رنگ هایی که به نام ایران شناخته می شود

رنگ هایی در بین میلیون ها رنگ که به نام ایران در جهان شناخته می شود.

رنگ فیروزه‌ای یکی از رنگ های ایرانی است که از ترکیب سبز، آبی و سفید به دست می‌آید در فرهنگ ایرانی از اهمیت بالایی برخوردار است. این رنگ برای اولین بار در سال ۱۸۹۲ در انگلستان سبز ایرانی نامیده شد. رنگی است که از سنگ مالاکیت یا همان مرمر سبز الهام گرفته و در سفال‌ها و فرش‌های ایرانی بسیار کاربرد دارد و نامگذاری آن هم به همین دلیل بوده است.

قرمز ایرانی یا قرمز پررنگ همراه با نارنجی است. این رنگ برای اولین بار در سال ۱۸۹۵ در زبان انگلیسی قرمز ایرانی نام گرفت. قرمز ایرانی از خاک رس سواحل خلیج فارس که دارای آهن و اکسیدهای آلومینیوم و منیزیم است رنگ گرفته است. این رنگ را ورمیلون مصنوعی هم می‌نامند. بی‌شک وقتی که اسم فرش ایرانی به میان می‌آید ناخودآگاه رنگ قرمز در ذهن ما ایرانیان تداعی خواهد شد. گیاه روناس و حشره‌ای به نام قرمزدانه منبع به دست آوردن این رنگ هستند که برای رنگ پارچه‌ها و الیاف فرش استفاده می‌شده است.

آبی ایرانی از دیگر رنگ های ایرانی است که آبی لاجوردی هم نامیده می‌شود. این رنگ روی سفال‌های ایرانی و کاشی‌کاری‌ها استفاده شده و در نقاشی های مساجد ایران تا مدیترانه دیده می‌شود. این رنگ، یکی از رنگ‌های موجود در سنگ معدنی لاجورد است که در فلات ایران یافت می‌شود. نام آبی ایرانی در سال ۱۶۶۹ میلادی به ثبت رسید.

آبی ایرانی میانی یا آبی لاجوردی میانه که کمی به سوی سبز می‌رود، کمابیش هم‌رنگ آبی دریا است. این رنگ از جمله رنگ‌هایی است که در فرش‌های ایرانی زیاد دیده می‌شود.

رنگ آبی ایرانی کمابیش ارغوانی است و به درجاتی از آبی تیره می‌رسد و به نیلی یا بنفش تیره نزدیک است. این رنگ در زمان باستان، این طوری که یونانیان نوشته‌اند، رنگ پوشاک رسمی قوم ماد بوده است. این رنگ که امروزه کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد، در انگلیسی regimental هم نامیده می‌شود چون در قرن نوزدهم میلادی توسط بسیاری از کشورها برای لباس نظامی نیروی دریایی استفاده می‌شد. اولین استفاده ثبت شده آن در متون هم به سال ۱۹۱۲ میلادی باز می‌گردد

این رنگ به اسامی نارنجی حنایی و یا نارنجی آجری هم معروف است و ریشه نام‌گذاری آن در انگلیسی به داستان بردن میوه نارنج به خارج از ایران و ورود پرتغال به ایران بر می‌گردد. . استفاده از این رنگ در سفال و فرش رواج داشته. ثبت این نام به سال ۱۸۹۲ میلادی بر می‌گردد.

رنگ عنابی یا آلوی ایرانی این رنگ نمایانگر رنگ آلو خشک پخته شده است. اما در ایران به دلیل قرابت این رنگ با رنگ میوه و چوب درخت عناب، به آن عنابی اطلاق می‌شود. این رنگ در صنایع گوناگون مورد استفاده قرار می‌گرفته است. ثبت این نام به سال ۱۷۸۹ میلادی بر می‌گردد. عنابی ایرانی از ۴۴ درصد رنگ قرمز، ۱۱ درصد سبز و ۱۱ درصد آبی ساخته می‌شود.

صورتی ایرانی از ترکیب سفید و قرمز به دست می‌آید. در دوره قاجار شاهد اضافه شدن و استفاده این رنگ در صنایعی مثل فرش و کاشیکاری هستیم. نمونه بارز آن را می‌توان در کاشیکاری‌های زیبای مسجد سید اصفهان مشاهده نمود. ثبت این نام به سال ۱۹۲۳ میلادی در ادبیات انگلیسی بر می‌گردد. این رنگ در صنعت مد و پوشاک زنانه بسیار محبوب و مورد استفاده است.

گل رُز دمشقی یا گل رُز ایرانی (گل محمدی) از دوران باستان در ایران کشت می‌شده است و طی جنگ‌ها به باغ‌های اروپایی راه یافت. رنگ این گل به نام رنگ رُز ایرانی شناخته می‌شود. این رنگ که خلوص بالایی دارد الهام گرفته از رنگ گل محمدی معروف خودمان است که در واقع گونه‌ای از گل رز است و کشت آن از قدیم در ایران رواج داشته و از آن برای تولید عطر گلاب و عصاره آن استفاده می‌شود. اولین استفاده ثبت شده از رز ایرانی به عنوان رنگ به سال ۱۹۲۱ میلادی بر می‌گردد.