گگه اکوتامی و مانگای جوجوتسو کایسن، نکات فراموش شده

پایان بندی مانگای جوجوتسو کایسن، یکی از جنجالی ترین و مورد بحث ترین پایان بندی های مانگاهای شونن اخیر محسوب میشه. پتانسیل های از دست رفته و سرعت زیاد رخدادن هدف ها و نداشتن مکث بجا ، همه و همه سوالات بیشماری رو برای طرفداران باقی گذاشت. توی این پست به پتانسیل از دست رفته برای بهتر شدن مانگا و به طور کلی، به ۶ نکته فراموش شده اشاره میشه. بعضی از نکات میتونست پایان بندی مانگا رو برای همیشه معکوس کنه. (متن حاوی اسپویل هست)

(مشخصا برای بررسی مانگا با یکسری اسپویلر دست و پنجه نرم خواهیم کرد. این پست به افرادی که مانگارو تموم نکرده ن توصیه نمیشه.) ۱-از بزرگترین دلایل ناامیدی طرفداران، مرگ زودهنگام گوجو در نبرد با سوکوناست. به عقیده ی طرفداران، این مرگ بی مورد و بی فایده بود ؛ زیرا علاوه بر شانس بالای برگشت گوجو به مبارزه، گوجو به مبارزه برنگشت. مانگاکا دلیل این شکست و غفلت و غرور بیجای گوجو میدونست. هرچند دلیل اصلی برای کنار رفتن گوجو از صحنه بازی و شکوفا شدن استعداد و پتانسیل بقیه کارکترهای داستان بود. به اینکه گگه چطور میتونست از پتانسیل کارکتر ها بهتر استفاده کنه، در پست های بعدی مفصل خواهیم پرداخت. اما بیایید نکته ی مهمی که گگه در کشتن گوجو به اون دقت نکرد، یا به دلایلی نادیده گرفت، بپردازیم. همونطور که میدونید ، شکست گوجو به اینصورت بود که در اواخر نبرد، سوکونا به وسیله ماهوراگا، به Limitless یا بی حد و مرز گوجو غلبه کرد و گوجو رو از وسط به دو نیم کرد. بنظر میاد کار گوجو تموم شده. ولی نکته ای باقیه که نباید از قلم بندازیم. و اون اینه که گوجو میتونست از تکنیک نفرینی معکوس استفاده کنه تا به مبارزه برگرده. اجرای تکنیک نفرینی معکوس ، فقط در صورت ق.طع سر غیر فعال میشه. برای همین، هیگوروما و یوتا، با وجود اینکه در طی نبرد با سوکونا در مقطعی، ضربه خوردن و از وسط نص*ف شدن دوباره تونستن خودشونو ترمیم کنن. چون سرشونو از دست ندادن. منطقیه که گوجو هم میتونست خودش رو ترمیم کنه و برگرده‌. نکته دوم اینکه اجرای تکنیک نفرینی معکوس فوق العاده انرژی مصرف میکنه. انرژی نفرینی گوجو بی حد و اندازه ست و تموم نمیشه، اون‌ بعد از بریده شدن باید سریعتر از یوتا و هیگوروما خودش و ترمیم میکرد. حتی اگه سوکونا قصد کشتن بی نقص گوجو رو داشت، باید اول از همه سر گوجو رو ق.طع میکرد. برای همین در اکثر نبرد های مانگا، سوکونا سر و نشونه می‌گرفت.

عکس مربوط به نکته اول....

۲-شرورهای اصلی دیگه بجز سوکونا هم فراموش شدند. گزینه ی ادغام مردم ژاپن با تنگن توسط کنجاکو، تبدیل به پتانسیل از دست رفته و باعث نادیده گرفتن شخصیت کنجاکو شد. حتی بعد از اینکه انتخاب شروع ادغام به سوکونا داده شد، (چپتر ۲۶۹) این ایده هیچوقت به واقعیت نپیوست. نبرد نهایی جادوگران با موجودی فراتر از حد تصور، علاوه بر به رخ کشیدن پتانسیل بیشتر کارکتر های فرعی، (به دلیل گسترده بودن ایده ی ادغام در سراسر ژاپن) ، پایان بندی غیر منتظره و نسبتا راضی کننده ای برای مانگا به شمار میومد.

۳و۴- خانواده ی یوجی روبرو شدن یوجی و کنجاکو ، نبردی بود که میتونست یوجی رو با هویت اصلی کنجاکو به عنوان مادر خودش آشناتر کنه. نکته ای که در طی داستان به صورت نادیده گرفته شد، ارتباط خانوادگی یوجی با کنجاکو بود‌. اگر رویارویی صورت میگرفت، شاید موضوعاتی مثل گذشته ی کنجاکو ، و ارتباطش با تنگن ، برای ما شفاف تر میشد. بهرحال تنگن و کنجاکو هردو جادوگران چند هزار ساله بودن. اینکه کنجاکو در طی هزارسال به ادغام تنگن با مردم ژاپن و نقشه ش فکر میکرد، مشخص میکنه که رابطه ی پیچیده ای از قدیم الایام بین کنجاکو و تنگن بوده. در باره ی پدر یوجی به عنوان نسخه ی تناسخ یافته ی سوکونا هم توضیحی داده نشد، حتی با اینکه یوجی و سوکونا ملاقات کوتاهی در چپتر های پایانی مانگا داشتن. اینکه سوکونا و یوجی، برای درک همدیگه تلاش کنن میتونست نقطه برجسته تری باشه، ولی رویارویی شون با کمبود دیالوگ مواجه بود. انگار گگه میخواست سریعتر کار سوکونا رو تموم کنه.

۵- دیالوگ اورامه راجب سوکونا، به سرعت نادیده گرفته شد. اورامه اشاره کرد که سوکونا هنوز از تمام قدرتش رونمایی نکرده، اما ما شاهد پیشرفتی در گسترش قدرت های سوکونا حتی بعد از اون دیالوگ بخصوص نبودیم.

۶-یوکی، حامل پلاسمای ستاره ای بود. یوکی در چپتر ۲۰۲ ، در دیالوگی به این اشاره کرد که اوهم مثل ریکو آمانای، یک حامل ستاره ای بود که هیچوقت با تنگن ترکیب نشد. اما هنوز اطلاعات واضح تری راجب این نکته گفته نشده.