زندگی‌یک‌هیولا‌² p¹

🌕:دروددد! من‌آریکم-یاد‌‌«من‌الفویم»افتادم‌😉- خببب‌این‌اولین‌پارت‌از‌فصل‌دوم‌این‌داستانه‌،خوشحال‌میشم‌تا‌آخر‌بخونی‌و‌لایکش‌کنی🖤🪽

ماه عزیز! هفتصد و سی روز از وقتی وارد این مدرسه شدم میگذره._قرار شد روز شماری رو ول کنم اما عادت مزخرفی برام شده _تعطیلات تابستون،تعطیلات عید و هر تعطیلی دیگه رو هم همینجا بودم. کجا رو دارم برم؟ اینجا حداقل یک تفریح دارم. اینجا یه کتابخونه ی نه چندان بزرگ داره.

توی این دو سال هر شب به دیدن کتاب ها اومدم. خوندمشون و گذاشتم اونها هم منو بخونن. ماه عزیز، تو تا حالا کتاب خوندی؟میدونی کتاب ها موجودات عجیبین. بعضی ها میگن موجود نیستن،فقط چندتا کاغذن.اما مگه میشه چیزی که زندگی یک هیولا، یک شاهزاده، یک زاغه نشین، یک ثروتمند، یک فقیر، یک.... رو نشون میده فقط چندتا کاغذ باشه؟

اما بزار یه چیز جالب بهت بگم : اینجا هم یه هیولا خطاب میشم. یعنی بین هیولا هایی که خانواده هاشون ازشون شرم دارن هم یک هیولا هستم که نباید به اون نزدیک شد.وقتی اینو بهت میگم، پوزخند میزنم. چون بله. من همه جا و تحت هر شرایطی یک هیولام.‌

اخیرا‌ از این لقب خوشم اومده._آریک هیولا_ مردم بهم نزدیک نمیشن، میتونم توی تنهایی خودم خوش باشم...اما احساس میکنم خلعی درونم رو گرفته.تو میدونی چطور از بین میره؟ امروز دو تا دانش آموز دیگه وارد آربد شد. دو تا دانش آموز که باهم برادرن.

چهار دوقلو هستن. میدونم اهمیتی نداره اما خب اسمشون رایان جاسپر بود. نه وایسا...جاسپر نه. فکر کنم رایان و جاپس. خب همونطور که گفتم مهم نیست. توی مدرسه پسرانه ی فاکس‌وود چند گروه هست که من توی گروه آربد هستم.

گروه ما برخلافِ گروه های دیگه خوابگاه نداره. ما همه توی یک کلبه ی دوطبقه که متعلق به خانم برانهیلد(مدیر گروهمون‌) زندگی میکنیم. همونطور که گفتم اینجا همه هیولان اما هیچکدومشون به جز من نمیدونن که هستن.