احساساتمان گولمان میزنند؟

آشنایی با علت چرا بعضی‌ها فکر می‌کنند احساسات ما را گول می‌زنند؟

۱. احساسات، «واقعیت» نیستند؛ بلکه «تعبیر ما از واقعیت» هستند احساسات مثل یک عینک رنگی عمل می‌کنند. وقتی کسی غمگین است، ذهنش فقط خاطرات تلخ را بازآوری می‌کند و وقتی شاد است، فقط موفقیت‌ها را می‌بیند. بنابراین، احساسات ما را گول می‌زنند چون در آن لحظه به ما اجازه نمی‌دهند «تمامِ حقیقت» را ببینیم، بلکه فقط بخشی را نشان می‌دهند که با حالِ فعلی ما سازگار است.

۲. احساسات برای «بقا» طراحی شده‌اند، نه برای «منطق» در گذشته‌های دور، اگر انسانی از یک بوته می‌ترسید، سریع فرار می‌کرد (احساس ترس). شاید آن بوته فقط بر اثر باد تکان خورده بود و خطری نداشت، اما احساس ترس او را گول می‌زد تا برای امنیت بیشتر فرار کند. امروز هم وقتی ما از یک امتحان یا قضاوت دیگران می‌ترسیم، احساساتمان به ما می‌گویند «فرار کن» یا «بی‌خیال شو»، در حالی که منطق می‌گوید «بمان و تلاش کن».

۳. تفاوت بین «پیام» و «دستور» بزرگترین دلیل این تصور این است که ما فرق بین پیام و دستور را نمی‌دانیم: - اشتباه ما: احساس ناامیدی می‌گوید: «تو شکست خورده‌ای، پس دیگر تلاش نکن» (دستورِ غلط و گول‌زننده). - واقعیت: احساس ناامیدی فقط یک پیام است که می‌گوید: «تو الان خسته‌ای و نیاز به استراحت داری» (پیامِ درست). کسانی که می‌گویند احساسات گول‌زننده هستند، در واقع کسانی هستند که پیام‌های احساسی را به عنوان دستورات قطعی اجرا کرده‌اند و بعد پشیمان شده‌اند.

بنابراین:«احساسات مثل هواشناسی هستند؛ می‌توانند پیش‌بینی کنند که باران می‌بارد، اما نباید اجازه دهیم آن‌ها برای کلِ سفرِ زندگی ما تصمیم بگیرند. آن‌ها ما را گول می‌زنند اگر فکر کنیم هر چیزی که "حس" می‌کنیم، لزوماً یک "حقیقتِ علمی" است. کلید موفقیت این است که به احساساتمان گوش بدهیم (برای شناخت حال خودمان)، اما با منطقمان تصمیم بگیریم.»