جی آیدل مرد ستیزه؟

تا حالا کسایی رو دیدین که میگن جی ایدل دیگه زیادی زن محوره و فمنیسته(که من مشکلی نمیبینم) و یا حتی بهشون بگن مرد س۰۰تیز.؟بریم ببینم واقعا چخبره...

وقتی همیشه حرف از "آیدل" میاد همخ دیگه می‌دونن که خیلی با قدرت از «زن بودن» حرف می‌زنن و زن محورن و همین باعث شده خیلیا فکر کنن که اونا مرد س۰۰تیزن. ببینید، این گروه‌ها معمولاً یه پیام اصلی دارن که می‌خوان برسونن، نه؟ جی‌آیدل هم پیامش اینه که «من خودم رو دوست دارم، خودم رو تعریف می‌کنم، و نیازی ندارم کسی بهم بگه کی باشم یا چطور باشم.» این پیام، خیلی شبیه به همون چیزیه که بهش می‌گن «فمینیسم» یا «زن‌محوری»، ولی نکته اینجاست که «مردستیزی» نیست

چرا مردستیزی نیست؟ این یه تفاوت خیلی ظریفه که خیلی‌ها متوجهش نمی‌شن. مردس۰۰تیزی یعنی «از مردها بدت بیاد» یا «بگی مردها رو دوست ندارم». ولی جی‌آیدل هیچ‌وقت همچین چیزی نگفته. اون‌ها دارن از «قالب‌های اجباری» که جامعه برای زن‌ها ساخته، فرار می‌کنن. فکر کن، جامعه همیشه یه مدل «دختر ایده‌آل» تو ذهنش داشته: باید مهربون باشی، حرف گوش کنی، همیشه خوشگل باشی، و شاید یه کم هم وابسته. این یه «نقشه» است که جامعه برای زن‌ها کشیده.

مثلاً تو آهنگ “TOMBOY”، وقتی می‌گن «من عروسک نیستم»، منظورشون این نیست که «پسرا عروسک دوست دارن و من اون نیستم!». نه! منظورشون اینه که «من یک انسانم با اراده و انتخاب، نه یک شیء تزئینی که برای خوشایند دیگران ساخته شده باشم» انگار دارن می‌گن «من سبک خودم رو دارم، ظاهرم رو خودم انتخاب می‌کنم، و نیازی ندارم کسی بهم بگه چطور باشم تا قبولم کنه.» این یعنی «استقلال»

بعد می‌رسیم به “Nxde”. (وای این آهنگ خیلی زمانی که اومد حاشیه داشت ) وقتی می‌گن «من ل۰۰خت به دنیا اومدم»، در واقع دارن درباره‌ی «خودِ واقعی» حرف می‌زنن. یعنی چی؟ یعنی ما اغلب سعی می‌کنیم ظاهری رو نشون بدیم که جامعه ازمون انتظار داره. ولی جی‌آیدل داره می‌گه «واقعی بودن یعنی چی؟» و «آیا من فقط به خاطر بدنم یا ظاهرم ارزشمندم؟» این یک جور «خودپذیری» عمیقه. دارن می‌گن «من خودم رو همین‌طوری که هستم، دوست دارم، و نیازی ندارم از کسی تأیید بگیرم.» این هم دشمنی با مردها نیست، بلکه مبارزه با معیارهای سطحی جامعه است.

و بعد “Queencard” که دیگه اوج پیام «خوددوست‌داشتن» و «اعتماد به نفس»ه اونجا چی می‌گن؟ «من یه ملکم» این یعنی چی؟ یعنی «زیبایی و ارزشمندی از درونمون میاد، نه از نگاه بقیه.» مخصوصاً برای ما نوجوونا که خیلی تو مقایسه و نگرانی از قضاوت گیر می‌کنیم، این پیام مثل یه نفس عمیق و آرام‌بخشه. اون‌ها دارن تشویقمون می‌کنن که خودمون رو دوست داشته باشیم، بدون اینکه دنبال تأیید کسی باشیم.

پس چرا بعضیا فکر می‌کنن مردس۰۰تیزن؟ راستش رو بخوای، چند دلیل داره: ۱_قدرت کلام و اجرا: آهنگ‌هاشون گاهی لحن خیلی قوی و جسورانه‌ای داره، مخصوصاً وقتی سویون رپ می‌کنه. این جسارت، برای کسایی که به فضای سنتی‌تر عادت دارن، شاید ترسناک به نظر بیاد. ۲_شکستن کلیشه‌ها: وقتی یه گروه دختر، کلیشه‌های جنسیتی رو می‌شکنه، این برای خیلیا جدیده و ممکنه اولش شوکه‌کننده باشه. انگار یه چیز ناآشناست که سریع برچسب «خطرناک» بهش می‌زنن. ۳_حرف‌های سطحی: بعضی‌ها فقط به ظاهر آهنگ‌ها نگاه می‌کنن، نه به پیام عمیق‌تر پشتش. مثلاً یه جمله رو می‌شنون و سریع قضاوت می‌کنن.

در نهایت چی؟ جی‌آیدل داره بهمون یاد می‌ده که «زن بودن یعنی قدرت، یعنی انتخاب، یعنی خودت رو دوست داشتن، و این هیچ ربطی به اینکه از مردها بدت بیاد نداره.» اون‌ها دارن صدای خودشون رو بلندتر می‌کنن تا بگن ما هم دنیایی داریم، افکار خودمون رو داریم، و می‌تونیم خودمون رو تعریف کنیم. این یه پیام خیلی قوی و مثبت برای نسل ماست که باید جدی گرفته بشه، نه اینکه با برچسب «مردست۰۰یزی» نادیده گرفته بشه.»