفته بهت میرسه و در حالیکه از دویدن به نفس نفس افتاده بهت میگه : «تو آخرین امید ما هستی. ممد با استفاده از ماشین زمان میخواست به آینده بره تا برای سایت ایده بگیره، ولی تنظیمات رو اشتباه تنظیم کرد و به گذشته تلپورت کرد. الان کل سایت همراه با اون داخل گذشته گیر کرده! بقیه کاربر ها رو از اینجا بردیم داخل یه پناهگاه، ولی به نظر میرسه سرنوشت تو رو به اینجا رسونده تا تستچی رو نجات بدی!» قبل ازینکه حرفی بزنی اپراتور ادامه میده : «من باید برم، حنا خانوم به کمک نیاز داره. تو میتونی انجامش بدی!» لبخندی میزنه اگرچه مشخصه استرس ازش میباره و بعد با زدن دکمه ای روی ساعتش ناپدید میشه. به نظر میرسه این سرنوشته، بریم شروع کنیم؟

اولین قدم رو برمیداری، بعدش دومین قدم. آروم و با احتیاط از خیابون اصلی گذر میکنی. به ماشین های ایستاده در خیابون نگاه میکنی. اینجا هیچ خبری از تست های ویژه نیست که تو رو راهنمایی کنن، فقط یه مشت داستانه که نصفشون هم بی عکسه. هر ماشین رو که از نظر میگذرونی ناگهان چشمت به یه ماشین آخر خیابون میوفته. به سمتش میری و میبینی روش یه یادداشت نوشته شده : خب خب دو راهی دالیم😘🥰 بتس یا ب پ؟ کدومو انتخاب میکنی؟

چی شد؟

به راهت ادامه میدی. داری کم کم به محله ها نزدیک میشی. حس اینکه تست های محله سرگرمی رو ببینی امیدوارت میکنه. بعدشم میتونی تو محله اطلاعات عمومی با یه فنجون قهوه کتابی که از محله کتاب قرض گرفتی رو مطالعه کنی! ولی وقتی به اونجا میرسی خشکت میزنه. محله اطلاعات عمومی کاملا خالیه و فقط چند ماشین داخلش پارک هستن که به نظر میرسن خیلی وقته دست نخورده. دسته سرگرمی پر شده از تست های چقدر فلانی رو میشناسی، دو راهی، مسابقه ادیت و به نظر میرسه کلی فروشگاه و بانک و رستوران اونجا شعبه زدن. البته هیچ اعتباری بهشون نیست. بدترین اتفاق اون لحضه اینه که بیشتر از نصف محله ها حتی وجود هم ندارن! چند تا محله دیگه فعال تر از بقیه به نظر میرسن. یکیش اینقدر شلوغه که دیگه تقریبا جای عبور نداره. اونیکی یکم خلوت تره، ولی به همون ترتیبه. برای رد شدن باید یه محله رو انتخاب کنی. کدوم رو انتخاب میکنی؟

چی شد؟

بعد از رد شدن ازین مرحله کم کم داری خسته میشی. اینجا دیگه چه جای عجیب غریبیه؟ اینقدر تو فکر هستی که با یکی برخورد میکنی و میخوری زمین. اون کاربر میگه آخ و بهت نگاه میکنه، چند ثانیه چشم تو چشم میشید و بعد اون گوشی اش رو در میاره تا یه ماشین جدید بخره. بلند میشی و در حالیکه داری خودتو میتکونی متوجه میشی اون داره یه تست میسازه با عنوان : یکی امروز باهام تصادف کرد😭😭😭😭😭😭😭 تو هر اسلاید یه جمله فقط به چشم میخورد : برو اس بعد، برو اس بعد، عاجی هام یکی باهام تصادوف کلد خیلی دردم گرفت😭😭😭😭، خیلی نالاحتممممم😭😭😭😭، عاجو هام دلداریم بدینننننن داری سعی میکنی خنده ات نگیره که بهت با اخم نگاه میکنه. چیکار میکنی؟

