نبوغ شخصیتی دوتوره (گنشین)

اینکه کسی اصول اخلاقی و ارزش (morality) نادرستی داشته باشه یه ویلن واقعیه، نه صرفا یه بک استوری غمگین. مرزی که ویلن هارو از کارکتر های خاکستری جدا میکنه، همینجاست. تو درست نفهمیدن morality صحیح، نه صرفا کارهای بدی کردن و خریدن ترحم مخاطب ها. مثل کی؟ خب معلومه، دوتوره!

گنشین گیمیه که توی داستان اصلی نمیتونی زیاد مفهوم "شرارت" پیدا کنی، که گروه هاربینجر ها قرار بود استثنا باشن. هم از لحاظ دیزاین و هم از لحاظ داستانی روی همه ی کارکتر های هاربینجر واقعا کار شده. رفرنس های مختلف به موجودات ماورا الطبیعی و نمایشنامه ی کمدیا دلآرته توشون دیده میشه. ولی خب مشکل اینجاست که تقریبا شرارت همشون نابود شده! ... همه به جز دوتوره (Il Dottore)

•این پست چیا هست و چیا نیست؟ این پست راجب تمایز کارکتر دوتوره از لحاظ شخصیتی نسبت به "ویلن" های دیگه ی بازیه‌. توی این پست به عمق شخصیتی دوتوره، ملیت دوتوره و مثال هایی از "رستگاری" لازم یا غیر ضروری برای ویلن های دیگه ی بازی پرداخته میشه. مثل همیشه، این پست فقط افکار منن و با رفرنس محدود نوشته شدن. دلیل ساختن این پست هم این بود که بنده کارکتر موردعلاقه‌م دوتوره هستن وو کلا حرف زیاد دارم که راجبش بزنم🥰 ولی صرفا حرفن و خیلی چیزا ممکنه درست استفاده نشن یا درست یادم نیاد! خیلی ممنونم.

•سوال اصلی: چی باعث تمایز دوتوره میشه؟ هاربینجر ها توی داستان به عنوان سازمانی شرور به ما معرفی شدن، شامل کارکتر های قدرتمندی که برای رسیدن به هدفشون، پایبندی به اخلاقیات رو آخرین گزینشون میزاشتن. ولی خب به دلیل تصمیم های (به نظر من) اشتباه داستانی و به اصطلاح "sugarcoat" کردن داستان (منظورم حذف کردن موضوعات غیراخلاقی و تلاش برای بهتر به نظر رسوندن داستان از لحاظ اخلاقیه) و شاید ترس از نفروختن کارکتر به عنوان گاچا یا باعث نقد شدن از کارکتر و سازنده ها ، به بیشتر کارکتر های عضو این گروه ، به جز دوتوره، "رستگاری" داده شد.

•رستگاری کجا لازم بود و کجا نبود؟ از رستگاری های لازم میتونیم به اسکاراموش/واندرر اشاره کنیم. داستان اسکاراموش به شدت عمق داشت و کلی فاکتور های فلسفی مثل آزادی، عقده ی خدایی، پوچ گرایی، بحران شخصیتی و حتی زنانگی رو میشد کامل توی شخصیت و دیزاینش دید. رستگاری اون باعث عمیق تر شدن شخصیتش، و نه فقط فاکتوری برای فروش بیشتر بود. البته اسکاراموش قبل از آرک شخصیتیش، تبلیغ شده بود، پس فندوم کاملا راضی به این تغییر نبودن‌، ولی این رستگاری باعث پر رنگ شدن اون به عنوان کارکتر بود.

