تاریخچه و انواع چای

درود، این پست راجع‌به تاریخچه چای و انواع مختلفشه؛ از لحظه‌ای که برای اولین‌بار کشف شد تا شکل‌هایی که امروز می‌نوشیم. ☕

🕰 تاریخچه‌ی چائ چین؛ مبدأ ماجرا روایت معروف می‌گه حدود ۵۰۰۰ سال پیش، امپراتور چین، شن‌نونگ، موقع جوشوندن آب، برگ‌های بوته‌ی ناشناخته‌ای توی ظرفش افتاد و… اولین چای دنیا دم شد. از اونجا چای وارد طب سنتی چین شد و بعدها بخش مهمی از فرهنگشون.

ژاپن؛ آیین و تمرکز چای در قرن هشتم میلادی توسط راهبان بودایی به ژاپن رفت. اونا ازش برای مراقبه و تمرکز استفاده کردن، و حاصلش شد “مراسم چای” (Chanoyu) ترکیب زیبایی از نظم، سکون و احترام.

هند و بریتانیا؛ تجارت و امپراطوری بریتانیا تو قرن ۱۹م متوجه شد که نمی‌تونه همیشه وابسته به چین باشه، برای همین بوته‌های چای رو قاچ//اقی از چین برد به هند و آسام. نتیجه؟ ظهور صنعت عظیم چای سیاه هند و استعمار تجاری بریتانیا. اونجاست که «چایِ پنج‌بعدازظهر» به نماد اشراف انگلیسی تبدیل شد.

و ایران در این میان؛ چای تا اواخر قاجار وارد ایران نشده بود. کاشف‌السلطنه، کنسول ایران در هند، مخفیانه بذر چای آورد و در لاهیجان کاشت. اون شد پدر چای ایرانی. امروز چای شمال، بخصوص لاهیجان، به عطر طبیعی و رنگ دلپذیرش معروفه، برخلاف چای‌های وارداتی که معمولاً اسانس‌دارن.

🍃 انواع چائ (بر اساس فرآوری برگ‌ها) تمام چای‌های واقعی از یک گیاه میان؛ کاملیا سیننسیس. تفاوتشون فقط تو میزان اکسیداسیون و فرآوری هست. ۱) چای سفید؛ کم‌ترین فرآوری، لطیف‌ترین طعم و گرون‌ترین، چون از جوانه‌ی گیاه ساخته می‌شه.

۲) چای سبز؛ اکسیداسیون بسیار کم طعم گیاهی، کمی تلخ. اگر زیاد دم بشه مزه‌ی علف خیس خورده می‌گیره. ژاپنی‌ها اینو می‌پرستن.

۳) اولانگ؛ نیمه‌اکسید شده، پیچیده‌ترین طیف طعم بین چای سبز و سیاه.

۴) چای سیاه؛ کاملاً اکسید شده، قوی، تیره و تند. چای ایرانی و هندی عمدتاً از این نوعه. نوشیدنی رسمی مردمِ خسته‌ی جهان.

۵) پوئِر؛ تخمیر واقعی، کهنه‌سازی طعم خاکی و زمینی. بعضی‌ها عاشقش می‌شن، بعضی‌ها می‌گن مزه‌ی خاک می‌ده.