حقایقی ترسناک p2

سلام بروبچ! امیدوارم که حالتون خوب باشه! خب پارت یکش رو گذاشتم و شما خیلی حمایت کردین، واقعا دم شما گرم و خب گفتم پارت 2 اش هم بزارم شاید حمایت بشه یا شایدم حمایت نشه ولی خب شما ها که پستای دیگمو دیدید لیلی رو میشناسید! خدای یهویی تصمیم گرفتن بنابراین خیلی یهویی تصمیم گرفتم پارت 2 رو بزارم هنوزم شک دارم ولی خب گذاشتم دیگه بزن اس بعدی! *وای خدا چقد اینسری حرف زدم فک کنم مختونو خوردم *

۱. درهای نیمه‌باز می‌دونی درها چرا گاهی خودشون باز و بسته می‌شن؟ خیلی‌ها می‌گن جریان هواست… ولی موجوداتی هستن که فقط از در نیمه‌باز رد می‌شن. چون اون حالت بینِ “باز بودن” و “بسته بودن” جاییه که مرز دنیاها محو می‌شه. اگه یه شب صدای خش‌خش شنیدی و در اتاقت نیمه‌باز بود… هرگز، هرگز برو نبندش. بذار خودش تصمیم بگیره بسته بشه یا نه.

۲. عکس‌هایی که تکون می‌خورن محقق‌های فرازمینی گفتن بعضی عکس‌ها، مخصوصاً وقتی از آدم‌های در حال مرگ گرفته می‌شن، انرژی باقی‌مانده‌ی اون لحظه رو ذخیره می‌کنن. بعضی وقتا شب‌ها، تو تاریکی، چهره‌ی توی عکس… یه ذره زاویه‌ش فرق می‌کنه. یه ذره نگاهش مستقیم‌تر می‌شه. می‌گن اون‌ها دنبال کسی می‌گردن که جای خودشون رو بگیره

3) صدای پله‌ها وقتی تنها هستی، باید خاموش باشد اگر در یک ساختمان قدیمی، شب که همه خوابند، صدای پله شنیدی… انتظار می‌ره صدات را “پا” در پاسخ بدهد یا حداقل انعکاسش درست برگرده. ولی می‌گن بعضی وقت‌ها پله‌ها پایین می‌آیند، نه بالا. و آدم می‌فهمد: این صدا برای آمدنِ تو نیست… برای پایین آمدنِ کسی است که باید باشد و نیست.

4) “سرِ ساعت” حس می‌کنی زمان دستت را ول نمی‌کند بعضی‌ها می‌گویند نزدیک نیمه‌شب یا دقیقاً حوالی ساعت‌های خاص، اتفاق‌هایی رخ می‌دهد که انگار زمان یک قاب می‌شود. مثلاً: درِ یخچال نیمه‌باز می‌ماند، تلفن پیام می‌دهد ولی محتوا خالی است، یا صدایی از توی اتاق می‌آید که می‌گوید: «الان… نه. بعداً…» و این “بعداً” هرگز نمی‌رسد چون تو دیگر نمی‌توانی مطمئن شوی الان کجای بازه‌ی زمانی‌ای.

5) خواب‌های پشت سر هم؛ نشانه‌ی یک در ورودی‌اند وقتی چند شب پشت سر هم یک خواب تکرار می‌شود—یک مکان ثابت، یک راهرو ثابت، یک درِ نیمه‌باز—می‌گویند آن خواب‌ها مسیر هستند، نه اتفاق. و اگر در خواب، یک بار حس کنی کسی پشت سرت ایستاده و تو فقط “نمی‌گردی”… صبح که بیدار می‌شوی، چیزی با توست: نه روحیه، نه خاطره… بلکه حضورِ نزدیک‌تر *من حدود یک ماهه هر شب خواب بکرومز رو میبینم*

6) اگر در تاریکی به چیزی خیره شوی… آن هم خیره می‌شود جادوی ترس این است که وقتی چشم را نگه می‌داری، مغزت دنبال “توضیح” می‌گردد. می‌گویند اگر خیلی طولانی به یک نقطه‌ی تاریک خیره بمانی، آن نقطه برمی‌گردد: اول فقط یک تغییر نور است. بعد… حس می‌کنی چیزی “نفس” می‌کشد، اما صدایش نیست. مثل این که تاریکی خودش صاحب دارد.