از Iron Maiden تا Slayer؛ متال در ۱۹۸۵

سال ۱۹۸۵ را می‌توان یکی از نقطه‌های برجسته در تاریخ موسیقی متال دانست؛ سالی که این سبک بیش از پیش هویت خود را تثبیت کرد و شاخه‌های مختلفش با شتابی چشمگیر رشد یافتند. در این دوره، Iron Maiden با شکوه، ملودی و ساختارهای حماسی، چهره‌ی کلاسیک و اصیل متال را نمایندگی می‌کرد در ادامه‌ی پست، به اطلاعاتی راجبه این نوع از موسیقی و همینطور این دو گروه برجسته آشنا خواهیم شد

از Iron Maiden تا Slayer؛ متال در ۱۹۸۵ سال ۱۹۸۵ یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین سال‌ها در تاریخ موسیقی متال بود؛ سالی که در آن، متال نه‌تنها به‌عنوان یک سبک موسیقی، بلکه به‌عنوان یک فرهنگ، یک هویت و یک نیروی پرانرژی در دنیای موسیقی تثبیت شد. در این دوره، شاخه‌های مختلف متال با سرعت زیادی رشد کردند و هر کدام مسیر خاص خودشان را پیدا کردند. از یک طرف، گروه‌هایی مثل Iron Maiden با موسیقی حماسی، تکنیک بالا و اجراهای فراموش‌نشدنی، چهره‌ی باشکوه متال کلاسیک را نمایندگی می‌کردند. از طرف دیگر، گروه‌هایی مثل Slayer موجی تازه از خشونت، سرعت و عصیان را به دنیای موسیقی آوردند و پایه‌های Thrash Metal را محکم‌تر از همیشه کردند.

در سال ۱۹۸۵، Iron Maiden یکی از مهم‌ترین نمادهای متال بود؛ گروهی که با ترکیب ملودی‌های باشکوه، خط باس‌های قدرتمند، گیتارهای دو نفره‌ی هماهنگ و اشعار داستان‌محور، تعریف تازه‌ای از Heavy Metal ارائه می‌داد. آن‌ها فقط آهنگ نمی‌ساختند، بلکه دنیاهایی خیالی و حماسی خلق می‌کردند. در این سال، متال کلاسیک هنوز جایگاه بسیار پررنگی داشت و Iron Maiden با انرژی زنده، ساختارهای پیچیده و حضور صحنه‌ای خارق‌العاده‌اش، نشان می‌داد که متال می‌تواند هم سنگین باشد و هم باشکوه، هم تکنیکی باشد و هم عاطفی. محبوبیت این گروه‌ها باعث شد بسیاری از شنوندگان جدید، اولین ارتباط جدی خود را با متال از همین مسیر آغاز کنند

اما ۱۹۸۵ فقط سالِ قدرت گرفتن متال کلاسیک نبود؛ این سال شاهد تغییرات مهمی در فضای کلی این سبک هم بود. موسیقی متال به‌تدریج از فرم‌های سنتی‌تر فاصله می‌گرفت و به سمت سرعت بیشتر، اجرای خشن‌تر و بیان مستقیم‌تر حرکت می‌کرد. نسل جدیدی از طرفداران، دنبال چیزی فراتر از شکوه و ملودی بودند؛ آن‌ها هیجان، عصیان، تندی و شدت بیشتری می‌خواستند. این تغییر ذائقه باعث شد سبک‌هایی مثل Thrash Metal رشد فوق‌العاده‌ای پیدا کنند و راه را برای موج‌های سخت‌تر و تهاجمی‌تر متال در سال‌های بعد باز کنند. ۱۹۸۵ را می‌توان نقطه‌ای دانست که در آن، متال قدیمی و متال نوگرا در کنار هم قرار گرفتند و آینده‌ی سبک را ساختند.

در سوی دیگر این جریان، Slayer ایستاده بود؛ گروهی که نماد خشونت، سرعت و بی‌رحمی در متال شد. Slayer با ریف‌های تیز، درام‌های شدید، فضای تاریک و اجرای آتشین، از همان ابتدا نشان داد که Thrash Metal فقط یک شاخه‌ی فرعی نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین مسیرهای تکامل متال است. در سال ۱۹۸۵، این نوع موسیقی به‌شدت در حال جلب توجه بود و Slayer یکی از گروه‌هایی بود که این انرژی را به اوج رساند. اگر Iron Maiden نماینده‌ی شکوه و اسطوره‌پردازی بود، Slayer نماینده‌ی خشم، آشوب و فوران احساسات خام بود. همین تضاد باعث شد سال ۱۹۸۵ به یکی از جذاب‌ترین سال‌ها برای بررسی تاریخ متال تبدیل شود، چون هم ریشه‌ها را نشان می‌دهد و هم آینده را.