دستگاه عصبی انسان

دستگاه عصبی انسان پیشرفته ترین دستگاه در تمام جانوران می باشد. این دستگاه بخش های مختلفی دارد که هر یک از آن ها به نوع خوشان، پیشرفته هستند و وظایف خاصی دارند. در این پست به مطالعه ی دستگاه عصبی انسان می‌پردازیم:

سیستم عصبی شبکه‌ای پیچیده از اعصاب و سلول‌ها (نورون‌ها) است که وظیفه انتقال سیگنال‌ها بین مغز، نخاع و سایر قسمت‌های بدن را بر عهده دارد. این سیستم شامل سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) و محیطی (اعصاب بدن) است. سیستم عصبی عملکردهایی مانند حرکت، حس، تفکر و تنظیم فرایندهای بدن (تنفس، ضربان قلب) را کنترل می‌کند. مطالعات نشان می‌دهند اختلالات سیستم عصبی مانند پارکینسون یا صرع می‌توانند با تحریک الکتریکی یا دارو درمان شوند. حفظ سلامت سیستم عصبی با تغذیه مناسب، ورزش و کاهش استرس تقویت می‌شود. مشاوره با متخصص مغز و اعصاب برای تشخیص و درمان اختلالات ضروری است.

سیستم عصبی به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: سیستم عصبی مرکزی (CNS) و سیستم عصبی محیطی (PNS). CNS شامل مغز و نخاع بوده و مسئول دریافت، پردازش و پاسخ به اطلاعات حسی است. در حالی که سیستم عصبی محیطی شامل تمام اعصابی است که مغز و نخاع را به سایر قسمت‌های بدن متصل می‌کنند.

سیستم عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع است و مرکز پردازش اطلاعات بدن محسوب می‌شود. این بخش مسئول کنترل و هماهنگی عملکردهای بدن است و به عنوان بخش فرمانده سیستم عصبی عمل می‌کند. مغز فرمانده اصلی کنترل تمام عملکردهای بدن بوده و نخاع پیام‌ها را بین مغز و سایر قسمت‌های بدن منتقل می‌کند. در کل، CNS نقش حیاتی در هماهنگی و کنترل فعالیت‌های بدنی و ذهنی دارد. اگر می‌خواهید بیشتر سیستم عصبی مرکزی را بشناسید باید بدانید که مغز انسان چگونه کار میکند.

سیستم عصبی محیطی خارج از مغز و نخاع قرار دارد و نقش آن ارسال اطلاعات از نواحی مختلف بدن به مغز و اجرای دستورات مغز در سراسر بدن است. به زبان ساده، PNS پیام‌رسان سیستم عصبی است و اجازه می‌دهد بدن شما با محیط و وضعیت داخلی خود هماهنگ عمل کند.

سیستم عصبی پاراسمپاتیک بخشی از سیستم خودکار بدن است و نقش متعادل‌کننده سیستم عصبی سمپاتیک را دارد. در حالی که سیستم سمپاتیک پاسخ «جنگ یا گریز» بدن را فعال می‌کند، سیستم پاراسمپاتیک عملکرد بدن را در زمان استراحت و بازیابی انرژی تنظیم می‌کند.

سیستم عصبی سمپاتیک بخشی از سیستم عصبی خودکار است که اعمال ناخودآگاه بدن را مدیریت می‌کند. وظیفه اصلی آن فعال کردن پاسخ جنگ یا گریز در مواجهه با استرس یا تهدید است. با این حال، این سیستم به طور مداوم در سطح پایه برای حفظ تعادل بدن (هموستاز) فعال است و عملکردهای حیاتی بدن را پایدار نگه می‌دارد.

نورون‌ها، یا سلول‌های عصبی، واحدهای اصلی دستگاه عصبی هستند که پیام‌ها را به سراسر بدن ارسال می‌کنند. این سلول‌ها به شما اجازه می‌دهند تنفس کنید، صحبت کنید، غذا بخورید، راه بروید و فکر کنید. هر نورون شامل بدنه سلولی، دندریت‌ها (دریافت‌کننده پیام) و آکسون (انتقال‌دهنده پیام) است. این سلول‌ها از طریق سیناپس‌ها با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و اطلاعات را سریع و دقیق بین بخش‌های مختلف سیستم عصبی منتقل می‌کنند. نورون‌ها نقش کلیدی در کنترل حرکات، احساسات و فعالیت‌های ذهنی دارند.

سلول‌های گلیال (که به آن‌ها گلیوسیت‌ها یا نوروگلیا نیز گفته می‌شود.) سلول‌های غیرنورونی سیستم عصبی هستند. این سلول‌ها تکانه‌های الکتریکی تولید نمی‌کنند، اما نقش مهمی در حمایت، تغذیه و محافظت از نورون‌ها و حفظ عملکرد سالم سیستم عصبی دارند و در هر دو بخش CNS و PNS حضور دارند.

وظیفه اصلی سیستم عصبی، ارسال پیام بین مغز و سایر قسمت‌های بدن است تا بدن بداند چه کاری انجام دهد. این پیام‌ها نه تنها حرکات و تعادل بدن را تنظیم می‌کنند، بلکه افکار، حافظه، یادگیری و احساسات را نیز مدیریت می‌کنند. سیستم عصبی با دریافت اطلاعات از محیط و بدن، پردازش آن‌ها و پاسخ مناسب، سلامت و هماهنگی بدن را حفظ می‌کند