شباهت‌های پنهان میان امبریج و مک‌گوناگل:نظم،قدرت،قانون

در نگاه اول، دولورس امبریج و مینروا مک‌گوناگل دو شخصیت کاملا متضاد در دنیای هری پاتر به نظر میرسن. یکی با لبخندی مصنوعی، نماد ریاکاری، سرکوب و سوءاستفاده از قدرت؛ دیگری با وقار، سخت‌ گیری و نگاه نافذ، نماینده ‌ی نظم، مسئولیت‌ پذیری و شرافت. با این حال، اگر دقیق ‌تر نگاه کنیم، این دو شخصیت در برخی ویژگی‌ های بنیادی شباهت‌ هایی قابل توجه دارن؛ شباهت‌ هایی که در نگرش به نظم، قانون، انضباط و اقتدار دیده میشن.

تو فضای کلاس‌ های اونا شوخی، بی‌ نظمی و رفتار خارج از قاعده به‌ سادگی تحمل نمیشه. دانش‌آموزا به‌ خوبی میدونن که باید دقیقو مرتب و مطیع باشن. مک‌گوناگل در مقام معلم و معاون مدیر، همیشه روی نظم تأکید داره. اون از دانش‌آموزا انتظار داره کهقوانین رو رعایت کنن، تکالیفشون رو انجام بدن و در محیط مدرسه مسئولانه رفتار کنن. امبریج هم چنین ظاهری داره، با این تفاوت که نظم در نگاه اون بیشتر ابزاری برای کنترل و سرکوبه. با وجود این تفاوت مهم، هر دو در عمل به عنوان چهره‌ هایی سخت‌ گیر و قانون‌ محور شناخته میشن.

این ویژگی باعث میشه هر دو در برابر رفتارهای سرکش واکنش تندی نشون بدن. مک‌گوناگل نماینده ‌ی قانون‌ مداری مسئولانه س، اون قانون رو ابزاری برای حفظ نظمو امنیت و عدالت در مدرسه میدونه. اگرچه سختگیره، اما سختگیری اون معمولا با عقلانیت و انصاف همراهه. در مقابل، امبریج از قانون به‌ عنوتن ابزار قدرت استفاده میکنه. اون قوانین و بخشنامه‌ ها رو برای کنترل و خاموش کردن مخالفانش به کار میبره. با این حال، هردوشون یه نقطه ی مشترک دارن، اونم اینه که باور دارن که نظم باید از طریق قانون اعمال بشه، نه از طریق بی‌ قانونی.

صداشون، زبان بدنشون و نوع برخوردشون، همگی پیام اقتدار میدن. مک‌گوناگل اقتدارش رو از تجربه، دانش و احترام به‌ دست میاره. دانش‌آموزا ازش حساب میبرن چون میدونن که سخت‌گیریش ریشه در مسئولیت‌ پذیری داره. امبریج هم اقتدار میخواد، اما این اقتدار از ترس تغذیه میشه. اون تلاش میکنه به‌ جای احترام وحشت ایجاد کنه. با این‌ حال، در هر دو مورد، نتیجه مشابهه، کنترل شدید فضای آموزشی.

هری پاتر، رون و هرماینی بارها در برابر واکنش ‌های تند این دو نفر قرار میگیرن. مک‌گوناگل وقتی احساس کنه کسی از قوانین عبور کرده، جدی و بی‌ رحم میشه. امبریج نافرمانی رو به‌ مثابه تهدیدی علیه نظم مطلوب خودش میبینه و با خشونت پاسخ میده. این شباهت نشون میده که هر دو شخصیت، هرچند با اهداف متفاوت، در برابر آشوب و بی‌ نظمی واکنش محافظه‌ کارانه ‌ای دارنو دوست ندارن که نظم از کنترلشون خارج شه.

مک‌گوناگل فردی قانون‌ مداره، اما اخلاق رو بالاتر از ظاهر قانون میدونه و میفهمه که قانون همیشه مطلق نیست و گاهی برای حفظ جان، عدالت یا حقیقت باید ازش عبور کرد. به همین دلیل، هرچند ظاهرا سختگیره، در لحظات حساس جانب انسانیت رو میگیره. همیشه در نهایت از هری و دوستاش محافظت میکنه، حتی اگه مجبور شه از مرزهای رسمی عبور کنه. امبریج، برعکس، شیفته ‌ی خود قدرته. اون قانون رو بیشتر برای سرکوب و تحقیر به کار میبره و نمونه‌ ی کسیه که ظاهر رسمی و زبان قانونی داره، ولی در باطن بی‌ رحمی و استبداد رو نمایندگی میکنه. به همین دلیل، امبریج رو میشه نسخه‌ ی تاریک و فاسد همون اقتدار مدرسه ‌ای دونست که مک‌گوناگل نماینده‌ ی سالم و مسئولانه شه.