از رستگاری هایی که لازم نبود به کلومبینا اشاره میکنم. کلومبینا به عنوان کارکتری ترسناک تبلیغ شده بود، بال های پشت سرش به سرافیم ها رفنس داشتن و به سرعت ورژن fanon (غیر رسمی، ساخته شده توسط خود طرفدار ها) اون محبوب شد. کارکتری که ترس واقعی رو زنده میکرد توی گنشین خیلی جدید و مورد انتظار بود. به هرحال همیشه ریسک گاچا هست، و اینکه میهویو (miHoYo) بخواد همچنین ریسکی رو بپذیره جالب بود. ولی خب، کلومبینا اون چیزی نبود که فندوم انتظارشو داشتن. بعضیا از این موضوع خوشحال شدن و بعضیا ناراحت. کلومبینا شخصیتی آروم وملایم با عنوان "الهه ی ماه" از آب در اومد ، شخصیتی که از لحاظ عاطفی به شخصیت اصلی نزدیک شد و خیلیا اینو به عنوان تغییری برای فروش بیشتر تلقی کردن. بال های سرافیم ، هاله و لالایی ترسناک کلومبینا دیگه معنی نداشتن. رستگاری در واقع چیزی به کارکتر اضافه نکرد و حتی از معنی اصلی اون کم کرد! ولی خب هنوز هم شخصیتی محبوب به شمار میاد. (این یه حدس فندومه که رستگاری به کلومبینا داده شده اونم فقط به خاطر دیزاین و لالایی قدیمیش‌. اثباتش دوباره برمیگرده به بال های سرافیم که خیلی با الهه ی ماه بودن جور در نمیان، اونم تو گیمی مثل گنشین که کوچیک ترین جزئیات به کارکتر ربط دارن) راجب رستگاری آرلکینو هم بی طرفم. تقریبا همه ی کار های بد اون تقصیر فرد قبلی توی پستش افتاد . ولی خب اون هنوز هم شخصیتی بدون رحم مونده، هرچند درجاتش خیلی پایین اومده‌.(مخصوصا توی پچ های اخیر.)

•چرا به دوتوره رستگاری تعلق نگرفت؟ خببب ... این بحث بزرگیه. بعضیا میگن چون فروش کارکتر های زن بیشتره، کارکتر های مرد معمولا حتی قابل بازی نمیشن، مگر اینکه از کلیشه ای پرفروش استفاده کنن، که شخصیت دوتوره اصلا به عنوان "کلیشه ای پر فروش" شناخته نمیشه! همچنین، کار های غیر اخلاقی که دوتوره انجام میده هیچ جوره قابل توجیه نیست. دوتوره به معنای واقعی شروره. ولی همیشه یه راهی هست که رستگاری رو به یه شخصیت بدن، حتی اگه داستان کلا عوض شه. (مثلا دوتوره ی اصلی(prime) رو از بین ببرن و یکی از کلون های جدید رو بجاش قابل بازی کنن!) ولی خب برای فهمیدن عمق شخصیتش، بیاین نمایشنامه ی "کمدیا دلآرته"، که هاربینجر ها از روی اون طراحی شدن رو بررسی کنیم.

•کارکتر دوتوره توی این نمایشنامه چطوریه؟ چطور ازش الهام گرفته شده؟ خلاصه بخوام بگم. دوتوره توی نمایشنامه، فردی با دانش بسیار ولی فاقد استفاده ی درست از اونه. اون نقل قول هایی بی ربط میکنه، دانشش رو به رخ میکشه و از پرحرف ترین و کم تحرک‌ترین شخصیت ها به حساب میاد. اون معمولا فربه و سیاه پوش نمایش داده میشه و ماسک اون پیشونی و بینی رو میپوشونه‌.معمولا دوست پنتالونه هست و یه دختر داره. توی بازی هم دوتوره دانش بسیار زیادی داره، دانش اون برای ۵۰۰ سال بیشترین توی یکی از بهترین آکادمی های بازی میمونه (تا اینکه لیسا رکوردش رو میشکنه) ، جایی که نوابغ به اون میرفتن. ولی الهام گیری از شخصیت نمایشنامه رو توی ارزش های غیر انسانی و پایمال کردن اخلاقیات میشه دید: "فردی که از دانشش به درستی استفاده نمیکنه." این کمدی تلخیه که توی هردو کارکتر به خوبی دیده میشه.

•چرا دوتوره ارزش ها و اخلاقیات ها رو پایمال میکنه؟ دلیل قطعی‌ای توی سرنخ هایی که بازی درباره ی گذشته ی دوتوره به ما میده نیست، با این حال بارها از غرور بسیار زیاد دوتوره (مثل نمایشنامه) حرف زده میشه، غروری همراه بیرحمی.

