تاریخچه رژلب

شروع در مصر باستان (۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش): قدیمی‌ترین ردپای استفاده از رژلب به مصر باستان بازمی‌گردد. مصریان باستان از ترکیبی از «هماتیت» (خاک رس قرمز)، ید، برم و در برخی موارد حتی سرب و جیوه برای رنگ کردن لب‌ها استفاده می‌کردند. آن‌ها معتقد بودند که این آرایش از آفتاب و بیماری‌های چشمی محافظت می‌کند و نماد قدرت و جایگاه اجتماعی است. هم زنان و هم مردان طبقه بالا و اشراف از این مواد استفاده می‌کردند.

بین‌النهرین و شامات در تمدن‌های بین‌النهرین (مثل سومریان)، مردم از سنگ‌های قیمتی خرد شده مانند لاجورد و سنگ‌های قرمز رنگ له شده برای ساخت رنگدانه‌های لب استفاده می‌کردند. این مواد گران‌قیمت بودند و نشان‌دهنده ثروت بودند.

یونان باستان در یونان باستان، استفاده از رژلب تفاوت معنایی داشت. زنان یونانی معمولاً از رنگدانه‌های گیاهی، ریشه‌های رنگی برای خالکوبی یا رنگ کردن لب‌ها استفاده می‌کردند. با این حال، در این دوره استفاده از آرایش غلیغ اغلب با زنان طبقه پایین یا هنرپیشگان تئاتر مرتبط دانسته می‌شد و زنان طبقه اشراف معمولاً از آن پرهیز می‌کردند.

امپراتوری روم رومی‌ها علاقه زیادی به زیبایی داشتند. آن‌ها از رنگدانه‌ای به نام «فوکوس» (Fucus) که نوعی جلبک قرمز بود استفاده می‌کردند. اما مشکل بزرگ این رنگدانه، سمی بودن آن بود که باعث بیماری‌های جدی می‌شد. با این حال، محبوبیت رژلب در بین زنان رومی بسیار بالا بود.

رنسانس (قرن ۱۶ و ۱۷) با آغاز رنسانس، آرایش دوباره محبوب شد. ملکه الیزابت اول انگلستان نماد این دوران بود که لب‌های خود را با ترکیبی از ریشه گیاه «آلکانت» (Alkanet) و موم زنبور عسل به رنگ قرمز بسیار روشن درمی‌آورد. در این دوره، رژلب به عنوان یک مد کلاسیک و لوکس بازگشت، اما همچنان فقط در دسترس طبقات ثروتمند بود.

قرن ۲۰ و تولد رژلب مدرن نقطه عطف اصلی در سال ۱۹۱۵ رخ داد. تا قبل از آن، رژلب به صورت پودر یا در ظروف کوچک فروخته می‌شد و با انگشت یا برس روی لب گذاشته می‌شد. در سال ۱۹۱۵ میلادی، «موریس لی» (Maurice Levy) اولین رژلب را در لوله‌های فلزی اسلایدی (مانند مداد) اختراع کرد و آن را در ایالات متحده به ثبت رساند.

دهه ۱۹۲۰: با ظهور سینما و فیلم‌های صامت، رژلب‌های تیره و قرمز جسورانه مد شدند. دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰:شرکت‌های بزرگ آرایشی مانند «رولون» (Revlon) شروع به تولید رژلب‌های مختلف کردند. در جنگ جهانی دوم، رژلب به عنوان نمادی از روحیه و پایداری تبلیغ شد.

دهه ۱۹۵۰ به بعد: با ظهور ستارگانی مثل مریلین مونرو، رژلب‌های قرمز کلاسیک بسیار محبوب شدند. در دهه‌های بعدی، فرمولاسیون‌ها تغییر کردند و رژلب‌های مات، مخملی، براق و در انواع رنگ‌های غیرقرمز (مانند بنفش، نارنجی و قهوه‌ای) تولید شدند.