دراکولا های برتر تاریخ سینما

در سال ۱۹۲۲، اولین اقتباس از رمان «دراکولا» برام استوکر بر پرده سینماها نقش بست؛ «نوسفراتو» اثر فیلیپ مورنائو.

۱) کریستوفر لی در دراکولا (Dracula) و بسیاری از دنباله‌های دیگر کارگردان: ترنس فیشر امتیاز IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰ محصول: ۱۹۵۸ جانشین برحق شرک و لوگوسی نقش دراکولا را بیش از هر بازیگر دیگری ایفا کرد، که شامل بازی در یک فیلم کمدی جری لوییس، با سیبیل جوگندمی در «دراکولا» خسوس فرانکو و دراکولای فرانسوی‌زبانی در «دراکولای پدر و پسر» می‌شود. اما در قصه پریان‌های سیاه همر بود که لی دراکولای مألوفش را خلق کرد: قدبلند، تیره و با دندان‌های تیز؛ ترکیب ایده‌آلی از جذابیت و ترس.

۲) مکس شرک در نوسفراتو (Nosferatu) کارگردان: فیلیپ مورنائو امتیاز IMDb به فیلم: ۷.۹ از ۱۰ محصول: ۱۹۲۲ شرک تمام جنبه‌های دراکولا را به جز نام او نمایندگی می‌کند؛ نام او در فیلم احتمالا بخاطر قوانین کپی‌‌‌رایت گراف اورلوک است. ج★سدی بی‌مو و زننده با دندان‌هایی تیز که نقیضه کاملی برای پسرهای خون‌آشام‌ جوان و زیبا به حساب می‌آید. با این وجود این مسئله مانع از خودگذشتگی زن داستان برای تسلیم خود به او نمی‌شود.

۳) بلا لوگوسی در دراکولا (Dracula) کارگردانان: تاد براونینگ و کارل فرند امتیاز IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰ محصول: ۱۹۳۱ بعد از گذشت ۹۰ سال از پیدایش همر، لستات و…، همچنان این لوگوسی است که با لباس رسمی، نگاه نافذ و لهجه تهدیدآمیز مجارستانی‌اش به عنوان الگوی ازلی ابدی دراکولا به یاد آورده می‌شود. نسخه اسپانیایی فیلم که در همان مکان‌ها هنگام شب فیلمبرداری شد، احتمالا فیلم روان‌تری باشد ولی دراکولای آن فیلم با بازی کارلوس ویلاریاس به هیچ عنوان نتوانست در حد لوگوسی ظاهر شود.

۴) کلاوس کینسکی در نوسفراتوی خون‌آشام (Nosferatu the Vampyre) کارگردان: ورنر هرتزوگ امتیاز IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰ محصول: ۱۹۷۹ ورنر هرتزوگ کینسکی را از عصبانی شدن پیش از فیلمبرداری منع کرده بود، به این دلیل که او در هنگام فیلمبرداری به اندازه کافی عصبی و کلافه باشد. همین باعث به ثمر پیوستن یکی از بهترین و کنترل‌شده‌ترین بازی‌های کینسکی شد. فیلم هرتزوگ به جای آنکه بازسازی دقیق فیلم کلاسیک مورنائو باشد، یک نسخه تازه و سبک‌پردازی‌شده از آن به حساب می‌آید.

۵) لوییس جردن در کنت دراکولا (Count Dracula) کارگردان: فیلیپ ساویل امتیاز IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰ محصول: ۱۹۷۷ این فیلم تلویزیونی حماسی یکی از وفادارترین آثار به داستان برام استوکر است. دراکولایی که جردن بازی می‌کند مردی در حال پیر شدن است که حسرتی ندارد و به جای پنهان کردن بی‌ملاحظگی و بی‌فکری‌اش، از آن لذت می‌برد. جلوه‌های ویژه فیلم با توجه به استانداردهای امروزی ابتدایی بنظر می‌رسند، ولی آن لحظه که جردن در حال خزیدن روی دیوار قلعه‌اش است حقیقتا تماشاگر را عصبی می‌کند.