•ملیت دوتوره چیه؟ دوتوره درواقع ایرانیه! معمولا برای فهمیدن ملیت کارکتر های گنشین، به اسم اصلی کارکتر نگاه میکنن. اسم اصلی دوتوره، "زندیک" (zandik) به معنی مرتد (بی دین، از دین برگشته) توی زرتشت هستش. ریشه ی این اسم از "زند" میاد. (نه ، زندیق ترجمه ی درستی از این اسم نیست. زندیق معرب زندیکه. "ک" تو کلمه ی "زندیک" برای تحقیر استفاده میشده و "ق" توی "زندیق" برای معرب کردن کلمه جایگزین "ک" شده)

•چرا دوتوره با اینکه شروره، فندوم داره؟ دقیقا به خاطر همین قضیه فن داره! یه شرور واقعی توی گنشین چیزی نیست که بشه زیاد دید. درواقع، گنشین پر از موضوعات بحث برانگیز و جالب و بالغانست‌، ولی نه توی داستان اصلی، توی گوشه کناره‌ های دنیای بزرگ گنشین. ولی خب دوتوره کسیه که توی داستان اصلی هم نقش پررنگی داشته، چه تو مانگا چه تو خود بازی. تنها شروری که بهش حتی رستگاری نصفه نیمه هم داده نشد(حداقل تا الان) و خب این ارزش یه کارکتر شرور رو خیلی بالا میبره.

•آیا ممکنه قابل بازی بشه؟ بیشتر فندوم راجب دوتوره به صورت افراطی تصمیم میگیرن(یا خیلی خوششون میاد یا خیلی بدشون میاد) و خب بیشترا از دوتوره خوششون نمیاد، چون توی داستان کارکتر های محبوبی مثل واندرر ، کالی و کلومبینا ویلن محسوب میشه. همچنین یه ویلن موفق اونیه که بتونه احساس تنفر رو توی مخاطب ایجاد کنه. و اینکه رفتار های غیر اخلاقی اون خیلی شبیه رفتار ژاپنی ها با چینی توی جنگ جهانی دومه... و خب هویوورس هم یه شرکت چینیه و بارها اثبات شده که پلیر های چینی اولویت اون هستن (متاسفانه یا خوشبختانه) پس میشه گفت احتمالش کمه ... ولی صفر نیست! همونطور که گفتم میشه به طرز عجیبی به دوتوره هم رستگاری داد، ولی خب کل شرارت اون نابود میشه! آیا ارزششو داره همچنین ویلن خوش ساختی به خاطر قابل بازی شدن از بین بره؟

•جرم های دوتوره چی هستن؟ نمیتونم خیلی وارد جزئیات بشم ولی بزرگترین جرمش که به خاطرش تبعید شد این بود که "انسان" و "موجودات زنده" رو تنها وسیله ای پیچیده و دارای اجزای قابل جداسازی برای پیشرفت آزمایشاتش میدونست (نمونه ای از morality نادرست) اون طی سال های تحصیلش، دختری که بهش علاقه مند بود رو از بین میبره، صرفا به خاطر اینکه زیاد راجب آزمایشاتش میدونسته (البته این حدس فندومه! دلیل واقعی گفته نشده توی بازی، فقط گفته شده که دوتوره مرگ اونو تقصیر موجودات وحشی انداخته، که با کالبد شکافی معلوم میشه نخیر! خفگی بوده. البته اینکه واقعا دوتوره مقصر بوده گفته نشده)

•شخصیت اون به عنوان کارکتر چطوریه؟ اون شخصیتی مکار ،نکته سنج و بسیار باهوش به ما معرفی میشه. هک کردن سیستم های آکاشا (سیستم هایی شبکه ای شبیه اینترنت امروزی که میتونستن روی مغز، خواب، دید و شنوایی تاثیر بزارن) برای اون خیلی راحت بود، که این چیز ترسناکیه. ولی خب شخصیت اون قبل از دعوت شدن به گروه هاربینجر ها، مغرور و بیرحم توصیف شده. حتی یکبار میخواست همکار تحقیقش رو که پاش آسیب دیده بود رو وسط بیابون ول کنه!

•نماد این کارکتر توی بازی چیه؟ وقتی بک استوری اسکاراموش به ما توضیح داده میشه، کارکتر ها از شخصیت های نمادین استفاده میکنن. دوتوره هم به عنوان ویلن داستان، نقش "هیولایی در لباس روباه" رو داشت و سعی داشت با روباه ها یکی و دوست شه و به خاطر همین، تظاهر به "روباه بودن" کنه. دوتوره همچنان دلش برای اونا میسوخت که نمیدونن در واقع اون چه هیولاییه. همچنین توی دیزاین های اولیه و نهایی این کارکتر، رفرنس های زیادی به کلاغ ها هم هست، پس اونا هم میتونستن یه منبع الهام گیری باشن.