انواع ستاره ها و دسته بندی علمی آنها

همه می دونید که همه ستاره ها شبیه هم نیستن. ستاره ها رو بر اساس ویژگی های مختلفی مثل جرم، دما، رنگ، اندازه و طول عمر دسته‌بندی می کنند. تو این پست با انواع دسته بندی ستاره ها آشنا می شیم.

اولین دسته بندی که باهاش آشنا می شیم، دسته بندی بر اساس دما: ستاره ها طیف وسیعی از دما رو دارن و دمای اون ها به طور مستقیم روی رنگشون تاثیر می گذاره. ستاره ها بر اساس دما و رنگشون به پنج نوع "آبی، سفید، زرد، نارنجی، قرمز" تقسیم می شن. "ستاره های آبی"، داغ ترین و درخشان ترین ستاره ها هستن و دماشون گاهی بیشتر از ۳۰۰۰۰۰ کلوین* هست. این ستاره ها معمولا بسیار بزرگند و عمر کوتاهی دارند. *کلوین: واحد اندازه گیری دما که از صفر مطلق شروع می شه و اعداد منفی رو شامل نمی شه.

"ستاره های سفید" دمایی بین ۱۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ کلوین دارند و نسبت به ستاره های آبی خنک تر هستند. جالبه بدونید خورشید هم تو این دسته قرار داره. "ستاره های زرد" ستاره هایی با دمایی بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ کلوین رو شامل می شن. "ستاره های نارنجی" خنک‌تر هستند و دمای سطحشون بین ۳,۵۰۰ تا ۵,۰۰۰ کلوینه. و در نهایت "ستاره های قرمز" خنک‌ترین ستاره‌ها با دمای سطح زیر ۳,۵۰۰ کلوین هستن. ستاره‌های کوتوله قرمز، کوچک‌ترین و کم‌نورترین ستاره‌ها هستند که عمر بسیار طولانی دارن.

دسته‌بندی بر اساس اندازه و درخشندگی: این دسته بندی اصلی و علمی تر ستاره هاست. اندازه ستاره ها متغیره؛ از کوتوله های کوچک گرفته تا غول های بزرگ! کوتوله‌های سفید (White Dwarfs) بقایای هسته‌های ستاره‌های کوچک تا متوسط بعد از پایان سوخت هسته‌ای‌شون هستن. این ستاره ها بسیار کوچک هستن. کوتوله‌های قرمز (Red Dwarfs) کوچک‌ترین و فراوان‌ترین نوع ستاره‌ها هستن. کوچک‌تر از خورشیدن و دمای سطح پایینی دارن.

ستاره‌های رشته اصلی (Main Sequence Stars) ستاره‌هایی مانند خورشید هستن که در مرحله اصلی حیات خودشون قرار دارن و انرژی خودشون رو از همجوشی* هیدروژن به هلیوم تولید می‌کنن. *واکنش‌های همجوشی هسته‌ای یعنی دو هستهٔ سبک با هم ترکیب می‌شن و یه هستهٔ سنگین‌تر می‌سازن؛ در این فرآیند انرژی خیلی زیادی آزاد می‌شه. همجوشی هسته ای در خورشید: هیدروژن‌ها به هم می‌پیوندن و هسته‌های سنگین‌تر می‌سازن؛ در نهایت هلیوم تولید می‌شه و انرژی آزادشده به شکل نور و گرما به ما می‌رسه.

غول‌های سرخ (Red Giants): زمانی که یه ستاره (با جرم متوسط) سوخت هیدروژن خودش رو در هسته تموم می کنه، شروع به گسترش می‌کنه و لایه‌های بیرونیش سردتر و قرمزتر می‌شن و یه غول سرخ رو به وجود میارن. ابرغول‌های سرخ (Red Supergiants) ستاره‌های بسیار پرجرمی هستن که در مراحل پایانی عمر خود قرار دارن و بسیار بزرگ و درخشان هستن. ابرغول‌های آبی (Blue Supergiants) ستاره‌های بسیار داغ، پرجرم و درخشان هستن که عمر کوتاهی دارن. ستاره‌های نوترونی (Neutron Stars) بقایای هسته‌های ستاره‌های پرجرم بعد از انفجار یک ستاره هستن که فشرده شدن و یه ستاره رو به وجود آوردن. ستاره های نوترونی چگالی بسیار زیادی دارن.