پاستیل و ژله کدام حالت از ماده ؟ (جامد یا مایع ؟)

در این مطلب به بررسی حالت ماده ای پاستیل و ژله میپردازیم. شاید برای شما هم سوال باشد که پاستیل و ژله جامد هستند یا مایع ؟

پاستیل و ژله در حالت کلی، جزو مواد جامد یا بهتر بگوییم، جامد نرم (شبه‌جامد یا کلوئیدی) دسته‌بندی می‌شوند. حالا چرا ؟

1- شکل و حجم معین: مانند جامدها، ژله و پاستیل شکل و حجم مشخصی دارند و برای تغییر شکل آن‌ها نیاز به نیروی قابل توجهی است. اگر آن‌ها را در ظرف‌های مختلف بریزیم، شکل ظرف را به خود نمی‌گیرند (برخلاف مایعات).

2- ساختار کلوئیدی: در حقیقت، ژله یک ماده کلوئیدی است. این یعنی ساختار آن‌ها از یک شبکه سه‌بعدی (معمولاً از پروتئین ژلاتین) تشکیل شده که مولکول‌های آب (مایع) را در خود به دام انداخته است. این درهم‌تنیدگی ساختار باعث می‌شود که مایع در ساختار جامد گیر بیفتد و در نتیجه، ماده حالتی بین مایع و جامد پیدا کند که به آن ژل می‌گویند.

3- ویسکوزیته بسیار بالا: پاستیل و ژله ویسکوزیته (گران‌روی) بسیار بالایی دارند که آن‌ها را از مایعات معمولی متمایز می‌کند.

نتیجه‌گیری نهایی: ژله: یک ژل (یک نوع ماده کلوئیدی که ساختار آن شبیه جامد است اما مقدار زیادی آب در خود دارد). پاستیل: یک جامد الاستیک (انعطاف‌پذیر) که ساختار آن نیز بر پایه ژل تقویت‌شده با شکر و ژلاتین است. اگر مجبور به انتخاب یکی از سه گزینه اصلی (جامد، مایع، گاز) باشید، آن‌ها جامد محسوب می‌شوند، اما اگر بخواهیم دقیق باشیم، آن‌ها در دسته مواد کلوئیدی/ژل قرار می‌گیرند.