۶) لان چینی جونیور در پسر دراکولا (Son of Dracula) کارگردان: رابرت سیودماک امتیاز IMDb به فیلم: ۶.۱ از ۱۰ محصول: ۱۹۴۳ باور عمومی بر این است که انتخاب چینی با آن چهره عامی برای ایفای نقش کنت آلوکارد در ادای دین رابرت سیودماک به جهان هیولایی دراکولا، انتخاب مناسبی نبوده است. اما به این فکر کنید که او در نقش یک عاش★ق مجنون، قربانی فم فتال فیلم نوآر می‌شود و عملا تبدیل به یک شمایل تراژیک. ولی سپس زمان برخاستنش از باتلاق و آمادگی او برای تسخیر آن زن فرا می‌رسد، بی‌خبر از آن که زن هم در حال چیدن نقشه سقوط اوست.

۷) فرانک لانگلا در دراکولا (Dracula) کارگردان: جان بدهم امتیاز IMDb به فیلم: ۶.۵ از ۱۰ محصول: ۱۹۷۹ لانگلا پیش از این در یک تئاتر این نقش را ایفا کرده بود. فیلم جان بدهم به بخش رمانتیک قصه دراکولا و جنبه‌های شخصیت او جان دوباره‌ای می‌دهد که منجر به خلق سکانس‌های عاش★قانه نیمه-توهمی می‌شود. تنها نقطه ضعف هیکل و بدن امروزی لانگلا است که کمی از باورپذیری شخصیتش می‌کاهد.

۸) کلیس بنگ در قوانین هیولا (The Rules of the Beast) نام سریال: «دراکولا» (Dracula) خالقان: مارک گیتیس و استیون موفات امتیاز IMDb به سریال: ۶.۸ از ۱۰ محصول: ۲۰۲۰ به اپیزود اول مینی‌سریال سه قسمتی «دراکولا» به عنوان یک فیلم مجزا نگاه می‌کنیم. این اپیزود که اتفاقا بهترین قسمت سریال هم هست، داستان دراکولایی نسبتا پیر است که با هر بار نوشیدن خون جاناتان هارکر جوان‌تر می‌شود. این دراکولای پرحرف و وحشی، ذاتا بدطینت است و حتی ذره‌ای جنبه انسانی نیز در وجودش یافت نمی‌شود.

۹) گری اولدمن در دراکولای برام استوکر (Bram Stoker’s Dracula) کارگردان: فرانسیس فورد کاپولا امتیاز IMDb به فیلم: ۷ از ۱۰ محصول: ۱۹۹۲ این ملودرام مجلل و باشکوه فرانسیس فورد کاپولا که عنوانش را از تله‌فیلم دن کرتیس وام می‌گیرد، داستان دراکولا را در عصر ویکتوریایی نقل می‌کند. ماجرای دراکولایی که اسیر عش★ق زنی می‌شود که معتقد است نیمه گمشده اوست. به غیر از مواقعی که اولدمن تبدیل به موش صحرایی یا بخار سبزرنگ می‌شود، دراکولای او با طراحی لباس خاص ایکو ایشیوکا به سطحی بالاتر از دراکولاهای سینمایی دیگر می‌رسد. با این حال شاید تنها نقطه ضعف عش★ق دیوانه‌وار گری اولدمن در فیلم باشد که آنچنان از او شمایلی ترسناک برای تماشاگر نمی‌سازد.

۱۰) اودو کی‌یر در خون برای دراکولا (Blood for Dracula) کارگردان: پل موریسی امتیاز IMDb به فیلم: ۶.۱ از ۱۰ محصول: ۱۹۷۴ دراکولا به دلیل مشکلات سلامتی به ایتالیای دهه ۲۰ سفر می‌کند تا مستأصلانه به دنبال خون بگردد. فیلم پل موریسی با ارجاع به جهان فرانکنشتاین همزمان زیبا و احمقانه است و کی‌یر در نقش یک خونخوار رو به انحطاط تماشایی ظاهر شده است.