چی شد؟

موفق شدی هر جور شده ردش کنی. بعد از اون وارد یه کوچه فرعی میشی تا دیگه با اینجور ادما رو به رو نشی. ولی یهو میبینی که عه نه، اینجا یه کوچه فرعی نیست. بلکه مکان آدم های فان و عجیب و غریبه. یه سری اسم ها رو که میبینی تعجب میکنی، ولی به نظر میرسه اسم دمپایی ممد، مش قلی، موز علی و... کاملا براشون عادیه! همچنین اینجا کلی کاربر داریم که نقش خوراکی های مختلف رو بازی میکنن، چرا؟ کسی نمیدونه. دقیقا محله کناری اش یه خیابون اصلی دیگه هست که وایب دارکی داره. کاربرای اونجا اسمای عادی تری دارن، ولی از یه کلمات عجیبی استفاده میکنن که تو هیچ لغت نامه ای پیدا نمیشه و فاز افسرده برداشتن. برای رفتن به مرحله بعد باید از یکی از این خیابون ها رد بشی. کدومو انتخاب میکنی؟

چی شد؟

بعد از چندین موفقیت بی وقفه اپراتور ناگهان جلوت ظاهر میشه. به نظر میرسه یکم آروم تر شده. «اوضاع خوب پیش میره؟ تونستم ممد رو راضی کنم بخش ناظر ها رو راه اندازی بکنه. به نظر میرسه حافظه اش کاملا پاک شده، باید مستقیم به قلعه بری و باهاش حرف بزنی! بیا این کلیدو بگیر، فعلا تنها شرط ناظر شدن تایید ممده که من ازش همین الان تاییدیه تو رو گرفتم و تونستم اعتمادش رو جلب کنم چون هیچی از من یادش نمیاد.» اپراتور کلید بخش نظارت رو بهت میده و دوباره ناپدید میشه. هیچ ایده ای نداری بخش نظارت کجاست، ولی همونموقع یه دکمه بالای سرت ظاهر میشه که درخواست ناظر داوطلبه. فشارش میدی و یه در رو به روت ظاهر میشه. کلید رو میندازی داخل در و وارد میشی. چهار تا تست مقابلت میبینی، کدومشو تایید میکنی؟

چی شد؟

از بخش نظارت بیرون میای، همون موقع چندین تست مهمونی و مسابقه ادیت جلوت ظاهر میشه. به نظر میرسه یکی از کاربرا مهمونی گرفته! میخوای رد بشی ولی تست ها راهت رو سد کردن. دور میزنی ولی مسابقه ادیت بی تی اس میاد جلوت. عقب عقب میری و به تست استایلم برا مهمونی صغری برخورد میکنی. هیچ راه فراری نیست، حتما باید داخل یکی شرکت کنی! کدومو انتخاب میکنی؟

چی شد؟

داری به قصر نزدیک میشی. به زور تونستی چند تا میم فوق تکراری که از داخل گوگل اورده شده بودن رو تحمل کنی که به عنوان نگهبان جلوی در رو گرفته بودن، ولی تونستی با تظاهر به خندیدن بهشون رد بشی و وارد قلعه بشی. نفس عمیق میکشی و مستقیم به سمت سالن اصلی میری. اونجا حنا و اپراتور رو میبینی که به نظر میرسه منتظرت بودن. بهت لبخند میزنن و برات آرزوی موفقیت میکنن. در ها باز میشه و وارد میشی. ممد رو میبینی که با یه قیافه جدی و یه آب هویج بستنی تو دستش بهت زل زده. ممد چیزی نمیگه و منتظره تو اول شروع کنی.

چی شد؟

ممد به خودش میاد و متوجه میشه در چه موقعیتیه. پس تصمیم میگیره تستچی رو به حالت اول برگردونه. به سمت ماشین زمان میره، روشنش میکنه و تنظیمات رو اعمال میکنه. ماشین زمان شروع به تکون خوردن میکنه، چشماتو میبندی تا نورش کورت نکنه و بعد ناگهان سفیدی مطلق. چشماتو باز میکنی و اولین صحنه ای که رو به روت میبینی اینه که :